نقص‌های حفاظت و قربانی شدن محیط‌بانانشهادت دو تن از محیط‌بانان سختکوش استان زنجان برای جامعه محیط‌بانی ایران تاثر برانگیز بود.

شهادت دو تن از محیط‌بانان سختکوش استان زنجان برای جامعه محیط‌بانی ایران تاثر برانگیز بود.
این دست حوادث در سال‌های گذشته بارها تکرار شده و گویای این نکته است که سیاست‌های حفاظت در کشور باید تغییر کند. باید مداقه کنیم تا ببینیم ضعفمان در کجا بوده است. اگر به آمار شهادت محیط‌بانان در بیست سال گذشته نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که نرخ افزایش وحشتناک بوده است. این نشان می‌دهد که ما در فعالیت‌های فرهنگی کم گذاشته‌ایم.
در کنار فعالیت‌های فیزیکی ما باید مدیریت حفاظت مشارکتی را هم لحاظ کنیم و سازمان از نیروی بسیار ارزشمند و پرتوان مردم بهره ببرد. به نظر من ما نتوانسته‌ایم بستر آموزشی و فعالیت فرهنگی را در کنار حفاظت فیزیکی پررنگ ببینیم و از نیروی بسیار ارزشمند و سرمایه اجتماعی مردم برای حفاظت غافل شده‌ایم.
ما باید به مردم و گروه‌های هدف به ویژه در مراکز اجتماعی همجوار با مناطق چهارگانه حفاظتی نزدیک‌ شویم و مفاهیم حفاظتی را به آن‌ها بگوییم و از پتانسیل آن‌ها در مفاهیم حفاظت و هم تبیین مدیریت حفاظت و هم رسیدن به مرحله اجرا استفاده کنیم. باید از پتانسیل تشکل‌ها، جامعه محلی و حتی گروه‌های هدف استفاده کرد. منظور از گروه‌های هدف همین شکارچیانی است که عمدتا از افراد بومی مناطق هستند. این‌ها را باید دید و همراه کرد و به آن‌ها گفت کاری که سازمان می‌کند صرفا درباره حفاظت تنوع زیستی نیست. محیط‌بانان ما از آب و خاک و هوا مراقبت و محافظت می‌کنند. به نظر من سازمان حفاظت محیط زیست در تبیین این مفاهیم به لکنت افتاده است. به همین دلیل فقط به حفاظت فیزیکی متوسل شده‌اند.
از سوی دیگر جایگاه سازمان منابع طبیعی و سازمان حفاظت از محیط زیست هم باید ارتقا پیدا کند و این دو سازمان باید در حد یک وزارتخانه باشند نه مثل یک سازمان کوچک و زیردست. در کشورهای همجوار خودمان مانند هند و پاکستان تمام برنامه‌های توسعه‌شان براساس ارزیابی‌های محیط زیستی انجام می‌شود. یعنی اگر محیط زیست بررسی کرد و مجوز یک ساخت و ساز را داد، این اتفاق رخ می‌دهد. اما در کشور ما به دلیل اینکه این دو سازمان کوچک هستند، این اتفاق رخ نمی‌دهد. یکی از دلایل عدم تحقق حفاظت مشارکتی همین کوچک نگهداشتن این دو سازمان است، این دو باید وزارتخانه شوند تا به نمایندگان مردم جوابگو باشند. از طرف دیگر خلاهایی در حوزه همکاری بین بخشی داریم، یعنی اکنون سازمان حفاظت محیط زیست و سازمان منابع طبیعی باید هماهنگی بیشتری با هم داشته باشند تا قوی‌تر جلو بروند. جایگاه اصلی سازمان حفاظت محیط زیست به لحاظ تخصصی در حوزه حفاظت کمرنگ است. برخی افراد حاضر در پردیسان تجربه‌ و تحصیلاتشان هیچ ربطی به محیط زیست ندارد و درد محیط‌بانان را نمی‌دانند و متوجه نمی‌شوند چگونه سازوبرگ حفاظت را را ارتقا دهند. اکنون حدود ۱۶۰ هزار هکتار عرصه‌های حفاظتی مناطق چهارگانه محیط زیست است و حدود ۲۵۰۰ محیط‌بان در این مناطق حضور دارند. درحالی‌که باتوجه به این عرصه و براساس استانداردهای موجود باید حداقل حدود ۱۱ هزار محیط‌بان در کشور فعالیت می‌کرد. یک محیط‌بان در کشور به اندازه ۴ محیط‌بان زحمت می‌کشد و برهمین اساس هم تجهیزات کمتری داریم. یکی دیگر از دلایل افزایش درگیری‌ها و شهادت محیط‌بانان به همین نقصان های حفاظتی برمی‌گردد. به هر روی این رویه‌های اشتباه باید اصلاح شود زیرا در صورت تداوم، بسیاری از محیط‌بانان انگیزه فعالیت را از دست بدهند.

مطالب مرتبط
استفاده از ظرفیت‌های بین‌المللی درصورت رها نشدن حقابه هامون
رئیس سازمان حفاظت محیط‌ زیست وعده داد
اگر همکاری نکنند، از ظرفیت‌های بین‌المللی استفاده می‌کنیم. این گزاره را می‌توان آخرین موضع دولت جمهوری اسلامی درباره رهاسازی حقابه تالاب هامون از سوی هیات حاکمه در افغانستان دانست. رئیس سازمان حفاظت محیط زیست که از مدت‌ها پیش از حل مشکل دریافت حقابه هیرمند سخن گفته و تاکید می‌کرد که پیرو اقدامات و رایزنی‌هایی که […]
یادداشت
فریده غیرتفریده غیرت بررسی لایحه کرامت و حمایت از زنان
لایحه حفظ کرامت و حمایت از زنان در برابر خشونت، بعد از ایراداتی که به آن مطرح شد، از جانب معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری دوباره تدوین و با یک فوریت، اواخر دی ماه به محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی ارائه شده است. لایحه پیشنهادی در جهت کمک به زنان، حفظ موقعیت […]
اعضای شبکه سمن‌های محیط‌ زیستی کشور از افزایش حساسیت‌های مردمی و حضور آن‌ها در این عرصه می‌گویند
نیره خادمی | «حفظ محیط‌ زیست بدون همراهی و آگاهی مردم امکان‌پذیر نیست.» این جمله حالا چند سالی است ماهیت شعاری خودش را از دست داده و فعالان این عرصه در عمل می‌دانند تا زمانی که آگاهی همه‌گیر و جامعه محلی نسبت به تحولات مثبت و منفی اطرافش حساس نشود؛ نمی‌توان کاری از پیش برد. […]
انفجار روی تنها منبع آب «خورموج»
مرضیه قاضی‌زادهمرضیه قاضی‌زاده دشتی‌ها می‌گویند علت اصلی مشکلات آبی‌شان فعالیت معادن در کوه بیرمی است
دامنه‌های کوه بیرمی را ده روز پیش منفجر کردند. کوهی که سفره‌های آب زیرزمینی آن تنها منبع آب آشامیدنی مردمانی است که همین حالا هم آب را از بازار می‌خرند. دوسال پیش انفجار معدن آهک هیدراته درست در همین نقطه، چاه شماره 10 را از مدار خارج کرد. بعد از آن وضعیت آب 19 هزار […]
دیگر مطالب شماره 1979
در شش ماه اول سال آبی جاری بارش‌ها نسبت به متوسط درازمدت ۳۴ درصد کاهش یافتدست خالی دشت‌هادبیر اندیشکده آب ایران: تبعات کاهش بارش‌ها فقط منحصر به سدها نیست و شامل برداشت از منابع آب زیرزمینی هم می‌شود
هفته بسیار سختی در انتظار پایتخت استسخنگوی وزارت بهداشت از جان باختن ۱۷۴ بیمار کووید۱۹ در ۲۴ ساعت ۱۶ تا ۱۷ فروردین خبر داد و گفت: متاسفانه مجموع جان‌باختگان این بیماری به ۶۳ هزار و ۵۰۶ نفر رسید.
با شهادت دو محیط‌بان زنجانی، شمار شهدای حفاظت از محیط زیست به ۱۴۴ نفر رسیدمحیط‌بانانِ خفته بر خاک«مهدی مجلل» و «میکاییل هاشمی»، در تعقیب و گریز شکارچیان غیرمجاز جان باختند
یادداشتچانه‌زنی ایران و آمریکا پشت درهای برجامحالا که این سطور نوشته می‌شوند مقامات ایرانی در وین در حال مذاکره با طرف‌های امضا کننده برجام هستند.
اولیانوف: نشست کمیسیون مشترک برجام موفقیت‌آمیز بودبا پایان نشست وین، نماینده روسیه در سازمان‌های بین‌المللی واقع در وین در توییتی نشست سه‌شنبه کمیسیون مشترک برجام را «موفقیت‌آمیز» خواند.
جنجال‌ها بر سر یک آئین در ایران به صحن شورای شهر تهران کشیده شدآن روی دیگر حاجی فیروزمعاون اجتماعی شهردار تهران: آنچه که شهرداری با پول مردم تهران اجرا می‌کند، نباید واجد توهین به بخشی از مردم ایران وغیراخلاقی باشد مسجد جامعی، عضو کمیسیون فرهنگی شورای شهر: سنت‌ها خودشان را بازسازی و روزآمد می‌کنند، با بخشنامه نمی‌شود سنت و عرف را تغییر د

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *