با وجود تلاش برای کاهش خطرات، تغییر اقلیم ناشی از فعالیت‌های انسانی، باعث ایجاد اختلالات خطرناک و گسترده در طبیعت شده و زندگی میلیاردها نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می‌دهد. دانشمندان در آخرین گزارش هیئت بین‌دولتی تغییرات اقلیمی (IPCC)، اظهار کردند که مردم و اکوسیستم‌هایی که کمتر قادر به مقابله با آن و اقدام در برابر تغییرات اقلیمی هستند، بیشترین ضربه را می‌بینند. هوسونگ لی، رئیس IPCC گفت: «این یک هشدار وحشتناک در مورد عواقب عدم اقدام است و نشان می‌دهد که تغییرات آب و هوایی یک تهدید جدی و فزاینده برای رفاه ما و یک سیاره سالم است. اقدامات امروز ما نحوه سازگاری مردم و واکنش طبیعت به افزایش خطرات تغییر اقلیم را شکل خواهد داد.»
جهان طی دو دهه آینده با خطرات متعدد آب و هوایی اجتناب‌ناپذیر با گرمایش جهانی 1.5 درجه سانتیگراد (2.7 درجه فارنهایت) مواجه است. حتی فراتر رفتن موقت از این سطح گرمایش، اثرات شدید دیگری را به همراه خواهد داشت که برخی از آن‌ها غیرقابل برگشت خواهند بود؛ از جمله خطرات جدی برای زیرساخت‌ها و سکونتگاه‌های ساحلی کم‌ارتفاع افزایش خواهد یافت. افزایش موج گرما، خشکسالی و سیل در حال حاضر از آستانه تحمل گیاهان و حیوانات فراتر رفته و باعث مرگ‌و‌میر دسته‌جمعی در گونه‌هایی مانند درختان و مرجان‌ها شده است. این تغییرات آب و هوایی به طور همزمان اتفاق می‌افتد و باعث ایجاد اثرات آبشاری می‌شود که مدیریت آن‌ها به طور فزاینده‌ای دشوار است. این تهدید، میلیون‌ها نفر را به ویژه در آفریقا، آسیا، آمریکای مرکزی و جنوبی، جزایر کوچک و قطب شمال در معرض ناامنی شدید غذایی و آبی قرار داده است. برای جلوگیری از تلفات فزاینده تغییر اقلیم بر جوامع، تنوع زیستی و زیرساخت‌ها، همزمان با کاهش سریع و عمیق انتشار گازهای گلخانه‌ای، اقدامات سریع، تخصصی و جدی برای انطباق با تغییرات اقلیمی لازم است. گزارش جدید نشان می‌دهد که تاکنون، پیشرفت در زمینه سازگاری ناهموار بوده و شکاف‌های فزاینده‌ای بین اقدامات انجام‌ شده و آنچه برای مقابله با خطرات فزاینده لازم است وجود دارد. این شکاف‌ها در میان جمعیت‌های کم‌درآمد بیشتر است. هوسونگ لی معتقد است، این گزارش IPCC، وابستگی متقابل آب و هوا، تنوع زیستی و مردم را نشان می دهد و علوم طبیعی، اجتماعی و اقتصادی را قوی‌تر از ارزیابی‌های قبلی IPCC ادغام می‌کند و بر فوریت اقدام برای رسیدگی به خطرات تغییر اقلیم تاکید دارد. در حال حاضر، گزینه‌هایی برای سازگاری با آب و هوای در حال تغییر وجود دارند. این گزارش بینش جدیدی در مورد پتانسیل طبیعت نه تنها برای کاهش خطرات آب و هوایی بلکه برای بهبود زندگی مردم ارائه می‌دهد.هانس اتو پورتنر، رئیس گروه کاری دوم IPCC، گفته است: «اکوسیستم‌های سالم در برابر تغییرات آب و هوایی انعطاف‌پذیرتر هستند و خدمات حیاتی مانند غذا و آب تمیز ارائه می‌دهند. با احیای اکوسیستم‌های تخریب‌شده و حفاظت مؤثر و عادلانه 30 تا 50 درصد از زمین‌ها، آب‌های شیرین و زیستگاه‌های اقیانوسی، جامعه می‌تواند از ظرفیت طبیعت برای جذب و ذخیره کربن بهره‌مند شود و ما می‌توانیم پیشرفت به سوی توسعه پایدار را تسریع کنیم اما بایستی از حمایت‌های مالی و سیاسی بهره‌مند شویم.» دانشمندان عنوان می‌کنند که تغییرات آب و هوایی با روندهای جهانی مانند استفاده ناپایدار از منابع طبیعی، شهرنشینی رو به رشد، نابرابری های اجتماعی و خسارات ناشی از حوادث شدید و شیوع بیماری‌های همه‌گیر در تعامل است و توسعه آینده را به خطر می‌اندازد.ارزیابی‌ها به وضوح نشان می‌دهد که مقابله با این چالش‌های مختلف شامل همکاری همه دولت‌ها، بخش خصوصی و جامعه مدنی برای اولویت‌بندی کاهش ریسک، و همچنین برابری و عدالت در تصمیم‌گیری و سرمایه‌گذاری است. به این ترتیب، می‌توان منافع، ارزش‌ها و جهان‌بینی‌های مختلف را با هم آشتی داد. با گرد هم آوردن دانش علمی و فناوری و همچنین دانش بومی و محلی، راهکارها موثرتر خواهند بود. ناکامی در دستیابی به توسعه پایدار و سازگار با اقلیم منجر به آینده‌ای نامتوازن و ناپایدار برای مردم و طبیعت خواهد شد.این گزارش ارزیابی دقیقی از تأثیرات، خطرات و سازگاری تغییرات آب و هوایی در شهرهایی که بیش از نیمی از جمعیت جهان در آن زندگی می‌کنند، ارائه می‌کند. سلامت، زندگی و معیشت مردم و همچنین اموال و زیرساخت‌های حیاتی از جمله انرژی و سیستم‌های حمل‌ونقل به طور فزاینده‌ای تحت تأثیر مخاطرات ناشی از امواج گرما، طوفان، خشکسالی و سیل و همچنین تغییرات آهسته از جمله افزایش سطح دریا قرار می‌گیرند. می‌توان گفت: شهرنشینی رو به رشد و تغییرات آب و هوایی، در کنار هم خطرات پیچیده‌ای را ایجاد می‌کنند؛ به ویژه برای شهرهایی که قبلاً رشد شهری با برنامه‌ریزی ضعیف، سطوح بالای فقر و بیکاری و کمبود خدمات اساسی را تجربه کرده‌اند. تغییر اقلیم یک چالش جهانی است که نیاز به راه‌حل‌های محلی دارد و به همین دلیل است که مشارکت گروه کاری دوم در ششمین گزارش ارزیابی IPCC اطلاعات منطقه‌ای گسترده‌ای را برای فعال کردن توسعه انعطاف‌پذیر آب و هوا فراهم می‌کند.این گزارش به وضوح بیان می کند که توسعه انعطاف پذیر آب و هوا در سطوح فعلی گرمایش، چالش برانگیز است. اگر گرمایش جهانی از 1.5 درجه سانتیگراد (2.7 درجه فارنهایت) بیشتر شود، محدودتر می شود. اگر گرمایش زمین از 2 درجه سانتیگراد (3.6 درجه فارنهایت) بیشتر شود، در برخی مناطق غیرممکن خواهد بود. هرگونه تاخیر بیشتر در اقدام هماهنگ جهانی، روزنه‌های امید را برای تضمین آینده‌ای قابل زیست از دست خواهد داد.