خانه خوشرو

سابات های قدیمی (کوچه های تنگ و مسقف) سال ها خانه ای را در خود جا داده است که هر سال از ابتدای محرم بر عزای حسین(ع) می گرید و به مدت 14 روز میزبان عزاداران حسینی است. خانه ای خشت و گلی با سقف های گنبدی و اتاق هایی که دور تا دور حیاط قرار گرفته اند.
خیلی ها در این سال ها برای عزاداری بر امام حسین (ع) به این خانه آمده اند و رفته اند؛ اما عضو ثابت این عزاداری 4 شمشاد همیشه سبز دور تا دور حوض سنگی وسط حیاط خانه است. البته شاید شمشادها به یاد نیاورند مرحوم سید حسین خشرو جد بزرگ این خانواده را که در واقع بنیانگذار این مراسم بود.
ولی قطعا مرحوم سید محمد خوشرو را به یاد دارند. آن هنگام که به دعوت آخرین هیات عزاداری ظهر عاشورا به احترام ارباب و سینه زنان ارباب عمامه از سر بر می داشت و روی منبر می ایستاد و روضه وداع امام تشنه لب را می خواند و اشک می ریخت.
در این 14 روز خیمه عزاداری بر ستون های آن برافراشته می شود، ساعت 2 نیمه شب عاشقان حسینی چه در سرمای زمستان و چه در گرمای تابستان درب منزل صف می کشند تا درب باز شود.
چند نفر با بسته های نان و پنیر و گردو از میهمان اهل بیت پذیرایی می کنند. ظرف چند دقیقه همه اتاق ها و حیاط مملو از جمعیت می شود در خانه را می بندند و بقیه جمعیت در سابات ها می نشینند.
یک ساعت تا اذان صبح باقی است و به نماز شب ایستادن مردم در سحرگاهان در این خانه تماشایی است. نمازی که سرشار از عشق و معنویت است. ماهی های قرمز حوض، شمشادها، خیمه و منبر با مردم و مداح هم صدا می شوند و از منزل سادات خوشرو سلام به ارباب می دهند.
در این جمع پیرمرد ها، پیرزن ها، جوانان و نوجوانان زیادی به چشم می خورند؛ اما زیباتر از همه زنان با کودکان شیرخوار هستند که از هم اکنون می خواهند کودکانشان را با ذکر یا حسین آشنا کنند. بعد از زیارت عاشورا دعای علقمه نیز قرائت می شود.
تا سال 88 بزرگ این خاندان مرحوم آقا سید محمد خوشرو نیز جلوی درب ورودی مردانه به عزاداران خوش آمد می گفت. بعد از فوت ایشان سید محمد نوه اش با کمک بقیه این خیمه را برپا می کند و به جای پدر بزرگش درب منزل به خوش آمدگویی عزاداران می پردازد.
سید محمد خوشرو در ابتدای این گفت و گو به خبرنگار ایسنا می گوید: این مجلس از زمان جد ما سید حسین خوشرو پابرجاست. وی در سال 1336 فو ت کرد و از آن زمان تا سال 88 فرزند ایشان سید محمد -پدربزرگ من- این مسوولیت را بر عهده گرفت و تا به امروز تقریبا قدمت این مجلس حدود 90 سال است.
وی ادامه می دهد:در گذشته مراسم به این راحتی برگزار نمی شد و حتی عده ای قصد برچیدن آن را داشتند و در جو و فضای خفقانی که رضاخان ایجاد کرده بود بدون هیچ دستگاه صوتی پنهانی برگزار می شد.
وی تصریح می کند: طبق رسم همیشگی دو قرآن قدیمی که در تربت اعلای امام حسین (ع) قرار دارد به دو پایه چوبی خیمه متصل و خیمه برافراشته می شود و گوشت قربانی پخش می شود.
حجت الاسلام و المسلمین خوشرو تصریح می کند: در زمان جد ما سید حسین، در خانه دیگری این مراسم برگزار می شد. وقتی که سید محمد فرزند ایشان(پدر بزرگ من) ازدواج می کند. این خانه را سید حسین برایشان خریداری می کند و از آن زمان به بعد مراسم در این محل برگزار می شود.
وی می افزاید: حدود 30 نفر از آقایان و خانم‌ها در این 14 روز در کنار نوه ها، دختران و پسران خانواده خوشرو با یکدیگر همکاری می کنند تا این مجلس برگزار شود یکی چایی می ریزد، دیگری فرش ها را پهن می کند و هر کس عهده دار مسولیت خاصی در این مدت است.