مرگ ۴۵ کودک و زن در حملات اخیر اسرائیل به ایران

تارا دیگر نمی‌رقصد





تارا دیگر نمی‌رقصد

۲۶ خرداد ۱۴۰۴، ۲۱:۳۰

پیراهن قرمز به تن دارد. موهای کوتاهش موج برداشته. در را که باز می‌کند، صدای خنده‌هایش در مطب می‌پیچد. رقصان وارد می‌شود؛ چنان شاد و امیدوار که فرداهای بسیاری در حسرت قدم‌هایش انتظار می‌کشند.
سرنوشت اما جای دیگری رقم خورد. تارا دیگر جان در بدن ندارد. جانش را جنگ‌افروزان گرفتند. در حملات اخیر اسرائیل به ایران، بدن ظریف‌ونازکش خاکستر شد؛ وقتی انفجار در خیابان پاتریس لومومبا رخ داد. به نظر می‌رسید داشت برای مادرش شیرین‌زبانی می‌کرد. امتحاناتش لغو شده بود. شاید خوشحال بود و باز هم می‌رقصید؛ از این اتاق به آن اتاق می‌رفت با رویاهایش. بی‌رحم‌ان عالم اما دنیای رنگینش را آوار کردند.
ساعتی بعد خبرگزاری‌ها نوشتند: تارا با خانواده‌اش زیر آوار ماندند. می‌گویند پدرش مشاور املاک بود و زندگی‌شان بر قرار. این قرار در چشم‌برهم‌زنی بی‌قرار شد. حالا سخنگوی دولت می‌گوید: ۴۵ زن و کودک جان باختند و ۷۵ تن در بیمارستان‌ها بستری‌اند.
جانشان پر از آینده بود. به رنگ‌ها فکر می‌کردند و انیمیشن‌هایی که می‌خواستند ببینند. به این‌که بعد از امتحانات در تابستان چه کنند؟ شاید برای سفر برنامه می‌ریختند. به این‌که کلاس ورزش برود یا نه؟ به صبحانه‌شان فکر می‌کردند: کره و مربا یا پنیر و پنکیک…
سودای غاصبان نگذاشت تارا تابستان امسال را ببیند. نگذاشت راهی سفر شود. هر آنچه داشت و نداشت را از او گرفت و ملتی عزادار کرد.
تارا رفت و کودکان بسیاری هنوز در خطرند. کودکانی که ترس پدرومادرها را می‌فهمند؛ این‌که ناچارند بمانند یا به‌اجبار کوچ کنند. دچار حمله‌های عصبی می‌شوند. دلشوره رهایشان نمی‌کند. دست‌هایشان یخ می‌کند. بی‌دلیل جیغ می‌زنند یا در سکوتی سنگین غرق می‌شوند.
جای کودکان در فضای باز است؛ در دویدن روی چمن‌ها. آن‌ها با جنگ بیگانه‌اند. قلب‌های کوچکشان برای زیستن در صلح می‌تپد.»

به اشتراک بگذارید:





نظر کاربران

امید سلیمی

چه معنی داره دختر برقصه اصلا.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیشترین نظر کاربران

زمـانی بـرای نـزیستـن

زمـانی بـرای نـزیستـن