شهید
محمد باقدرت جوپاری
شهید حاج محمدباقدرت جوپاری، فرزند محمود سال 1315در شهر جوپار از توابع شهر کرمان در یک خانوادۀ مذهبی متولد شد.
او در جریان انقلاب و در راهپیمایی ها و تظاهرات مردم، حضور و فعالیت گسترده ای داشت. شهید به علت روحیه خیرخواهانه ای که داشت در کار ساختن مسجد محله خود به عنوان کارگر مشغول کار شد.
اما کار او چنان نبود که برای مزد گرفتن باشد. بلکه هدفش این بود که با این کار بتواند خدمتی کرده باشد. بعد از این که کار ساخت مسجد در تاریخ 1398قمری (برابر با سال 1357شمسی)به اتمام رسید، نام مسجد را شهداء نهادند.
این زمان مقارن با اوج گیری مبارزات مردم مسلمان ایران علیه سلطه رژیم پهلوی بود و انقلاب پر شکوه ایران در حال به ثمر رسیدن بود.
24 مهر ماه سال 1357 واقعه آتش سوزی مسجد جامع کرمان یکی از سر فصل های زرین این مبارزه در استان کرمان تلقی می شود و حاج محمد باقدرت جوپاری یکی از اولین مبارزینی بود که در این واقعه به شهادت رسید و اولین مجلس ختم که در مسجد شهدا (همان مسجدی که خودش در ساختنش سهیم بود) برگزار شد برای وی بود.
به گفته همسر شهید: حاج محمد از همان اوایل زندگی مان نیمه های شب بیدار می شد و نماز شب می خواند. همیشه در مراسم دعای کمیل و ندبه شرکت می کرد و به عنوان نصیحت، خانواده و اقوام را به شرکت در این مراسم تشویق می نمود و هر جا که می نشست عده ای رامخالف رژیم شاه می کرد.
وی دارای پنج فرزند بود. وقتی به شهادت رسید، فرزند کوچکش شش روزه بود که خبر شهادتش را به همسرش رساندند، اما او خوب خانواده خود را آماده این روز کرده بود، زیرا همسرش بعد از شنیدن این خبر لبخندی بر لب آورد و گفت: این شهادت بر ما و بر همه مبارک باشد و این سعادت بزرگی است که خدواند به ما عطا فرموده به امید این که من و فرزندانش بتوانیم راه او را که همان راه حسین(ع) است ادامه دهیم.
همسر شهید می گوید: یادم می آید زمانی که می خواست از خانه خارج شود به قصد شرکت در مراسم مسجد جامع، خواهرش جلوی او را گرفت و تقاضا کرد که آن روز را بیرون نرود. ایشان گفتند که من باید بروم، ما باید جوابگوی آقا امام زمان (عج) باشیم. بهتر است تو و همسرت نیز آن چه که تکلیف است به جا آورید و سپس رفت.
آخرین شبی که فردای آن روز به شهادت رسید خوابی دیده بود که بسیار او را تحت تاثیر قرار داده بود؛ اما هیچ گاه فرصت و مجال تعریف خواب را به دست نیاورد.
با غسل شهادت از خانه بیرون رفت و در راه احیای دین مبین اسلام و مبارزه علیه ظلم و ستم به دست عمال سفاک رژیم پهلوی به شهادت رسید.