دیگر نمی‌توان گفت درباره ماهیت تغییر اقلیم ابهاماتی وجود دارد؛ پدیده‌ای که تغییرات جبران‌ناپذیری را در اتمسفر زمین به جای گذاشته است. یخ‌های قطبی با درصد بالای بازتاب نور از سطح خود، به عنوان ترموستات زمین عمل می‌کنند. روند سبز شدن کلاهک‌های یخی، آنها را از «بازتابنده خالص» به «جاذب خالص» تبدیل می‌کند. در نتیجه تعادل انرژی جهانی مختل می‌شود و آب شدن یخ‌های قطبی سریع‌تر.

اولین گزارشی که درباره سرعت تغییرات به وجود آمده در اکوسیستم‌های مناطق قطبی شمال و جنوب در دهه گذشته منتشر شده نشان می‌دهد با گرم‌تر شدن دمای کره زمین سرعت گسترش پوشش گیاهی به ویژه دو گونه از گیاهان گلدار بومی بیشتر شده است.
پژوهشگرانی که در جزیره سیگنی متعلق به جزایر اورکنی جنوبی کار می‌کنند، می‌گویند که گسترش پوشش گیاهی این منطقه از سال ۲۰۰۹ نسبت به مجموع ۵۰ سال گذشته خیلی بیشتر شده است و با افزایش سریع دمای هوا و جمعیت فک‌های خزپوش همزمان کاهش یافته است. دانشمندان تعداد موئین‌گیاه‌ها و صدفی‌سای جنوبگان را از سال ۱۹۶۰ مطالعه کرده‌اند. این تحقیق نشان می‌دهد که رشد موئین‌گیاه بین سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۸، در مقایسه با سال‌های ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۹، ۵ برابر سریع‌تر شده است. این میزان برای صدفی‌سای جنوبگان ۱۰ برابر بیشتر بوده.
گاردین با انتشار گزارشی نوشته است که در دهه گذشته، با وجود آنکه سال ۲۰۱۲ کمی خنک‌تر شد اما دمای تابستان هر سال بین ۰.۰۲ سلسیوس تا ۰.۲۷ سلسیوس بالاتر رفته است.
نیکولتا کانون، محقق و استاد دانشگاه اینسوبریا در کوموی ایتالیاست. او می‌گوید: «اکوسیستم زمینی جنوبگان خیلی سریع به ورودی‌های اقلیمی واکنش نشان می‌دهد. انتظار داشتم که این گیاهان بیشتر شوند اما نه با این شدت.» کانون تاکید می‌کند که شواهد متعددی نشان می‌دهند تغییرات بزرگی دارد در قطب جنوب رخ می‌دهد.
تبعات گرم‌تر شدن تابستان‌ها
این تحقیق نشان می‌دهد اولین محرک این تغییرات، گرم‌تر شدن هوای فصل تابستان است. طولانی‌ترین تغییرات در پوشش گیاهی قطب جنوب رکوردی است که به خاطر گرم‌تر شدن آب و هوای فصل تابستان زده شده. محرک دوم کاهش تعداد فک‌های خزپوش در این جزیره است که قبلا این گیاهان را لگدمال می‌کردند. هنوز دلیل کاهش تعداد فک‌های خزپوش مشخص نیست اما احتمال می‌رود تغییر در دسترس بودن مواد غذایی و شرایط دریاها نقش داشته باشند.
تحلیل‌ها نشان می‌دهند تغییر تعداد فک‌های خزپوش بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۹ تغییراتی را تحت تاثیر قرار داد در حالی که اصلی‌ترین محرک بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸، افزایش دمای زمین بوده است.
انتظار می‌رود رویه گرم شدن کره زمین ادامه‌دار باشد. قرار است یخ مناطق بیشتری در دهه‌های آینده آب شود. دانشمندان می‌گویند یافته‌های جزیره سیگنی نشان‌دهنده روندی است که در سراسر جنوبگان دارد رخ می‌دهد. پژوهشگران در گزارشی که در مجله کارنت بیولوژی منتشر شده می‌گویند «یافته‌های ما در تایید فرضیه‌ای است که گرم شدن هوا در آینده تغییرات منحصر به فردی را در اکوسیستم‌های شکننده مناطق قطبی ایجاد می‌کند».
اختلال در اکوسیستم جنوبگان
گسترش پوشش گیاهی روی میزان باکتری، قارچ، اسیدیته خاک و در نهایت بر شیوه تجزیه شدن مواد آلی اثر می‌گذارد. به گفته کانون تغییرات مواد شیمیایی خاک و از بین رفتن خاک منجمد حجم بزرگی از تغییرات را به‌وجود می‌آورد که تبعات آن بر تمام اجزای اکوسیستم‌های مناطق قطبی اثر خواهد گذاشت. گیاهان قطب جنوب فصل رشد خیلی کوتاهی دارند و می‌توانند در شرایط برفی و زمانی که دما زیر صفر درجه سلسیوس می‌رود، فتوسنتز کنند. بر خلاف اینکه به سرعت و در شرایط آب و هوایی بسیار سخت تکثیر می‌شوند، در رقابت با دیگر گیاهان غیربومی جنوبگان شکست می‌خورند. پژوهشگران هشدار می‌دهند ممکن است گرم شدن زمین به سود برخی از گونه‌های بومی باشد که در شرایط ایزوله قرار دارند اما خطر گسترش گونه‌های غیربومی که از گونه‌های بومی جلو می‌زنند و منجر به از دست رفتن غیرقابل بازگشت حیات وحش می‌شود، جنوبگان را تهدید می‌کند.
سال ۲۰۱۸ نوعی علف مهاجم به نام Poaannua که اغلب در زمین‌های گلف به کار می‌رود سراسر جزیره سیگنی را فرا گرفت. کانون می‌گوید: «ورود گونه‌های بیگانه می‌تواند باعث از بین رفتن تنوع زیستی گونه‌های بومی شود که در اثر میلیون‌ها سال تکامل و بقا بوجود آمده‌اند. علاوه بر آن تغییر در پوشش گیاهی اثر دومینویی را بر تمام اکوسیستم‌های این منطقه خواهد داشت.»
در اواسط دوره پلیوسن، دمای قطب جنوب گرم‌تر شده بود که مهاجرت خودجوش گونه‌هایی از آمریکای جنوبی به جنوبگان و برعکس آن را در پی داشت. افزایش دمای کنونی بر اثر فعالیت‌های انسان به ویژه گسترش صنعت گردشگری، مهاجرت خزه‌ها، گلسنگ‌ها، گیاهان آوندی و بی‌مهرگان را در قطب جنوب به همراه داشته است.
کوین نیوشام، بوم‌شناس زمینی در موسسه تحقیقاتی مناطق قطبی در بریتانیا می‌گوید که این تحقیق نشان می‌دهد هر چه دمای زمین در دهه‌های آینده گرم‌تر شود جمعیت گونه‌های گیاهی افزایش می‌یابد. در نهایت این منطقه سبزتر می‌شود. در عین حال خطر بیشتری متوجه اکوسیستم‌هایی است که در معرض گونه‌های گیاهی غیربومی قرار گرفته‌اند.
گرم‌تر شدن هوا و تغییر رفتار اقیانوس‌ها
اقیانوس منجمد جنوبی که حول قطب جنوب می‌چرخد از اکثر چشم‌های دنیا دور مانده است. تقریبا از ذهن‌ها هم رفته است. این اقیانوس نقش حیاتی در آب و هوای زمین دارد. اما چون شرایط آب‌وهوایی آن بسیار سخت و خطرناک است، پژوهش‌های کمتری در آن نسبت به اقیانوس‌های دیگر انجام شده است. دانشمندان امروزه می‌توانند به وسیله شناورهای خودکار اندازه‌گیری آب، داده‌های لازم را به ماهواره‌ها مخابره کنند. هر چه داده‌های بیشتری از این اقیانوس می‌رسد، نگرانی دانشمندان هم بیشتر می‌شود. با گرم‌تر شدن دمای هوا بر اثر افزایش دی‌اکسید‌کربن و گازهای گلخانه‌ای در جو زمین، رفتار اقیانوس دارد تغییر می‌کند. بررسی داده‌ها نشان می‌دهد که اقیانوس منجمد جنوبی ممکن است در نهایت دی‌اکسید کربن بیشتری به جو زمین وارد کند. ممکن است به آب شدن یخ‌های قطبی را سرعت ببخشد. پدیده‌ای که در طولانی مدت بزرگترین عامل افزایش سطح آب دریاها بوده است.
بررسی‌های هیات کارشناسان سازمان ملل در امور تغییرات آب‌وهوایی نشان می‌دهد که تبعات ناشی از تغییر اقلیم «هیچ‌گاه تا این حد زیاد نبوده است». دمای کره زمین نسبت به قبل از دوران صنعتی شدن ۱.۱ درجه سانتی‌گراد افزایش داشته است. کشورهای جهان از سال ۲۰۱۵ در پاریس با یکدیگر توافق کردند که افزایش دمای زمین را تا سال ۲۰۳۰ در بهترین حالت به ۱.۵ درجه سانتی‌گراد محدود کنند. تعهدی که همچنان معلوم نیست کشورهای جهان چگونه قرار است به آن پایبند باشند.