اسنادی چون شرح خدمات، دستورالعمل و مطالعات مربوط به طرح‌های منابع طبیعی تنها جنبهٔ اداری ندارند، بلکه به‌نوعی اسناد و مدارک علمی به شمار می‌روند؛ از این‌رو مطالبهٔ جامعهٔ علمی جنگل کشور اعم از دانشگاهیان، محققان، آگاهان و کارشناسان در دسترسی به این اسناد مطالبه‌ای منطقی است. اما متأسفانه سازمان منابع‌طبیعی کشور به هر دلیل تاکنون از دسترس قرار دادن یا انتشار عمومی این اسناد خودداری کرده است. در ادامه به چند نمونه از این اسناد مورد مطالبه اشاره می‌شود.
۱. طرح کاشت هزار میلیون نهال:
یکی از طرح‌های پر تبلیغ سازمان منابع‌طبیعی طرح «کاشت یک میلیارد نهال» است که بنا به قول رسانه‌ها، جلسات هدایت آن با حضور وزیر جهاد کشاورزی برگزار می‌شود.

با آنکه در نشست علمی دانشگاه ساری و در مصاحبه‌ها گفته شده که این طرح دارای سند پشتیبان و طرح اجرایی است اما هیچ‌گاه از آنها رونمایی نشده است اما مطالبه‌گران را به سایت سازمان منابع‌طبیعی ارجاع می‌دهند که فایل‌های کوتاه صفحه مربوطه، تنها بر پرسش‌ها و ابهامات می‌افزاید. آیا ابعاد طرحی به چنین اهمیت نباید مورد نقد و نظر جامعهٔ علمی کشور قرار گیرد؟ و آیا این امر بدون انتشار سند پشتیبان و طرح اجرایی امکان‌پذیر است؟ آیا صرفاً تکیه بر مصوبات کمیتهٔ فنی طرح کافی و وافی به مقصود است؟
۲. طرح جایگزین به جای طرح‌های جنگلداری:
در راستای الزام قانونی برنامهٔ ششم توسعه مبنی بر تهیه و اجرای طرح جایگزین به جای طرح‌های جنگلداری معروف به کلاسیک، سازمان منابع‌طبیعی از سال ۱۳۹۶ اقدام به مطالعات حوزه‌های آبخیز جنگلی شمال کشور کرده است اما با اعلام پایان پروژه، هیچ خروجی از نتایج آن حتی در حد مصاحبه منتشر نشده است. گویا پس از پایان مطالعات فوق، تهیهٔ طرح‌های اجرایی با عنوان «جنگلداری نوین» یا «مدیریت پایدار جنگل» در دستورکار قرار گرفته اما علیرغم درخواست استادان دانشگاه، محققان و کارشناسان غیردولتی، دستورالعمل طرح‌های یاد شده انتشار عمومی نیافته و برای نقد و نظر در اختیار آگاهان و علاقه‌مندان قرار نگرفته است.
۳. مطالعات ارزیابی پروژهٔ خروج دام از جنگل:
برای ارزیابی عملکرد پروژهٔ ساماندهی و خروج دام از جنگل، قراردادی بین سازمان منابع‌طبیعی و دانشکدهٔ منابع‌طبیعی دانشگاه تهران منعقد شد و این پروژهٔ مطالعاتی با تأخیر بسیار انجام و به پایان رسیده است. اما گزارش آن حتی به‌طور خلاصه و در حد جمع‌بندی، نتیجه‌گیری و ارائهٔ پیشنهادها منتشر نشده است. بدیهی است مسئلهٔ چرای دام در جنگل موضوعی راهبردی در مدیریت جنگل به‌شمار می‌رود و استفاده از دانش و تجربهٔ موجود در کشور به ویژه آگاهان علوم اجتماعی بسیار راهگشا خواهد بود. با توجه به نمونه‌های یاد شده، این پرسش پیش می‌آید که چرا سازمان منابع‌طبیعی و بخش امور جنگل آن این اسناد علمی و مطالعاتی را منتشر نمی‌کند یا راه دسترسی به آن از طریق واحدهای زیرمجموعهٔ خود را هموار نمی‌کند؟ امید است در این باره پاسخ مناسبی از این سازمان به اطلاع عموم برسد.