باستان‌شناسان در جریان پژوهش‌های تازه در دشت تاریخی سالزبری در جنوب انگلستان، بقایای سازه‌ای چوبی را در محوطه‌ای موسوم به «بولفورد» شناسایی کرده‌اند که قدمت آن حدود ۵۰۰ سال بیش از استون‌هنج برآورد می‌شود. این کشف می‌تواند دیدگاه‌های جدیدی درباره خاستگاه‌های فرهنگی و آیینی یکی از شناخته‌شده‌ترین بناهای پیشاتاریخی جهان ارائه دهد.

بر اساس بررسی‌های باستان‌شناختی، این سازه از دو تیرک بزرگ چوبی تشکیل شده بود که در فاصله‌ای حدود ۱۲۰ متر از یکدیگر قرار داشتند. ویژگی برجسته این مجموعه، هم‌راستایی دقیق آن با دو رویداد مهم نجومی در طول سال است؛ به‌گونه‌ای که جهت‌گیری آن با طلوع خورشید در انقلاب تابستانی و غروب خورشید در انقلاب زمستانی مطابقت دارد. این ویژگی نشان می‌دهد جوامع نوسنگی منطقه از آگاهی قابل توجهی نسبت به چرخه‌های خورشیدی برخوردار بوده‌اند و احتمالاً از این سازه در آیین‌ها و مناسک مرتبط با تقویم خورشیدی استفاده می‌کرده‌اند.

مطالعات انجام‌شده بر گودال‌های محل استقرار تیرک‌ها نشان می‌دهد هر یک از این تیرک‌ها احتمالا بین سه تا چهار متر ارتفاع داشته‌اند و از فاصله قابل توجهی در چشم‌انداز طبیعی منطقه قابل مشاهده بوده‌اند. پژوهشگران معتقدند چنین نشانه‌های بصری می‌توانسته‌اند نقش مهمی در هدایت مراسم جمعی و آیین‌های مرتبط با خورشید ایفا کنند.

سرپرستی این پژوهش را «فیل هاردینگ»، باستان‌شناس بریتانیایی، بر عهده داشته است. او در توضیح اهمیت این کشف اعلام کرد محوطه بولفورد احتمالاً یکی از مراکز مهم گردهمایی‌های آیینی در اواخر هزاره چهارم پیش از میلاد بوده و می‌تواند حلقه‌ای میان سنت‌های اولیه آیینی و ساختار پیچیده‌تر استون‌هنج باشد.

در جریان کاوش‌ها، مجموعه‌ای از یافته‌های باستان‌شناسی شامل قطعات سفال، بقایای استخوان‌های جانوری، ابزارهای سنگی و یک کارد نادر از سنگ چخماق با شکل دیسکی کشف شد. پژوهشگران احتمال می‌دهند این ابزار دارای مفاهیم نمادین مرتبط با خورشید بوده و در آیین‌های مذهبی یا تشریفاتی مورد استفاده قرار می‌گرفته است.

کارشناسان معتقدند اهمیت این کشف تنها به شناسایی یک سازه کهن محدود نمی‌شود، بلکه می‌تواند درک پژوهشگران از شکل‌گیری سنت‌های نجومی و آیینی در بریتانیای پیشاتاریخی را گسترش دهد. برخی متخصصان بر این باورند که استون‌هنج به‌عنوان یک بنای منفرد شکل نگرفته، بلکه بخشی از شبکه‌ای گسترده از محوطه‌های آیینی در دشت سالزبری بوده است و کشف بولفورد شواهد تازه‌ای در تأیید این دیدگاه ارائه می‌کند.

استون‌هنج که ساخت آن از حدود ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد آغاز شد، امروزه در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده و هر سال میلیون‌ها بازدیدکننده را به جنوب انگلستان جذب می‌کند. با وجود دهه‌ها پژوهش، کارکرد دقیق این مجموعه همچنان موضوع بحث‌های علمی است، هرچند هم‌راستایی آن با رویدادهای خورشیدی از پذیرفته‌شده‌ترین تفسیرها در میان پژوهشگران به شمار می‌رود.