گرمایش اقیانوس‌ها در ششمین سال پیاپی ثبت شدتحمل گرمای جهان بر دوش اقیانوس‌هابیش از ۹۰درصد از گرمایی که در ۵۰ سال گذشته انباشته شده به وسیله اقیانوس‌ها جذب شده است

پنج‌شنبه 23 دی 1400

آب اقیانوس‌های جهان می‌جوشد و گرمای زمین دارد بیشتر و بیشتر می‌شود. بررسی‌های گروهی از محققان در مجله «پیشرفت‌های علوم جوی» نشان می‌دهد سال گذشته رکورد گرم‌ترین دمای اقیانوس‌ زده شد؛ در واقع ششمین سال پیاپی که رکورد جدید این افزایش دما ثبت می‌شود.

دلیل اصلی گرم‌تر شدن آب اقیانوس‌ها، تغییرات اقلیمی ناشی از عوامل انسانی است که به گفته دانشمندان شاخص بسیار ساده‌ای است از گرمایش جهانی.
سال گذشته رکورد گرما در ارتفاع ۲هزار متری تمام اقیانوس‌های سراسر دنیا به ثبت رسید. این افزایش دما علی‌رغم وقوع پدیده لانینا بود؛ پدیده‌ای که به صورت دوره‌ای هر چند سال یک بار آب اقیانوس آرام را خنک می‌کند. هنگامی که لانینا رخ می‌دهد، اقیانوس حرارت را جذب می‌کند.
سابقه افزایش دما در سال گذشته که رکورد دوران مدرن محسوب می‌شود، به سال ۱۹۵۵ برمی‌گردد. به گزارش گاردین ۲۰۲۰ دومین سالی بود که در آن رکورد گرم‌تر شدن اقیانوس‌ها رقم خورد. سومین سال نیز به ۲۰۱۹ برمی‌گردد. کوین ترنبرت، دانشمند اقلیم در مرکز ملی تحقیقات جوی در کلورادو می‌گوید: «انرژی حرارتی اقیانوس‌های جهان بی‌وقفه در حال افزایش است. این اصلی‌ترین نشان‌دهنده تغییرات اقلیمی ناشی از عوامل انسانی است». ترنبرت یکی از نویسندگان گزارشی است که درباره افزایش دمای اقیانوس‌ها در سال ۲۰۲۱ هشدار می‌دهد.
تاثیر گنبد حرارتی بر اقیانوس‌ها
افزایش تجمع گازهای گلخانه‌ای در جو زمین که بر اثر فعالیت‌های انسان رخ می دهد، حرارت را در داخل سیستم اقلیم گرفتار می‌کند و انرژی حرارتی اقیانوس‌ها یا OHC را افزایش می‌دهد. افزایش گازهای گلخانه‌ای مانع خروج حرارتی است که از سطح زمین تششع می‌شود و نمی‌توانند آزادانه وارد فضا شود. بیشترین میزان حرارتی که تششع می‌شود به اقیانوس‌ها پس فرستاده می‌شود. در نتیجه انرژی حرارتی اقیانوس‌ها در چند دهه گذشته به طور قابل توجهی افزایش پیدا کرده است.
پیامدهای گرم‌تر شدن آب اقیانوس‌ها
در گزارش ترنبرت آمده که گرم‌تر شدن اقیانوس‌ها منجر به وقوع بارش‌های شدید و توفان‌های شدیدتر می‌شود. در نتیجه خطر جاری شدن سیلاب‌های مهیب‌تر افزایش پیدا می‌کند. آب اقیانوس وقتی حرارت ببیند حجم بیشتری پیدا می‌کند و ورقه‌های یخی و عظیم شمالگان و گرینلند را می‌بلعد؛ ورقه‌هایی که در مجموع سالی یک هزار میلیارد تن یخ از دست می‌دهند. این دو روند در کنار یکدیگر منجر به افزایش سطح آب دریاها می‌شود.
اقیانوس‌ها نزدیک به یک‌سوم دی اکسید کربنی را که بر اثر اقدامات انسان منتشر می‌شوند، جذب می‌کنند؛ روندی که منجر به سفید شدن صخره‌های مرجانی می‌شود. صخره‌های مرجانی خانه یک چهارم جانداران دریایی هستند و مواد غذایی بیش از ۵۰۰ میلیون نفر در جهان را تامین می‌کند. سفید شدن مرجان‌ها جان برخی از گونه‌های ماهی‌ها را تهدید می‌کند.
اقیانوس‌ها؛ کمکی موقتی برای بشر
همانطور که دنیا به خاطر سوزاندن سوخت‌های فسیلی، جنگل‌زدایی و دیگر اقدامات انسان گرم‌تر می‌شود، اقیانوس‌ها بیشترین گرمای اضافی را متحمل شده‌اند. بیش از ۹۰درصد از گرمایی که در ۵۰ سال گذشته انباشته شده به وسیله اقیانوس‌ها جذب شده است. اقیانوس‌ها در دمایی که می‌تواند فاجعه‌بار باشد کمکی موقتی برای نجات بشر و دیگر موجوداتی که روی زمین زندگی می‌کنند، محسوب می‌شوند.
میزان حرارتی که اقیانوس‌ها می‌توانند جذب کنند بسیار زیاد است. سال گذشته در ارتفاع ۲هزار متری بالای اقیانوس‌ها، جایی که بیشترین میزان افزایش دما رخ می‌دهد، ۱۴ زتاژول (واحد انرژی که معادل ۱۰ به توان ۲۱ ژول است) گرمای بیشتری در مقایسه با سال ۲۰۲۰ جذب شده است. این میزان از انرژی اضافی، ۱۴۵ برابر بزرگتر از تولید کل برق جهان است.
تحقیقات جدید نشان می‌دهد با اینکه نواحی شمال اقیانوس آرام از سال ۱۹۹۰ با افزایش دمای شدیدی همراه بوده و دریای مدیترانه نیز رکورد دمای بالایی را در سال گذشته داشته، اما بیشترین و طولانی‌ترین افزایش دمای اقیانوس‌ها در اقیانوس اطللس و جنوبگان رخ داده است.
به گفته جان آبراهام، متخصص علوم حرارتی در دانشگاه سن توماس و یکی دیگر از نویسندگان گزارش گرمایش اقیانوس‌ها، روند افزایش دما آنقدر آشکار است که می‌توان اثر انگشت انسان در تنها ۴ سال رکورددار را نشان داد: «انرژی حرارتی اقیانوس‌ها یکی از بهترین شاخص‌های تغییرات اقلیمی است.»
مایکل مان، دانشمند اقلیم در دانشگاه پن استیت و یکی دیگر ازاعضای تیم ۲۳ نفره از محققانی که روی این گزارش کار کرده‌اند، می‌گوید: «تا زمانی که به اهداف انتشار صفر خالص برسیم، افزایش دما ادامه خواهد داشت، رکورد افزایش انرژی حرارتی اقیانوس‌ها هم ادامه خواهد داشت. همانطور که امسال هم ادامه داشته است». به گفته مان آگاهی بهتر و درک بیشتر اقیانوس‌ها زیربنای اقداماتی را تشکیل می‌دهند که برای مقابله با تغییرات اقلیمی باید به کار گرفته شوند.
تنها راهی که بتوان از تبعات منفی گرمایش جهان جلوگیری کرد این است که میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای را به سرعت کاهش داد. زمان معیار بسیار مهمی است چون حتی وقتی که میزان انتشار آلاینده‌ها متوقف شود دمای اقیانوس‌ها همچنان افزایش می‌یابد. افزایش دمای اقیانوس‌ها در حال رکورد زدن است و این خود زنگ خطری است که کشورهای جهان برای مقابله با تغییرات اقلیمی هر چه سریع‌تر اقدام کنند.
مسیر پیمایش گرما
اقیانوس‌ها بزرگترین جمع‌آوری‌کننده انرژی خورشیدی در کره زمین به شمار می‌روند. نه تنها ۷۰درصد سطح کره زمین از آب پوشیده شده بلکه می‌توانند حرارت بسیاری را بدون افزایش قابل توجه دمای‌شان جذب کنند. این توانایی فوق‌العاده اقیانوس‌ها این امکان را فراهم می‌کند تا در مدت زمان طولانی، نقشی کلیدی در ثبات سیستم اقلیمی کره زمین بازی کنند.
حرارتی که به وسیله اقیانوس‌ها جذب می‌شود، از بین نمی‌رود، بلکه از یک مکان به مکان دیگری انتقال می‌یابد. انرژی حرارتی در نهایت با ذوب کردن قفسه‌های یخی، تبخیر آب‌ها و یا گرم کردن اتمسفر دوباره وارد سیستم زمین می‌شوند. در نتیجه انرژی حرارتی جذب شده به وسیله اقیانوس‌ها می‌تواند بعد از سال‌ها باعث گرم شدن کره زمین شود. اینکه بدانیم اقیانوس‌ها چقدر انرژی حرارتی جذب و منتشر می‌کنند برای درک و مدل‌سازی اقلیم جهان نقش اساسی دارد.

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.