بر اساس تحلیل گاردین از داده‌های «ابتکار جهانی سازگاری دانشگاه نوتردام» (ND-GAIN)، از میان ۳۹ کشوری که ورود شهروندان آن‌ها به آمریکا به‌طور کامل یا جزئی محدود شده است، ۲۲ کشور در میان آسیب‌پذیرترین یک‌چهارم کشورهای جهان در برابر آثار تغییر اقلیم قرار دارند.

«دنیل وود»، استاد دانشگاه نوتردام، می‌گوید: «تقریباً همه آسیب‌پذیرترین کشورها یا مشمول ممنوعیت ورود شده‌اند یا صدور ویزا برای آن‌ها متوقف شده است.» مهاجران کشورهای چاد و نیجر که طبق این شاخص، دو کشور از آسیب‌پذیرترین کشورهای جهان در برابر تغییر اقلیم هستند، اکنون به طور کامل از ورود به آمریکا منع شده‌اند. همین وضعیت برای سودان، سومالی و سیرالئون نیز برقرار است که همگی در میان ۱۰ کشور نخست از نظر آسیب‌پذیری اقلیمی قرار دارند.

هندوراس نیز در میان نیمی از کشورهای بسیار آسیب‌پذیر جهان قرار دارد. این کشور در سال‌های اخیر با بارندگی‌های شدیدتر، خشکسالی، سیلاب و فرسایش سواحل روبه‌رو بوده است.دولت ترامپ همچنین تلاش کرده است وضعیت «حمایت موقت» (TPS) را برای شهروندان هندوراس و ۱۲ کشور دیگر که هم‌اکنون در آمریکا زندگی می‌کنند، لغو کند. نزدیک به نیمی از این کشورها در میان آسیب‌پذیرترین کشورهای جهان از نظر اقلیمی قرار دارند.

دیوان عالی آمریکا اکنون در حال بررسی اعتراض‌ها به لغو TPS برای شهروندان سوریه و هائیتی است؛ دو کشوری که به ترتیب در سال‌های اخیر با خشکسالی و توفان‌های سهمگین و همچنین ناآرامی‌های خشونت‌بار روبه‌رو بوده‌اند.
در گذشته، دولت فدرال آمریکا هنگام اعطای TPS به این کشورها، مخاطرات محیط‌زیستی و اقلیمی را از دلایل اصلی این حمایت اعلام کرده بود.

با این حال، ترامپ در دفاع از ممنوعیت‌های گسترده ورود به آمریکا گفته است این اقدامات برای «دور نگه داشتن تروریست‌های افراطی اسلامی از کشور» و رفع نواقص در فرآیند بررسی متقاضیان ضروری است.
بیشتر کشورهایی که اکنون با محدودیت ورود به آمریکا مواجه‌اند، در کانون بحران فزاینده آوارگی ناشی از اقلیم قرار دارند.

سازمان ملل متحد برآورد می‌کند که طی دهه گذشته، موج‌های شدید گرما، خشکسالی، توفان‌ها و سیلاب‌ها حدود ۲۵۰ میلیون نفر را در سراسر جهان آواره کرده‌اند؛ یعنی به طور متوسط روزانه حدود ۷۰ هزار نفر.مشخص نیست چه تعداد از این افراد از مرزهای بین‌المللی عبور کرده‌اند، زیرا بخش عمده جابه‌جایی‌ها در داخل کشورها رخ می‌دهد. تنها در سال ۲۰۲۵ نزدیک به ۳۰ میلیون نفر به دلیل بلایای طبیعی مجبور به جابه‌جایی داخلی شدند. آتش‌سوزی‌های گسترده، از جمله آتش‌سوزی‌های سال گذشته لس‌آنجلس، از مهم‌ترین عوامل این جابه‌جایی‌ها بوده‌اند.

با این حال، کارشناسان اتفاق نظر دارند که شمار «پناهندگان اقلیمی» در حال افزایش است؛ افرادی که به دلیل گرم‌تر شدن خطرناک سیاره زمین ناچار به ترک کشورهای خود می‌شوند.مشکل اینجاست که در حال حاضر هیچ مسیر حقوقی رسمی برای پذیرش آنان وجود ندارد. نه قوانین آمریکا و نه کنوانسیون پناهندگان سازمان ملل در سال ۱۹۵۱، فجایع محیط‌زیستی را به عنوان دلیلی برای اعطای پناهندگی به رسمیت نمی‌شناسند.«جوسلین پری» از سازمان «پناهندگان بین‌الملل» می‌گوید: «مردم به دلیل تغییر اقلیم آواره می‌شوند، تعدادشان هر سال بیشتر می‌شود و این جابه‌جایی‌ها به‌طور فزاینده‌ای دائمی هستند.»

مدافعان حقوق پناهجویان می‌گویند معمولاً یک فاجعه اقلیمی آغازگر زنجیره‌ای از مشکلات دیگر می‌شود. برای مثال، نابودی محصولات کشاورزی ممکن است خانواده‌ای را مجبور به مهاجرت به شهر کند؛ اما در شهر با بیکاری یا خشونت مواجه شوند و در نهایت به مهاجرت بین‌المللی روی آورند.پری توضیح می‌دهد: «تغییر اقلیم معمولاً نخستین دلیلی نیست که افراد آواره مطرح می‌کنند. اما اگر محصولات یک خانواده سه سال پیاپی از بین برود و ناچار به مهاجرت شوند، اقلیم نقش اصلی را در این جابه‌جایی داشته است؛ حتی اگر دلیل رسمی درخواست پناهندگی آن‌ها خشونتی باشد که بعداً با آن مواجه شده‌اند.»

ایالات متحده در طول تاریخ بزرگ‌ترین تولیدکننده گازهای گلخانه‌ای جهان بوده است. با این حال، ترامپ بارها بحران اقلیمی را «فریب» و «مزخرف» خوانده و بر ادامه وابستگی جهان به سوخت‌های فسیلی تأکید کرده است.بر اساس برخی برآوردها، کاهش بودجه آژانس توسعه بین‌المللی آمریکا که با هدایت ایلان ماسک انجام شده، ممکن است طی پنج سال آینده به مرگ حدود ۴.۵ میلیون کودک در مناطق فقیر، به‌ویژه در آفریقای زیرصحرا، منجر شود.قانون مهاجرت و تابعیت آمریکا مصوب ۱۹۵۲، پناهنده را فردی تعریف می‌کند که به دلیل ترس موجه از آزار و اذیت بر پایه نژاد، مذهب، ملیت، عضویت در یک گروه اجتماعی خاص یا عقاید سیاسی نتواند به کشور خود بازگردد.
این قانون هیچ حمایتی برای افرادی که بر اثر تخریب محیط زیست و تغییر اقلیم آواره شده‌اند، در نظر نگرفته است.

در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۳ برخی قانون‌گذاران دموکرات تلاش کردند با ارائه «قانون افراد آواره‌شده بر اثر اقلیم» این خلأ را برطرف کنند. این طرح، امکان اعطای وضعیت قانونی پایدار و حمایت از اسکان مجدد افرادی را فراهم می‌کرد که به دلیل فجایع اقلیمی ناچار به مهاجرت به آمریکا شده‌اند.«اد مارکی»، سناتور دموکرات ایالت ماساچوست و ارائه‌دهنده این طرح، می‌گوید: «در حالی که فجایع تشدیدشده توسط تغییر اقلیم سراسر جهان را ویران می‌کنند، دولت ترامپ هم می‌خواهد برنامه‌های کمک‌رسانی را نابود کند و هم راه پناه بردن افراد آسیب‌دیده به آمریکا را ببندد.»

با وجود افزایش بحران اقلیمی، چشم‌انداز تصویب قوانین جدید برای حمایت از مهاجران اقلیمی در آمریکا چندان روشن نیست.جوسلین پری می‌گوید: «در شرایط سیاسی فعلی، خوش‌بینی چندانی نسبت به وقوع تغییر در آینده نزدیک وجود ندارد.»به گفته او، در فضای کنونی که اخراج گسترده مهاجران به یکی از اولویت‌های دولت تبدیل شده است، موضوع اقلیم به حاشیه رانده شده و حتی اصل مهاجرت قانونی نیز زیر فشار قرار گرفته است.برخی کارشناسان معتقدند اگر در آینده تغییری رخ دهد، احتمالاً بیشتر در قالب افزایش بودجه سازگاری اقلیمی برای کمک به مردم جهت ماندن در کشورهای خود خواهد بود، نه ایجاد ویزای جدید برای مهاجران اقلیمی.«یائل شاخر» از سازمان پناهندگان بین‌الملل می‌گوید: «خود آمریکا هم از آوارگی ناشی از اقلیم مصون نیست. اما در حال حاضر همدلی با مهاجران، حتی کسانی که از شدیدترین اشکال آزار و شکنجه فرار کرده‌اند، تقریباً به صفر رسیده است. به همین دلیل دشوار است تصور کنیم در آینده نزدیک درهای گسترده‌تری به روی این افراد گشوده شود؛ هرچند که جهان به چنین رویکردی نیاز دارد.»/ گاردین