کشف سفال های ساسانی در محوطه تاریخی «گزک» 

به علت شخم زمین های کشاورزی هیچ آثار تاریخی سالمی پیدا نشد 

مواد فرهنگی از جمله سفال‌هایی از دوره ساسانی، قرون اولیه اسلامی تا دوره سلجوقی در محوطه تاریخی گزک راین کرمان به‌دست آمد.

ابتدای اردیبهشت سابل جاری بود که یدالله حیدری بابا کمال، سرپرست گمانه زنی برای تعیین عرصه و پیشنهاد حریم  از آغاز کاوش‌های علمی باستان‌شناسی برای جلوگیری از تداوم تخریب و آسیب‌های انسانی  خبر داده بود. اما حالا پس از گدشت حدود سه ماه سرپرسرت   گمانه زنی برای تعیین عرصه و پیشنهاد حریم  منطقه تاریخی گزک می گوید با انجام کاوش‌های باستان‌شناسی در این محوطه  می‌توان به ابهامات زیادی درباره محوطه های صدر اسلام در منطقه جنوب شرق را پاسخ داد.» به گفته وی «همچنین وجود داده های سفالی و معماری پراکنده در سطح محوطه حاکی از تعلق این محوطه به فرهنگ دوره ساسانی، قرون نخستین اسلامی تا قرون میانی است.» حیدری با اشاره به این نکته که تاکنون هیچ گونه فعالیت میدانی اعم از بررسی، گمانه زنی و یا کاوش باستان شناسی در محوطه گزک راین صورت نگرفته است، گفت: «تنها طرح پژوهشی در این زمینه «گمانه زنی به منظور تعیین عرصه و پیشنهاد حریم محوطه قدیم گزک» بود که امسل انجام شد.»

او تاکید کرد انجام پژوهش های گمانه زنی به منظور تعیین عرصه و پیشنهاد حریم محوطه‌های باستانی می تواند نقش مهمی در حفظ و نگهداری محوطه ها از آسیب های احتمالی و ساخت و سازهای غیر مجاز داشته باشد.وی  با اشاره به وجود مواد فرهنگی از قبیل قطعات مختلف سفال به همراه لایه‌های فرهنگی در 13 گمانه از 25 گمانۀ آزمایشی گفت: «این 13 گمانه نقش مؤثری در تعیین عرصه و حرایم محوطه داشته است.»آن طور که ایسنا نوشته حیدری گفت که از نظر گاهنگاری سفال های بدست آمده از 13 ترانشه از مجموع 25 ترانشه آزمایشی، مربوط به دوره ساسانی، قرون اولیه اسلامی تا دوره سلجوقی بوده است.»

کشاورزی عامل تخریب آثار معماری محوطه

کشاورزی و تخریب های انسانی  جزو مواردی به شمار می روند    که در جدال با آثار تاریخی هستند.محوطه گزک نیز از این گونه تخریب ها در امان نمانده .  حیدری  در این خصوص گفت که  برخلاف سفالینه‌های بدست آمده از گمانه‌های آزمایشی، آثار معماری بدست آمده از داخل گمانه‌های آزمایش بسیار ناچیز بوده و به عبارتی به علت شخم زمین های کشاورزی و تسطیح آن‌ها، هیچ گونه آثار معماری پا برجا و سالمی  بر پهنه دشت قابل مشاهده نیست.او با استناد به گفته های اهالی معتقد است که  برخی از این آثار تا یکی دو دهه اخیر پابرجا بوده اند، که برای تبدیل به زمین های کشاورزی تسطیح شده و از بین رفته اند.