و حالا ماه «هطیا» صابئین مندایی مصادف با اواخر اردیبهشت ما ایرانی‌هاست. و روز 28 اردیبهشت 1401 مصادف است با «دهوا اد مانا» یا همان «دهوا دیمانا» یعنی تولد حضرت یحیی (ع). روزی که برای هموطنان ایرانی صابئین مندایی بسیار مقدس است.
اهواز شب‌هایش نسبتا خنک و روزهایش گرم و آتشین شده است. اما امروز برای بخشی از ساکنین کهن اهواز، روز عید است و گرمای این بهار آزاردهنده نیست.
و باید ساحل کارون از اهواز قدیم را پای پیاده طی ‌کنم تا پل سفید. از آنجا هم موتورسواری که دوربین را روی شانه‌ام و کوله‌ای که سنگینی می‌کند می‌بیند و سوارم می‌کند تا پل کابلی. پیاده که می‌شوم سرعت می‌گیرد به سمت چهارراه زند و از بیمارستان پارس عبور می‌کند. احتمالا می‌رود ‌سمت محله صبی‌ها.
اهوازی‌های قدیمی خوب می‌دانند که در مناسبت‌های بزرگ صابئین مندایی، اجتماعی عظیم در ساحل کارون گرد هم می‌آیند تا پس از انجام «رشامه»‌ (وضو)، «بوثه» (آیه) بخوانند و «براخه»ای (نماز) به جا ‌آورند.
و من حالا به ساحل کارون آمده‌ام تا در سالروز میلاد حضرت یحیی (ع) در میان سفیدجامگان در عید «دهوا ادمانا» که معنی فرشته می‌دهد، آغاز سال 2024 یحیایی (مندایی) را گرامی بدارم. در روزی که درفش صابئین مندایی برافراشته می‌شود.
باید عکس‌هایم را بگیریم و دید و بازدیدم را انجام بدهم و زود خودم را با ساحل رودخانه کرخه در سوسنگرد برسانم تا به میل شرکت در «دخرانی» و «لوفانی» دیگر صابئین‌ مندایی خوزستان شرکت کنم. چون صابئین ‌مندایی علاوه بر اهواز در آبادان، خرمشهر، شادگان، ماهشهر، هویزه، سوسنگرد و رامشیر سکونت دارند.
و امروز بچه‌های صابئین از همه خوشحال‌ترند، نو نوارتر هستند. چون این عید بر روی تعمید اطفال تمرکز دارد. آنها تن و روان خود را به آب می‌سپارند تا این مایه هستی بخش عالم، نور هزاران فرشته را در وجودشان جاری کند.
عید دهوا ادمانا، یادآور دو رویداد است. اساطیر صابئین مندایی روایت می‌کنند که فرشتگان در این روز به دستور خداوند آداب تعمید را به حضرت آدم(ع) آموختند و او آن را به فرزندان خود تعلیم داد. در باور دوم مندائیان، تولد حضرت یحیی(ع) در این روز رخ داده است و به همین خاطر نام دیگر این عید، فرشته است.
صابئین ‌مندایی از هزاره‌های پیش در جغرافیای خوزستان و در کنار رودخانه‌های کارون، کرخه، دز، جراحی ساکن شده و تا به امروز، آئین خود را حفظ کرده و به کتاب مقدس‌شان، «گنزاربا» یعنی گنج بزرگ و مقدس قسم می‌خورند.
و حالا در ساحل کارون، مردان و زنان سفیدپوش در کنار گنزورا، اشکندا، ترمیدا که از جمله روحانیون پیرو صابئین‌ مندایی هستند «درفش» که نماد صابئین‌مندایی است را بر زمین شن ماسه‌ای ساحل فرود می‌آورند تا دل به عالم نور بدهند. و چه خجسته است شناخت روحیه مردمان ایران زمین که خود در قوم و کیش‌شان، آئین‌ها و آداب و رسوم گوناگون دارند. و البته چه زبیاست وقتی که در روزانی دیگر در عید پنجه، شیشان، فل و… صابئین ‌مندایی شرکت می‌کنیم تا به رسم و رسوم همشهریان ایرانی خود احترام بگذاریم.
صابئین‌ مندایی پیروان حضرت یحیی(ع) هستند و عقیده دینی آنها برگرفته از عقیده حضرت آدم(ع) است تا آخرین پیامبر آنها حضرت یحیی(ع) ادامه یافته است. دین صابئین‌ مندایی از قدیمی‌ترین آئین‌های الهی است و اصلی‌ترین رکن دینی آنها غسل تعمید است. چون صابئین به معنای تعمیدشوندگان است.
هنر صابئین‌مندایی، مینای صبی است که بر روی طلا و نقره انجام می‌شود و دارای خط و زبان کهن آرامی مندایی هستند. هنر-صنعتی که موجب شد مرکز استان خوزستان از سوی وزارت میراث‌ فرهنگی صنایع‌دستی گردشگری به عنوان اهواز شهر ملی مینای صُبی نامگذاری شود.