خطر خزر را به جان نخریم

 خزر دریایی بسیار وحشی و خطرناک است حتی در مواقع آرام هم می‌تواند جان بسیاری از انسان‌ها را بگیرد بنابراین گردشگران باید به این پهنه آبی به عنوان یک محیط خطرناک، آلوده و ناشناخته نگاه کنند و خود را به راحتی به دست آن نسپارند. فصل تابستان رسیده و گردشگران زیادی برای استفاده از محیط دریا حالا چه محیط خشک ساحل و چه محیط آب به استان های ساحلی کشور سفر می کنند و استان مازندران که نزدیک به نیمی از طول کرانه خزر را به خود اختصاص داده مکان بسیار مناسبی است برای اینکه گردشگران برای شنا وارد دریا شوند البته این شرایط برای استان های گیلان و کمتر گلستان نیز حاکم است.

همایون خوشروان مجری طرح بین‌المللی اثر نوسانات دریای خزر بر محیط زیست مناطق ساحلی در این باره به خبرنگار محیط زیست ایرنا گفت: تابستان فصلی است که مسافران زیادی برای استفاده از دریا و شنا کردن به شمال کشور سفر می کنند اما واقعیت این است که سالانه شاهد میزان مرگ و میر بسیار بالایی در شناگران هستیم حالا آنهایی که یا به صورت گردشگر وارد منطقه می شوند و یا افرادی که بومی منطقه هستند.

وی افزود: آمار مرگ و میر را وقتی بررسی می کنیم می بینیم که آمار ما چندین برابر آمار جهانی است حتی آمریکا با طول خط کرانه ای ساحلی نزدیک به بیش از ۱۰ برابر سواحل کشور ما شاهد این میزان مرگ و میر نیست پس این نشان می دهد که در مدیریت مخاطرات گردشگری دریایی مشکلاتی داریم و یکی از مشکلات اساسی ما عدم آگاهی مردم نسبت به مکان هایی است که برای شنا وارد آن می شوند.

خوشروان تاکید کرد: البته در مناطقی که طرح سالم سازی دریا است یک سری کارهای زیربنایی انجام شده و محیط ها و مکان هایی را برای شنا اختصاص یافته امن است و افرادی به عنوان غریق نجات درآن مکان ها مستقر هستند که بر روی شنای مردم نظارت می کنند بنابراین این مناطق نسبتا امن است اما فراموش نکنیم که چند عامل جان انسان ها را در دریای خزر تهدید می کند که باید اطلاع رسانی شوند. مدیر سابق مرکز ملی مطالعات و تحقیقات دریای خزر گفت: دومین مساله بحث تله های زیر آبی است، اکنون در بحث سواحل دریای خزر در بسیاری از جاها فعالیت های ماهیگران پره را داریم این ماهیگران که از مهرماه کارشان را آغاز می کنند و تا اواخر اسفند ادامه دارد معمولا با تورهای بزرگ ماهیگیری ماهی را صید و بیرون می کشند که گاهی بخشی از تورهای آنها پاره می شود و در اعماق دو متری و یک و نیم متری رها می شوند و این تورها با وزنه هایی که دارند در کف بستر دریا باقی می مانند، وقتی یک شناگر به محیط عمیق می رود به خودش اعتماد دارد که می تواند در آن منطقه شنا کند و دوباره به ساحل برگردد  اما وقتی که قوس برمی دارد و به زیر آب می رود درگیر این تورها می شود و در این شرایط به هیچ وجه نمی تواند خودش را نجات دهد و بسیاری از شناگران بر اثر این عامل جان خود را از دست می دهند.

وی تاکید کرد: اگر از همه اینها بگذریم بحث مخاطراتی که در اثر عوامل بیماری زا و عوامل میکروبی می تواند ایجاد شود نیز مساله مهمی است، در مناطقی که پساب های شهری و روستایی وارد دریا می شوند مواد مغذی داخل آب افزایش می یابد و این مواد مغذی شرایطی برای گسترش آلکای  جلبک ها ایجاد می کند، جلبک های سبزی که معمولا بر روی تخته سنگ های کنار ساحل وجود دارند و اینجا هم معمولا جلبک ها می توانند همراه موجوداتی میکروسکوپی شرایط سمی را در آب رقم بزنند و این مواد شیمیایی سمی می تواند جان بسیاری از گردشگران را تهدید کند و متاسفانه بسیاری از طرح های سالم سازی ما الان در محدوده آب های ناسالم قرار گرفته اند.