سرانجام پس از پیگیری‌های مستمر و درک ضرورت‌های فرهنگی – اجتماعی، «روز ملی بوم‌گردی» با مصوبه شورای‌عالی انقلاب‌فرهنگی و شورای فرهنگ عمومی، در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران ثبت شد. انتخاب این روز، تقارنی هوشمندانه با «روز جهانی تنوع فرهنگی» دارد؛ چرا که بوم‌گردی‌ها در ساختار نوین گردشگری ما، تنها یک واحد اقامتی ساده نیستند، بلکه به معنای واقعی کلمه، «محور و مدار تنوع فرهنگی» ایران به شمار می‌روند. این تقارن به جهانیان نشان می‌دهد که ایران چگونه از معبر گردشگری بومی، به صیانت از تکثر آیین‌ها، زبان‌ها و هنرهای سنتی خود می‌پردازد.
ما برای توسعه این صنعت، به یک میعادگاه سالانه نیاز داشتیم؛ روزی که نه برای تشریفات، بلکه برای «گرد هم آوردن خانواده بزرگ بوم‌گردی» طراحی شده باشد. هدف ما از این گردهمایی، تدوین نقشه راه یک‌ساله با مشارکت مستقیم خودِ بهره‌برداران است. ما معتقدیم بوم‌گردی‌ها باید از حاشیه به متنِ تصمیم‌گیری‌های کلان منتقل شوند. ازاین‌رو، تثبیت جایگاه بوم‌گردی در «نظام حکمرانی کشور» اولویت اصلی ماست. اعضای بدنه دولت باید با ظرفیت‌های بی‌بدیل این حوزه در ایجاد اشتغال پایدار و مهاجرت معکوس آشنا شوند تا یک گفتمان دوطرفه و سازنده میان دولت و بخش خصوصی شکل بگیرد.
سال گذشته، کرمان میزبان باشکوه این مراسم بود و امسال، با وجود شرایط حساس منطقه و چالش‌های موجود، با افتخار در استان سمنان گرد هم آمدیم. اگرچه شرایط جنگی و نگرانی‌های پیرامونی می‌توانست دلیلی برای تعویق باشد، اما اصرار داشتیم که این شعله خاموش نشود. حضور نمایندگان بوم‌گردی از تقریباً تمام نقاط کشور در سمنان، پیامی روشن از پویایی و ایستادگی این صنعت است. نقطه قوت مراسم امسال، حضور مؤثر و همه‌جانبه ارکان مختلف دولت بود. حضور معاون وزیر کار که کلید بودجه‌های اشتغال کشور را در دست دارد، معاون رئیس‌جمهور در امور روستایی که متولی اصلی زیرساخت‌های مناطق محروم است، و معاون امور زنان ریاست‌جمهوری، نشان‌دهنده یک نگاه جامع به بوم‌گردی است. ما می‌دانیم که بخش عظیمی از مدیریت و بدنه اجرایی بوم‌گردی‌های موفق ایران را زنان توانمند روستایی تشکیل می‌دهند؛ لذا این هم‌افزایی میان وزارت میراث‌فرهنگی و معاونت امور زنان، می‌تواند مسیر رشد حرفه‌ای بانوان فعال در این حوزه را هموارتر کند.
تلفیق حضور مسئولان رسانه‌ای و مدیران امور اجتماعی در کنار متولیان میراث‌فرهنگی، ترکیبی ایدئال برای بهره‌گیری از ظرفیت‌های دولتی در جهت تعالی بوم‌گردی‌ها به وجود آورده است. این ارتباطات دوسویه، مستقیماً به تکمیل زیرساخت‌های گردشگری در روستاها و توان‌افزایی مدیران اقامتگاه‌ها منجر خواهد شد. بخش دوم برنامه ما در استان سمنان، تمرکز بر «پنل‌های تخصصی و بین‌بخشی» است. ما به دنبال تولید دانش هستیم. بوم‌گردی‌ها باید تجارب موفق و حتی شکست‌های خود را با هم به اشتراک بگذارند. این پنل‌ها فضایی را ایجاد می‌کند تا یک «شبکه دانشی» منسجم میان بوم‌گردی‌ها شکل بگیرد. هدف نهایی ما این است که هر اقامتگاه بوم‌گردی، به یک کانون کوچکِ توسعه تبدیل شود که هم فرهنگ محلی را پاس می‌دارد و هم به اقتصاد ملی یاری می‌رساند. روز ملی بوم‌گردی، آغاز فصلی نو برای پیوند عمیق‌تر میان سنت‌های ریشه‌دار ما و ساختارهای مدرن حکمرانی است.