«دونالد ترامپ، می‌دانم داری نگاه می‌کنی؛ فقط چهار کلمه برایت دارم: صدا را بلندتر کن!» این را «زهران ممدانی»، عضو حزب دموکرات که به‌عنوان شهردار جدید نیویورک انتخاب شده، شامگاه سه‌شنبه در جمع پرشور هودارانش گفت. او از همان لحظه اعلام پیروزی، موضع تندی در برابر ترامپ گرفت و آغاز جدالی را رقم زد که به‌احتمال زیاد در سال‌های آینده رابطه میان این شهردار ۳۴ساله و رئیس‌جمهور ۷۹ساله را شکل خواهد داد.

چاقو به دست دارند، صورتشان زخمی است و برای «ناموس» هر کاری می‌کنند. الفاظ رکیک به زبان می‌آورند و لباس‌های گشاد می‌پوشند و لحنشان عصبانی است. این تصویر در ماه‌های اخیر بارها و بارها در سریال‌های شبکه نمایش خانگی، فضای مجازی و… تکرار شده است. تصاویری که دهک‌های پایین اقتصادی، ساکنان نواحی حواشی و … را بزهکار می‌داند. بعد از انتشار هر خبر قتل یا خشونتی این تصاویر بازنمایی می‌شوند. از نگاه «سمیه توحیدلو»، جامعه‌شناس اقتصادی، سرمایه اقتصادی می‌تواند عامل بسیاری از بزه‌ها نباشد و آن چیزی که باید ردپایش را در جرایم پیدا کرد، سرمایه فرهنگی است. از نگاه «پیر بوردیو»، سرمایه اشکال مختلفی دارد که یکی از مهمترین آنها سرمایه فرهنگی است؛ سرمایه‌ای که به سه شکل تجسم‌یافته، عینی‌شده و نهادینه‌شده است. از نگاه او سرمایه فرهنگی به آن فوریتی که سرمایه اقتصادی به‌دست می‌آید، نیست و ارزش آن بسته به میدانی که در آن عمل می‌کند، قابل‌تغییر است. جامعه‌شناسان می‌گویند مقوله‌هایی مانند آموزش هم می‌تواند در این سرمایه فرهنگی مؤثر باشد. در این گفت‌وگو رابطه میان سرمایه فرهنگی، میزان تحصیلات و حتی سرمایه اقتصادی را با جرایمی مانند زن‌کشی جست‌وجو کردیم.

صدایی ناشناس از بلندگو از اهالی می‌خواهد در حسینیه جمع شوند، مردان و زنان دست از کار می‌کشند و به‌سمت صدا و حسینیه روانه می‌شوند تا ببینند چه خبر است. چند نفر به روستایشان آمده‌اند، می‌گویند فعال محیط‌زیست هستند و می‌خواهند به راه‌حلی برسند که هم مشکلات مردم برطرف و هم حیات‌وحش منطقه حفاظت شود. از دل اولین جلسات درخت مشکلات روستا درمی‌آید و گروه‌های زنان و مردان شکل می‌گیرند. این رویه‌ای مرسوم درباره حفاظت مشارکتی در ایران است؛ اما تنها مدل نیست. در پارک ملی کویر مدیران پارک به‌دنبال جلب‌اعتماد و حمایت روستاهای حاشیه و شکارچیان هستند. در پارک ملی گلستان همیارانی از روستاهای حاشیه پارک برای حفاظت از تنوع‌زیستی منطقه به‌کار گرفته شده‌اند و در کنار آن جلساتی هم با شکارچیان و سایر اهالی برگزار شده است. در هر دو پارک ملی گروهی از کارشناسان، حفاظت‌گران و مستندسازان نیز به کمک محیطبانان آمده‌اند تا حفاظت بهتری اتفاق بیفتد. آیا هرکدام از این مدل‌ها را می‌توان نمونه موفقی از حفاظت مشارکتی دانست؟ امکان الگوبرداری از یک مدل به سایر مناطق وجود دارد؟ در گفت‌وگو با «محمود صوفی»، پژوهشگر مؤسسه بوم‌شناسی و حفاظت «دارل» در دانشگاه «کنت» انگلیس، از او دراین‌باره پرسیدیم.

صنعت گردشگری ایران در سال‌های اخیر با چالش‌ها و فرصت‌های متعددی روبه‌رو بوده است. درحالی‌که برخی از رشد گردشگری داخلی خبر می‌دهند، عده‌ای دیگر از بن‌بست و رکود این صنعت سخن می‌گویند. این تناقض‌ها نشان‌دهنده تأثیرپذیری بالای گردشگری از مسائل سیاسی و اقتصادی است. از یک‌سو، پرو‌ژ‌ه‌های ایران‌هراسی در خارج از کشور موجب شده است گردشگران خارجی کمتری به ایران بیایند و از سوی دیگر، در داخل نیز نبود زیرساخت‌های مناسب، آسیب‌های قابل‌توجهی به این صنعت وارد کرده است. علاوه‌براین، اولویت نبودن این صنعت در سیاست‌های کلان کشور، از دیگر عوامل تأثیرگذار بر وضعیت کنونی گردشگری ایران است. محمدحسین یزدانی، رئیس انجمن حرفه‌ای راهنمایان گردشگری استان تهران و نایب‌رئیس جامعه انجمن‌های حرفه‌ای راهنمایان گردشگری ایران، در گفت‌وگو با «پیام ما» به این مسائل اشاره می‌کند. او دراین‌باره می‌گوید: «گردشگری صنعتی حساس اما انعطاف‌پذیر است و برای رشد آن نیاز به تغییر نگرش و ایجاد زیرساخت‌های مناسب داریم.». یزدانی تأکید می‌کند بدون حمایت‌های جدی و برنامه‌ریزی‌های بلندمدت، نمی‌توان به بهبود وضعیت این صنعت امیدوار بود. صنعت گردشگری ایران در سال‌های اخیر با چالش‌ها و فرصت‌های متعددی روبه‌رو بوده است. درحالی‌که برخی از رشد گردشگری داخلی خبر می‌دهند، عده‌ای دیگر از بن‌بست و رکود این صنعت سخن می‌گویند. این تناقض‌ها نشان‌دهنده تأثیرپذیری بالای گردشگری از مسائل سیاسی و اقتصادی است. از یک‌سو، پرو‌ژ‌ه‌های ایران‌هراسی در خارج از کشور موجب شده است گردشگران خارجی کمتری به ایران بیایند و از سوی دیگر، در داخل نیز نبود زیرساخت‌های مناسب، آسیب‌های قابل‌توجهی به این صنعت وارد کرده است. علاوه‌براین، اولویت نبودن این صنعت در سیاست‌های کلان کشور، از دیگر عوامل تأثیرگذار بر وضعیت کنونی گردشگری ایران است. محمدحسین یزدانی، رئیس انجمن حرفه‌ای راهنمایان گردشگری استان تهران و نایب‌رئیس جامعه انجمن‌های حرفه‌ای راهنمایان گردشگری ایران، در گفت‌وگو با «پیام ما» به این مسائل اشاره می‌کند. او دراین‌باره می‌گوید: «گردشگری صنعتی حساس اما انعطاف‌پذیر است و برای رشد آن نیاز به تغییر نگرش و ایجاد زیرساخت‌های مناسب داریم.». یزدانی تأکید می‌کند بدون حمایت‌های جدی و برنامه‌ریزی‌های بلندمدت، نمی‌توان به بهبود وضعیت این صنعت امیدوار بود.

نتیجه‌ یک پژوهش که به‌تازگی در ژورنال نیچر منتشر شده نشان می‌دهد که حجم مغز با میزان فقر و اختلاف طبقاتی در جامعه مرتبط است و این اختلاف، افراد را در معرض خطر ابتلا به بیماری‌هایی مانند آلزایمر قرار می‌دهد.

|پیام ما|«آلودگی هوای اهواز در حال افزایش.‌..»، «درحالی‌که ابرهای سیاه دودآلود در آسمان اهواز با چشم قابل‌مشاهده است، سامانه پایش آلودگی، هوای امروز اهواز را پاک اعلام کرده است!» «فلرهای نفتی ابرهایی از دود را به‌سمت اهواز روانه کردند»، «اهواز و تهران هر دو در وضعیت قرمز؛ ولی یکی، دو روز تعطیل و دیگری، هیچ روز تعطیل!»،‌ «آغاز دوباره مازوت‌سوزی نیروگاه شازند! نماینده مردم اراک کمیجان و خنداب در مجلس شورای اسلامی: پزشکیان دستور صریحی درباره منع مازوت‌سوزی در نیروگاه شازند داشتند و از سرگیری مازوت‌سوزی بی‌احترامی به دستور ایشان است.» اینها تنها بخش اندکی از مطالبی است که با موضوع آلودگی هوا در دو کانال تلگرامی درباره خوزستان و استان مرکزی منتشر شده است. مردم این دو استان هر دو گله‌مندند، اراکی‌ها از اینکه چرا مازوت‌سوزی به خلاف وعده دولت دوباره انجام شده است و خوزستانی‌ها از اینکه چرا دیده نمی‌شوند؛ نه خودشان و نه مصائب‌شان!