رنو، بازیگر جدید صنعت خودروی ایران
رنو مدت‌هاست به دنبال ایفای نقشی گسترده‌تر و البته به دست آوردن سهمی بیشتر از بازار بزرگ و بکر خودروی ایران است. جایی که در سلطه محصولات از رده خارج و قدیمی پژو و پراید قرار دارد. از همان ابتدای ورود رنو-پارس به ایران و محصول آن‌ها یعنی رنو تندر 90، انتظار می‌رفت تا این خودرو و محصولات تابعه آن بتوانند نقشی بزرگ و پررنگ در این بازار و جایگزینی محصولاتی چون پیکان داشته باشند. اما اوضاع به‌گونه‌ای دیگر پیش رفت و تندر را صاعقه دربر گرفت و قیمت آن به‌جایی رسید که دیگر خودرویی مقرون‌به‌صرفه برای قشر متوسط جامعه به شمار نمی‌رفت.عمده این مشکل قیمتی در سیاست‌های ایرانی خودروسازان برای بازارگردانی و افزایش سود خلاصه می‌شود. به‌گونه‌ای که اخیراً نیز داد شرکت رنو از این سیاست‌ها درآمده و خواستار جدایی از دو خودروساز بزرگ ایرانی و ادامه راه به صورتی مستقل و یا با استقلال بیشتر شده است. حتی تا آنجا که این شرکت، شرکای ایرانی خود را به دلیل اهمال در سرمایه‌گذاری و تأمین قطعات تهدید کرده که یا کارخانه و تأسیسات خود را به رنو بفروشند و یا این شرکت رأساً وارد این حوزه شده و این شرکا را دور خواهد زد.به گفته پیمان کارگر، خودروسازان ایرانی نه خود برای تولید محصولات جدید (مشترک با رنو) سرمایه‌گذاری می‌کنند و نه کارخانه‌هایشان را به رنو می‌فروشند و ازآنجاکه این شرکت می‌خواهد تیراژ محصولاتش را (در ایران) به 300 هزار دستگاه در سال برساند، قطعاً نمی‌تواند با این شرایط، ادامه بدهد. وی همچنین این را هم گفت که رنو قصد دارد سهام خودروسازان ایرانی را در رنوپارس (شرکت مشترک برای تأمین قطعات تندر-90 در ایران) به حداقل رسانده و عنان آن را خود به دست بگیرد. به گفته کارگر، هدف رنو از این کار، تبدیل کردن رنوپارس به مرکز مهندسی و تحقیق و توسعه خود در ایران است، تا از این راه، به فعالیت‌هایش در «جاده مخصوص» سرعت ببخشد. با توجه به اظهارات معاون امور خاورمیانه رنو، به نظر می‌رسد این شرکت فرانسوی به جد خواستار گسترده کردن فعالیت در ایران است و حال اینکه چرا خودروسازان داخلی میلی به این کار نشان نمی‌دهند، پرسشی است که باید آن را از شرکت‌های تولیدی و البته وزارت صنعت، معدن و تجارت پرسید.تجربیات رنو در بازارهای کشورهای درحال‌توسعه نشان می‌دهد که این شرکت توانسته محصولاتی مدرن و به‌روز را با قیمت‌هایی متناسب با سطح درآمدی این کشورها تولید نماید. آخرین نمونه آن رنو کوئید است که قیمتی کمتر از 4000 دلار دارد و یک مینی کراس‌اوور مقرون‌به‌صرفه قلمداد می‌شود. این خودرو نیز اکنون نامزد ورود به بازار ایران است و با توجه به قیمت بسیار پایین خود می‌تواند باعث تحولاتی گسترده در بازار خودروی کشور شود.اما این موضوع به این سادگی‌ها نیز نخواهد بود. حضور رنو و شریک آن یعنی نیسان به‌عنوان ضلع یا قطب سوم خودروسازی کشور که اخیراً مطرح شده، هرچند باعث افزایش رقابت و باز شدن درها به‌سوی محصولات به‌روز خواهد شد اما مقاومت خودروسازان و بخش سنتی صنعت خودروی کشور در برابر این موضوع، کار رنو را دشوار خواهد نمود. کار تا آنجا پیش رفته که خودروسازانی که برای شرکای فرانسوی خود، غش‌وضعف می‌کردند، این روزها به منتقدان آن‌ها مبدل شده‌اند و به‌گونه‌ای روند را پی می‌گیرند تا رنو یا هر رقیبی را از بازار ایران فراری دهند. از سویی با وجود انتقادات صحیح و انتظاراتی که از شرکای فرانسوی خودروسازی ما می‌رفت، نوع انتقادات مسئولان در این برهه، رنگ و بویی مشکوک به اغراض خاص دارد.