موزه‌ها به‌عنوان نهادهایی زنده و پویا در ساختار فرهنگی و اقتصادی کشور هم حافظان بی‌بدیل تاریخ‌اند و هم «پیشران توسعه گردشگری» محسوب می‌شوند. موزه‌ها به‌عنوان یکی از نهادهای کلیدی در نظام فرهنگی کشورها، در دهه‌های اخیر کارکردی فراتر از حفاظت و نمایش میراث پیدا کرده‌‌اند و به بازیگرانی فعال در صنعت گردشگری و توسعه پایدار تبدیل شده‌اند. از طرفی گردشگری در قرن ۲۱ با تحولات اساسی در تقاضا، تجربه و انگیزه سفر مواجه شده است. گردشگران امروز، دیگر صرفاً مصرف‌کننده مناظر طبیعی یا بناهای تاریخی نیستند، بلکه جویای تجربه‌ای عمیق از فرهنگ، معنا و هویت بومی‌اند. در این میان، موزه‌ها به‌عنوان فضاهایی میان‌‌رشته‌ای در پیوند تاریخ، هنر، جامعه و فناوری جایگاهی راهبردی در شکل‌گیری مقاصد گردشگری فرهنگی پیدا کرده‌اند.
یکی از رویکردهای نوین در مطالعات گردشگری، توجه به مفهوم «خلق تجربه معنادار» Cultural EXperience Meaningful است. موزه‌ها با ارائه روایت‌های چندلایه از گذشته، امکان بازسازی ذهنی تاریخ را برای گردشگر فراهم می‌کنند. استفاده از تکنولوژی‌های تعاملی، نمایشگاه‌های موقت، راهنمایی تخصصی و برنامه‌های مشارکت‌محور، موزه‌ها را از یک مکان ایستا به یک فضای پویا بدل کرده‌اند که می‌توانند کنشگری فرهنگی گردشگری را برانگیزند.

همچنین، موزه‌ها می‌توانند جاذبه اصلی مقصد Primary Attraction باشند. مانند موزه لوور پاریس یا موزه ایران باستان در تهران، به‌عنوان جاذبه‌های مکمل در کنار سایر عناصر سفر عمل کنند. در مطالعات بازار گردشگری مشخص شده است گردشگرانی که از موزه بازدید می‌کنند، معمولاً سطح بالاتری از مشارکت فرهنگی، هزینه‌کرد و رضایت سفر را دارند.
به‌طور قطع، موزه‌ها نقش کلیدی در تحقق سه‌گانه توسعه پایدار -زیست‌محیطی، اقتصادی و فرهنگی- ایفا می‌کنند. با تمرکز بر آموزش عمومی، پاسداری از میراث ناملموس، ارتقای سواد فرهنگی و ایجاد اشتغال محلی، موزه‌ها می‌توانند به موتور محرک توسعه در جوامع محلی تبدیل شوند. درعین‌حال، آنها الگوهایی برای حفاظت غیرمخرب از منابع تاریخی و فرهنگی نیز به‌شمار می‌روند، برنامه‌های مشترک بین موزه‌ها و مدارس، دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزشی گردشگری زمینه‌ساز ایجاد «گردشگری آموزشی و عملی» است. همچنین، موزه‌ها می‌توانند در قالب «گردشگری کودک» و «گردشگری سالمندان» و «تورهای فرهنگی خاص» در تنوع‌بخشی محصولات گردشگری تأثیر بسیار داشته باشند.

یکی دیگر از نقش‌های مهم و مؤثر موزه‌ها، «بازاریابی موزه‌ای و دیپلماسی فرهنگی» است. بازاریابی مؤثر موزه‌ها و حضور آنها در فضای بین‌المللی، نه‌تنها باعث افزایش بازدیدکننده بلکه موجب ارتقای برند ملی و دیپلماسی فرهنگی کشور می‌شود. تبادل نمایشگاه‌های موقت، حضور موزه‌ها در بازارهای دیجیتال و تعامل با پلتفرم‌های گردشگری جهانی از راهکارهای شناخته‌شده برای افزایش سهم موزه‌ها بر بازار گردشگری بین‌المللی است.
موزه‌ها در عصر حاضر دیگر نهادهایی صرفاً حفاظتی یا آموزشی نیستند، بلکه بخشی جدایی‌ناپذیر از زنجیره گردشگری فرهنگی، اقتصاد خلاق، توسعه پایدار شهری و روستایی به‌شمار می‌آیند. در ایران، با توجه به غنای کم‌نظیر تاریخی و برخورداری از رتبه جهانی و تنوع فرهنگی، بازتعریف نقش موزه‌ها در سیاس گذاریی‌های گردشگری و ارتقای سطح مدیریت آنها ضرورتی راهبردی است. سرمایه‌گذاری هدفمند در زیرساخت‌ها، توانمندسازی نیروی انسانی، نوآوری در روایتگری و پیوند با جامعه محلی می‌تواند موزه‌های ایران را به جایگاه شایسته در صنعت گردشگری منطقه‌ای و جهانی برساند.