ما در منطقه فرحزاد با تعطیلی مدارس روبه‌رو نشدیم، چراکه در این منطقه تنها ۲۰ درصد از ساکنان، از اتباع هستند. اما از مدرسه جا ماندن دانش‌آموزان به‌دلیل هزینه‌های تحصیل، اتفاقی است که چند سال اخیر بیش از گذشته گریبان کودکان را گرفته. هرچند با کمک‌های خیرین توانسته‌ایم هزینه‌های تحصیلی تعدادی از کودکان را تأمین کنیم تا جلوی ترک تحصیل آنها گرفته شود، اما این فقط شامل حال تعدادی از کودکان است؛ درصورتی‌که تعداد کودکانی که توان پرداخت شهریه‌های سنگین را ندارند، بسیار بیشتر از توان ماست. هزینه‌ها امسال بسیار بیشتر از گذشته بود و این نگرانی وجود دارد که با این شرایط آیا خانواده‌ها امکان ادامه تحصیل برای فرزندانشان قائل می‌شوند؟ درحال‌حاضر پیش‌دبستانی اجباری شده، اما برخلاف اصل ۳۰ قانون اساسی که آموزش کودکان تا پایان دوره متوسطه رایگان است، پیش‌دبستانی در مدارس دولتی رایگان نیست و حداقل شهریه مدارس دولتی چهار میلیون تومان در ماه است. با توجه به میزان بودجه آموزش‌و‌پرورش که بسیار پایین است، مدیران مدارس را مجبور می‌کنند که خود از محل کمک‌های مردمی هزینه‌های مدارس را تأمین کنند و این منجر به دریافت شهریه‌های سنگین از والدین برای ثبت‌نام کودکانشان می‌شود.

 این ارقام در مناطق حاشیه‌ای شهر و با وضعیت اقتصادی فعلی ارقام بسیار بالایی است. این درحالی‌است که سطح آموزش در مدارس دولتی بسیار پایین است و سال گذشته به‌دلایل مختلف میزان تعطیلی مدارس بسیار بالا بود. تعطیلی در مناطق حاشیه‌ای که بچه‌ها قدرت دسترسی به گوشی موبایل یا لپ‌تاپ ندارند، یعنی جدایی از تحصیل و سال گذشته این دوری از مدرسه را به‌وضوح در آنها دیدیم. دریافت شهریه‌های ۱۰ میلیون تومانی برای اغلب بچه‌های ساکن در حاشیه با خانواده‌های کم‌درآمد به‌معنای ترک تحصیل آنهاست و این نگرانی وجود دارد که امسال آمار ترک تحصیلی‌ها به‌دلیل سختگیری مدارس در زمان ثبت‌نام بالا رود. وضعیت برای کودکان اتباع سخت‌تر است. ما در سال‌ گذشته ۲۲۰ کودک افغانستانی را در مجموعه خودمان آموزش دادیم؛ چراکه هیچ مدرسه‌ای آنها را ثبت‌نام نمی‌کرد. ما و سایر انجمن‌ها در سال‌های اخیر بارها به وزیر آموزش‌و‌پرورش و نهادهای مسئول نامه‌ نوشته و شرایط را شرح داده‌ایم، اما متأسفانه تغییری در رویه آنها دیده نمی‌شود. این شرایط می‌تواند زنگ خطر بزرگی خصوصاً برای نوجوانان دختر باشد، چراکه هزینه‌های تحصیل متوسطه بالاتر است و اغلب خانواده‌ها در این شرایط ابتدا آنها را از تحصیل بازمی‌دارند. شرایطی ناخواسته برای این دختران که آینده‌شان را به‌شدت تحت‌تأثیر قرار خواهد داد. هرچند وضعیت برای پسران هم بهتر نیست و بازماندن آنها از تحصیل یعنی بازگشت به چرخه کار اجباری و بسیاری دیگر از مشکلاتی که این طیف از کودکان در آینده با آن روبه‌رو خواهند شد. در این شرایط، ما همچنان برای دسترسی همه کودکان به آموزش با کیفیت تلاش خواهیم کرد؛ چراکه تحصیل حق  مسلم همه کودکان است.