خسارت میلیارد دلاری آلودگی‌هوا

معاون وزیر بهداشت: هزینه آلودگی هوا در ایران بیش از ۳۰ میلیارد دلار است

معاون بهداشت وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی گفت، طبق برآورد سازمان بهداشت جهانی، هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم آلودگی هوا در ایران بیش از ۳۰ میلیارد دلار و برابر با ۲.۴۸ تولید ناخالص ملی کشور است.به گزارش روز سه شنبه وزارت بهداشت، علیرضا رییسی با اعلام این خبر افزود: در کلانشهرها، آلودگی هوا به ویژه ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون وارد ریه و بافت بدن افراد شده و عوارض زیادی به وجود می آورد. وی گفت:‌ طی سال های ۹۲ تا ۹۴ شاهد کاهش غلظت آلاینده های هوا بودیم، اما از سال ۹۴ تا ۹۶ افزایش غلظت و آلودگی هوا را داشته ایم و اکنون این آلودگی ۳.۳ برابر حد مجاز جهانی است.رئیسی تصریح کرد: هزینه های مستقیم و غیر مستقیم تحمیلی ناشی از آلودگی هوا بسیار زیاد است که تعطیلی مدارس، دانشگاه ها، بازار بخشی از آن است.وی با بیان اینکه طبق برآورد سازمان بهداشت جهانی این هزینه در ایران بیش از ۳۰ میلیارد دلار و برابر با ۲.۴۸ تولید ناخالص ملی است، خاطرنشان کرد: طبق آمار، میزان مرگ و میر ناشی از آلودگی هوا در تهران در سال ۹۷، بالغ بر ۳ هزار نفر از افراد بالای ۳۰ سال بود که بیماران مزمن تنفسی ۸۵ نفر، سرطان ریه ۹۶ نفر، بیماران قلبی ۱۰۵۸ نفر و سکته های مغزی ۵۲۶ نفر بودند.معاون بهداشت وزیر بهداشت از تاثیر آلودگی هوا بر بیش از ۳۳ هزار مرگ سالانه در کشور خبر داد و تاکید کرد: برای کلانشهرهایی مانند تهران و اصفهان نیازمند برنامه ها و تمهیدات ویژه هستیم.به گفته وی، همچنین، در جنوب، غرب و شرق کشور با پدیده غبارآلودگی نیز مواجه هستیم که راهکارهای این آلودگی‌ها باید مورد توجه قرار گیرد.

آلودگی هوا؛ نمادی ازمنفعت‌طلبی صنعت

آلودگی تهران این روزهای می تواند به نمادی از وضعیت سیاسی و اقتصادی ایران تعبیر شود. نه بخاطر تاثیر آلودگی بر سلامت، روح و روان و زندگی شهروندان بلکه به خاطر ناکاراآمدی مدیریت تصمیم گیران.ممنوعیت تردد سواری‌های سنگین و تعطیلی مدارس لازمند ولی در بهترین حالت مقطعی هستند تا راه حلی ریشه‌ای.با اینکه نزدیک به ۲۰ نهاد متولی حل مساله آلودگی هوا هستند اما ناهماهنگی خیره کننده آنها مثل خود آلودگی هوا به یک پدیده مزمن بدل شده است.کمبود اعتبارات نیز موثر است هر چند کارشناسان توسعه پایدار در جهان معتقدند اگر دولت ها به بهانه رونق تولید و اقتصاد، برای حل آلودگی هوا سرمایه گذاری نکنند، بعدا هزینه آن را به شکلی دیگر خواهند داد.هزینه انسانی و اقتصادی آلودگی هوا در تهران سالانه دو و نیم میلیارد دلار است. این برآورد سال گذشته سازمان بهداشت جهانی بوده.دور از ذهن هم نیست. اعلام توقف فعالیت های عمرانی و ساخت و ساز شهرداری تهران در این روزها گواهی است بر نقش آلودگی هوا بر رکود اقتصاد هر چند این تبعات اقتصادی آن بسیار بیشتر از اینهاست.مشکل اصلی آلودگی هوای تهران خودروهای سنگین فرسوده گازوئیلی و موتورسیکلت های کاربراتوری هستند.این ها باید از رده خارج شوند و جای خود را خودروهایی تازه و کمتر آلاینده بدهند.اما اتوبوس های فرسوده تهران از رده خارج نمی شوند و اگر هم بشوند به خاطر این است که دیگر کار نمی‌کنند.هفته گذشته ۴۰۰ اتوبوس فرسوده از ناوگان اتوبوسرانی ایران حذف شد ولی بدون جایگزین.دولت برای جایگزینی ۲۵ هزار دستگاه اتوبوس در تهران که نصف آنها فرسوده و آلاینده هستند هیچ کمکی نکرده و شهرداری هم چشم براه کمک های دولت دست روی دست گذشته.بنابراین ساکنان پایتخت که حالا باید بعد از سهمینه بندی بنزین به جای خودروی شخصی به وسایل حمل و نقل عمومی روی بیاورند ناچار هستند علاوه بر تحمل آلودگی هوا، در ناوگانی کوچک تر و به شکلی متراکم تر رفت و امد کنند.بغیر از توسعه ناوگان حمل و نقل عمومی از طریق اضافه کردن خودروهای غیرآلاینده، راه حل دیگر نصب فیلترهای دوده بر روی اتوبوس هائیست که دود سیاه اگزوس آنها مستقیما وارد ریه های شهروندان می شود.فیلتر دوده می‌تواند تا ۹۰ درصد کربن سیاهی را که از اگزوس اتوبوس ها خارج می شود جذب کنند. اما در این مورد هم همت جدی نشده. شورای شهر به بهانه اینکه یکی از اعضا آن گفت این فیلترها کارایی ندارند از تصویب پرداخت اعتبارات لازم برای خرید و نصب این فیلترها خودداری کرد.این فیلترها باید از خارج وارد شوند. اما در داخل هم امکان تولید آن هست ولی هیچ سرمایه گذاری به سمت آن نرفته و دولت هم مشوقی به آنها نداده است.با اینکه بیش از 2 سال است که الزام به نصب فیلتر دوده ابلاغ شده اما این قانون مثل خیلی قوانین دیگر بر زمین مانده.به صنعت خودروسازی داخل هم امیدی نیست. آنها سال گذشته از مسئولان درخواست کردند که از الزام به تولید و نصب فیلتر دوده معاف شوند. توجیه آنها این بود که تحریم هستیم.اما همین خودروسازان این روزها سخت در تلاشند تا یک خطر تولید سواری های سبک دیزلی نیز راه اندازی کنند.منفعت طلبی صنایع داخلی مشکل دیگری بود که باعث شد تلاش برای کاهش موتورسیکلتهای کاربراتوری که عامل ۲۰% آلودگی هوای تهران هستند ناکام بماند.هر موتورسیلکت کاربراتوی ۱۵ گرم آلودگی در هر کیلومتر ایجاد می کند. یعنی ۷ برابر یک خودروی یورو ۲ است.