افتخار میزبانی از استاد پیرمحمد ملازهی را در بسیاری میزگردهای سیاسی و اجتماعی داشتم و از او بسیار آموختم. استاد پیرمحمد ملازهی از معدود آگاهان خردورز به مسائل منطقه بود که با تحلیل‌های منطقی و روشن، از هزارتوی پیچیدگی مسائل خاورمیانه، راهی به‌سمت روشنایی، صلح و خرد ترسیم می‌کرد.

کلام نافذ او به هنگام روایت از پیچیدگی‌های مربوط به تحرکات منطقه با زبانی روان آن‌گونه‌که در فهم مخاطب باشد، از ویژگی‌های منحصربه‌فرد ایشان بود. با مروری بر آثارش می‌توان خردورزی و نگاه روشنش را به فردای سیستان‌وبلوچستان دریافت. فقدان غمبار او در این روزها که بیش از هر زمانی به ایجاد یک گفتمان فرهنگی، اجتماعی و سیاسی نیازمندیم، ضایعه‌ای جبران‌ناپذیر برای سیستان ‌و بلوچستان است.

جریان موسوم به روشنفکری در استان و به‌ویژه در جامعهٔ بلوچ، عزای سنگینی را تجربه می‌کند؛ چراکه کمتر کسی را می‌توان نظیر او یافت که فارغ از نسیم‌های مختلف سیاسی و مقطعی، بتواند به آن روشنی که او می‌نوشت، به آن حق‌محوری که او پایبندش بود و از همه مهمتر به جریان‌سازی استاد ملازهی باشد. جریان‌سازی برگرفته از تلاشی به قدمت دهه‌ها برای آنکه  پیکرهٔ «اندیشه» در این ملک، سامان یابد و نوگرایی در متن رخ دهد.

تحلیل‌های واقع‌بینانه و هوشمندانهٔ استاد ملازهی می‌تواند در بسیاری از موضوعات و حتی چالش‌ها رهگشا باشد. او با آن سبک‌وسیاق خاص خودش در تمامی سطوری که با هدف تحلیل منتشر می‌شد، تاریخ معاصر سیستان‌وبلوچستان را روایت می‌کرد. صدها یادداشت و تحلیل از ایشان باقی مانده که بی‌شک میراث ارزشمندی برای آنانی خواهد بود که به‌دنبال درک حقیقت هستند.

شمار اندکی از کارشناسان مسائل خاورمیانه و منطقه در ایران، تخصص و خبرگی او را پیرامون مسائل مهمی نظیر تحولات همواره در جریانِ پاکستان و افغانستان داشتند.

رهاورد او ارائهٔ نگاهی ویژه و نوین نسبت به مسائل منطقه است؛ نگاهی که همواره توجه نخبگان را به خود جلب می‌کرد و از او یک مرجع معتبر سیاسی و اجتماعی ساخته بود. فارغ از توانمندی منحصربه‌فرد استاد ملازهی پیرامون مسائل خاورمیانه و جهان، او مصلحی دلسوز برای مسائل مردم سیستان‌وبلوچستان بود، ترقی جامعهٔ مدنی را منوط  توسعهٔ خدمات آموزشی و غنا بخشیدن فرهنگ آن در جامعهٔ محلی می‌دانست و همواره به تصمیم‌گیران و تصمیم‌سازان این موضوع را یادآور می‌شد. استاد ملازهی تا واپسین لحظات عمر باعزت خویش بر اهمیت صلح، مدارا، آموزش و خردورزی در جامعهٔ محلی تأکید می‌کرد. امید است که راه او با تقویت حلقه‌های ارزشمند گفت‌وگوی درون جامعه ادامه یابد.