|پیام‌ما|پیگیری‌ها و خبرهای منتشرشده از سوی دستگاه دیپلماسی کشور برای تأمین حقابۀ هامون از رودخانه هیرمند گویی تنها در همین سطر خبرها مانده است. نزدیک به دو سال از آخرین باری که آب به تالاب هامون در منطقه سیستان ایران رسید، می‎‌گذرد. این موضوع دلیلی شد تا برای بار دوم طی یک‌ماه گذشته و برای چهارمین بار پیاپی در 3 سال اخیر، شهروندان سیستان برای توجه به وضعیت وخیم هامون و پیامدهای خشکی این تالاب زنجیرۀ انسانی تشکیل دهند.

روز گذشته در بستر خشک تالاب هامون و در مجاورت کوه تاریخی خواجه، گروهی از شهروندان، فعالان محیط زیست و اجتماعی، همچنین ائمه جمعه و برخی از نمایندگان سیستان در مجلس شورای اسلامی با تشکیل زنجیره انسانی نسبت به تعلل دستگاه دیپلماسی کشور برای به نتیجه رساندن مذاکرات با طالبان برای تأمین حقابۀ ایران از هیرمند واکنش نشان دادند و با بیان مطالبه از وزیر امور خارجه کشور، خواهان نجات هامون شدند. جواد قنبری، مدیر روابط عمومی و ارتباط رسانه استانداری سیستان‌ و بلوچستان در مورد این زنجیره انسانی به پیام‌ما می‌گوید: «این زنجیره انسانی بدون دخالت دولت و کاملاً از سوی مردم برگزار شد و مطالبه آنان پیگیری جدی حقابه ایران از هیرمند است. دولت مجوزهای لازم را اعطا کرده اما این تجمع قانونی کاملا مردمی بوده است و با وجود همراهی دولت، از سوی دولت برنامه‌ریزی نشده است» حسین بنیادی یکی از فعالان اجتماعی حاضر در این برنامه نیز در مورد تشکیل این زنجیره انسانی که برای بار چهارم در سیستان تشکیل شده است، به پیام‌ما توضیح می‌دهد: «نکته مهم این است که اگر باز هم مطالبه ما محقق نشود ما این زنجیره‌ها را ادامه خواهیم داد. مطالبه مردم خروج دستگاه دیپلماسی کشورمان از انفعال در مورد حقابۀ هامون است. همه شهروندان فکر می‌کنند که گفتاردرمانی در مورد هامون کافی است. مردم در این منطقه دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند. شهروندان سیستان اقدامی عملی می‌خواهند.»
او ادامه می‌دهد: «این مطالبه از سوی مردم در جریان است. یعنی احیای تالاب هامون یک مطالبه مردمی است که حاضر نیستند دست از آن بردارند. وزیر امور خارجه باید این مطالبه را جدی بگیرد. سیستان دارد تباه می‌شود و همه‌چیز مردم دارد از بین می‌رود. زنجیره انسانی کمترین کاری است که ما برای توجه دادن به هامون می‌توانیم انجام دهیم. بعد از سال 97 که سیلاب‌هایی غیرقابل کنترل به هامون وارد شد و کار طبیعت بود نه دولت، ما دیگر آبی ندیدیم.»

یک فعال محیط زیست: دستگاه دیپلماسی کشور به‌رغم داشتن همه ابزارهای اجتماعی و سیاسی، گویی هیچ اراده‌ای برای تأمین حقابه از سوی افغانستان و هیأت حاکمه طالبان ندارد

فرشید عابدی یکی دیگر از فعالان اجتماعی و محیط زیست این منطقه در مورد این زنجیره انسانی و مطالبات شهروندان حاضر در برنامه به پیام‌ما می‌گوید: «همانطور که می‌دانید این زنجیره پس از 3 زنجیره انسانی دیگر تشکیل شد. زنجیره قبلی در خود شهر زابل تشکیل شده بود. مطالبه مردم هم مانند هر 3 زنجیره گذشته در مورد حقابه تالاب هامون از هیرمند بوده است که متأسفانه بالغ بر بیست سال است که یا کم تأمین می‌شود و یا اصلاً تأمین نمی‌شود.»
او ادامه می‌دهد: «این مطالبه، درخواست امروز و دیروز نیست و حق قانونی ما مطابق معاهده 1351 است. از زمان احداث بند انحرافی سد کمال‌خان بر رودخانه هیرمند و انحراف سیلاب‌های رودخانه به سمت شوره‌زار برای گودزره، ما دوسال است که هیچ آبی برای سیستان ندیدیم. فقط طی دو مرحله آبی بود که به حدود 10 میلیون مترمکعب هم نرسید و در همان کانال‌ها و نهرهای سیستان تبخیر شد. در حال حاضر هم فکر نمی‌کنم که چاه‌نیمه‌های سیستان هم آب زیادی داشته باشند و با توجه به حجم مصرف و حجم تبخیر تا چند ماه آینده کفاف منطقه را نخواهند داد. مردم سیستان می‌خواهند به دستگاه دیپلماسی پیامی دهند تا از این انفعال بیرون بیاید. همان‌طور که مستحضر هستید دستگاه دیپلماسی کشور به‌رغم داشتن همه ابزارهای اجتماعی و سیاسی، گویی هیچ اراده‌ای برای تأمین حقابه از سوی افغانستان و هیأت حاکمه طالبان ندارد. می‌بینیم که سفارت افغانستان به طالبان بدون هیچ پیش‌شرطی واگذار می‌شود. اگر هم پیش‌شرطی داشته است، حرف مردم سیستان این است که چرا ما شاهد نتایج آن در نهرهای ورودی سیستان نیستیم.»
زنجیره انسانی در مجاور کوه خواجه در شرایطی است که در آخرین روز فروردین، عضو مجمع نمایندگان استان سیستان و بلوچستان در مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگو با خانه ملت ودر خصوص همین مسئله گفته بود: «کم لطفی مسئولان در اجرای قوانین، حلال تشنگی سیستان و بلوچستان، مشهود است و نمی‌توانیم بگوییم آمریکا و اسرائیل عامل اصلی تشنگی مردم این سرزمین هستند در جایی که قوانین تصویب شده برای حل معضل بی آبی در انتظار عملیاتی شدن هستند.»