یک روستا در شهرستان شاهرود آب شرب و کشاورزیاش را از دست داد
چاه جدید «خیج» آب ندارد
پس از چند سال بیآبی و عدم دسترسی کامل به آب، به رغم هشدار اهالی روستا به مسئولان آبفا، چاهی به عمق ۲۵۰ متر در این روستا حفر شد که به آب نرسید
۳ شهریور ۱۴۰۳، ۹:۵۸
«خیج» روستایی با بیش از دو هزار نفر جمعیت در شهرستان شاهرود با خشک شدن قناتها آب شرب و کشاورزیاش را از دست داد. حالا علاوه بر این میزان باغداری از این منطقه به دلیل نبود آب تا یک پنجم کاهش پیدا کرده است؛ اهالی روزی بین یک تا دو ساعت و در بهترین شرایط، به آب شر دسترسی دارند. سال گذشته اداره آبفای شهرستان اقدام به حفر چاهی به عمق ۲۵۰ متر در روستا کرده است که اهالی میگویند هشدار دادیم که در این جانمایی و روش لوله گذاری به آب نخواهند رسید اما شرکت آبفای شهرستان طرحش را دنبال کرد. حالا اعتبار حفر پاه هزینه یک حلقه چاه خشک شده است و قرار نیست به این زودیها اعتباری برای آب خیج در نظر گرفته شوند. این در شرایطی است که اهالی میگویند یک ساعت آب آن هم نیمه شب سهم آنان از شبکه آبرسانی روستایی است و حتی برای اجابت مزاج باید تا نیمه شب و گاه نخستین ساعات بامداد انتظار آب را بکشند.
«خیج» دو هزار نفر جمعیت دارد. جمعیتی کمی کمتر از شهرهای کوچک ایران. جمعیتی که به نظر آنقدر زیاد هست تا توجه مسئولان را به مشکلاتش جلب کند و کمی از اعتبارات دولتی را به خودش اختصاص دهد. اما اینطور نشده است. یکی از بزرگترین روستاهای «شاهرود» در استان «سمنان» از آب بیبهره است و به نظر اقداماتی که دولت برای رفع مشکل آب آن انجام داده بینتیجه بوده است.
اهالی میگویند که علاوه بر حفر چاهی که سال گذشته انجام شده است یک بار دیگر مقنیها در روستا از ابتدای شال مشغول کار هستند اما به هیچ نتیجهای نمیرسند
« ابوالقاسم میرباقری» یکی از باغداران خیج درد و رنج مردم روستا را اینگونه روایت میکند: «تمام دار و درخت ما دعایت میکنند اگر صدای این مردم را به جایی برسانی. ما که زبان داریم بگوییم آب نداریم. دادمان را به یک جایی برسانیمُ این دار و درخت زبان ندارند. جان دارند اما بیزبان.» میرباقری میگوید که نه آبی برای شرب در روستا وجود دارد و نه آبی برای کشاورزی : «وقتی به جهادکشاورزی میگوییم آب نداریم و مشکل ما را حل کنید میگویند مگر روستا شورا و دهیار ندارد که شما خودتان میخواهید موضوع را پیگیری کنید؟ وقتی هم اداره آب هم میگوییم همین حرف را میزند.»
قناتِ خشکیده
او در روزگای نه چندان دور برایم تعریف میکند که قنات «اکبرآباد» ۴۰ هکتار را آبیاری میکرد اما امروز ۱۰ هکتار از باغها باقی است چرا که قناد دیگر آب ندارد: «باغ من ۴۰ ساعت آب میگرفت و ۴ هکتار را آبیاری میکرد حالا به یک هکتار هم نمیرسد. یعنی آبی نیست. نه برای باغ آبی مانده است نه برای مصرف مردم. هر سال از فروردین تا پاییز مردم روزی ۲ساعت هم به آب دسترسی ندارند. تعداد آدمهایی که دیگر ساکن روستا نیستند اما تابستان به روستا بر میگردند هم زیاد است. همین موضوع مشکل بیآبی را تشدید میکند. ما دستمان به جایی نرسید. صدای این مردم به هیچ جا نرسید خانم. اگر دستتان میرسد حرف مردم به گوش مسئولان برسانید. امیدی به مسئولان این شهرستان و استان نداریم. سال قبل یکی از زنان روستا حسابی اعتراض کرد. خسته شده بود. زنان ما اگر ظرف هم بخواهند بشویند باید ساعت ۴ صبح باشد آن هم اگر آبی این ساعت بیاید. حمام هم بخواهی بروی، رویتان به گلاب اجابت مزاج را هم باید بگذاری نصفه شب انجام بدهی. اما نمیدانید به آن بنده خدا که معترض بود چه حرفهایی زدند. انگار نه انگار که مردم دیگر امانشان بریده شده است.»
آنچه ابوالقاسم میرباقری تعریف میکند را «خدیجه غنچه» به زبانی دیگر روایت میکند: « همین حالا در روستا چند مقنی دارند کار میکنند. از ابتدای سال دارند کار میکنند اما کارشان تمام نمیشود. از اداره آب هم نمیتوانیم سوال کنیم. میگویند مگر روستای شما بزرگتر ندارد؟ دهیار دارید دهیار بیاید پیگیر مشکلات باشد مردم نیایند. دهیار هم نمیخواهد خودش را درگیر کند. نهایتا میان ما و دهیار و شورای ده بگو مگو و دعوا شود. چه فایدهای دارد؟ الان چند روز است که باز روزی 2 ساعت آب داریم. ماههای گذشته روزی یک ساعت هم آب نمیآمد. موضوع مهم این است که کسی نه به حرف ما گوش میدهد و نه به ما جوابی میدهد. در همه روستا هم ساخت و ساز برپاست. از آزادشهر میآیند اینجا خانه میسازند. میگوییم وقتی برای همین اهالی که دائم ساکن هستند آب وجود ندارد چرا اجازه ساخت و ساز بیشتر میدهید. طبیعتا بی آبی برای آنکه آخر هفته ها یا دو هفته یک بار میآید انقدر سخت نیست که برای ساکنان هست. چون همه زندگیشان تحت تاثیر همین نبود آب است. هیچ کس گوشش بدهکار نیست.»
به مردم خیانت شده
شورای روستا هم با مرد مهم عقیده است و البته «علی اکبر حسینی» رئیس شورا از مسئولان شهرستان عصبانی به نظر میرسد: « این چیزها که میگویم را با اسم و رسم من بنویسد تا هرکس معترض شد من جوابش را بدهم . بروند شکایت کنند در دادگاه هم جواب میدهم. من 3 دوره است که عضو شورای خیج و حالا رئیس شورا هستم. آمدند سال قبل در روستا یک چاه ۲۵۰ متری حفر کردند. بدون هیچ حساب و کتابی. بدون هیچ مطالعهای که آیا اینجا که میکَنید آب دارد؟ کنند و بدون شیار گذاری یک لوله مستقیم آب آورد. چاه آبدهی نداشت. آن همه هزینه و پول صرف شد قطرهای برای مردم آب بیرون نیامد. این سالها همه جا کم و بیش با مشکل آب دست و پنجه نرم میکنند. اما در منطقه ما هیچ روستایی مشکلش به اندازه خیج حاد نیست.»
مدیر آبفای شاهرود فقط به گفتن این جمله بسنده میکند که کارهایی برای «خیج» انجام شده و کارهایی نیز در حال انجام است اما نمیتواند اطلاعات دیگری بدهد
حسینی نیز مانند سایر هم روستاییانش از بیتوجهی و پاسخهای به گفته او سربالای مسئولان شهرستان گلایه دارد: «موقع حفر آن چاه عمیق نه به عنوان یک روستایی و نه حتی به عنوان رئیس شورای روستا بلکه به عنوان کسی که چاه حفر کرده است گفتم این چاه با این روش لوله گذاری و احتمالا جانمایی به آب نمیرسد به من گفتند مگر تو کارشناس آبهای زیرزمینی هستی؟ برو به کارهای شورا رسیدگی کن، این کار متخصصان است. به مردم این روستا خیانت کردند. پول بیزبان را دور ریختند و حالا دوباره اقدامی برای آن انجام نمیدهند. این روستا حدود دو هزار نفر جمعیت دارد. یعنی یک روستای کوچک نیست. بسیاری از اهالی روستای ما هم طی سالها به گنبدکاووس و آزادشهر و شهرهایی مانند آن مهاجرت کرده اند. اما تابستانها این آدمها هم به روستا بر میگردنند و جمعیت روستا بیشتر از پاییز و زمستان میشود.»
اجازه نداریم حرف بزنیم
«علی رضا مطهرنژاد» مدیر شرکت آب و فاضلاب شهرستان شاهرود نه فقط به اهالی «خیج» پاسخ نمیدهد بلکه خودش را ملزم به پاسخ به رسانهها هم نمیداند. او به «پیام ما» میگوید: «من به هیج عنوان تلفنی جواب نمیدهم .حتما یک کارهایی شده باز هم میشود اما من به شما تلفنی جواب نمیدهم. آنهم بدون هماهنگی با استان.»
«عرب یارمحمدی» مدیر روابط عمومی آبفای این شهرستان اما میگوید که از شرکت آبفای کشور دستور دادهاند مدیران شهرستانی به هیچ عنوان مصاحبه تلفنی نکنند و همه مصاحبهها یا از استان انجام شود یا با هماهنگی استان و ادارههای شهرستانی دیگر هیچ اختیاری برای مصاحبه ندارند.
آبفای استان سمنان اما پاسخی نمیدهد. «خیج» نه نخستین روستای بیآب کشور است و نه نخستین روستایی که دولت به نظر برای حل مشکل آب هم برنامهای ندارد. به نظر اما خیج هم قربانی مصرف بی فایده اعتبارات شده. روستاهایی که طی چند سال گذشته برایشان طرح آبرسانی انجام شده چه نتیجهای در بر داشته باشد و چه نداشته باشد دیگر در اعتبارات شرکت آبفای کشور قرار نخواهند گرفت. چند سال کم آبی و دو سال بیآبی به نظر ادامهدار خواهد بود مگر آنچه دولت چهاردهم یک بار دیگر همه طرحهای آبرسانی روستایی را بررسی و برای طرحهایی که بیهیج نتیجهای فقط پول مصرف کردند علاجی پیدا کند.
برچسب ها:
نظر کاربران
دیدگاهتان را بنویسید
مطالب مرتبط
اعتراف پدر به جنایت
راز مرگ نوجوان ۱۷ ساله در جنوب تهران برملا شد
سایپا در مسیر تحول مدیریتی
تداوم سیاست خصوصیسازی در صنعت خودرو
آب چاهها آلوده شد
فریاد اهالی روستای کریممحله تالش از شیرابه زباله
گزارش اقتصادی
سایه جنگ و نااطمینانی چگونه بازار کار ایران را کوچک کرد؟
خسارت ۳۸۰ خانه روستایی
تخصیص ۱۵ همت برای تأمین آب شرب روستایی و بازسازی مناطق جنگی
هشدار ربیعی درباره «بحران عدم درک» تابآوری ادراکی در جامعه و دولت
مدیریت بحران آب در شرایط جنگ
چگونه زیرساختهای حیاتی ایران تابآور ماندند؟
چرا بارشهای پراکنده درمان خشکسالی نیست؟
گزارش تکاندهنده از افت مخازن آبی پایتخت در سال ۱۴۰۵
کشمکش بر سر ثبتنام مدارس در تهران
«پیام ما» در گفتوگو با مدیر «کمپین معلولان» مشکلات معیشتی افراد دارای معلولیت را بررسی میکند
صف انتظار برای حداقلهای زندگی
وب گردی
- قیمت بلیط اتوبوس به مرزهای غربی کشور مشخص شد
- کمک به تأمین مالی یا واردات داروی ELAHERE برای بیماران مقاوم به شیمیدرمانی در سرطان تخمدان
- آیا با کپی مدارک می توان سوار قطار شد؟
- درخواست لغو بسته شدن فرودگاه پیام
- مطالبه شفافیت در دانشگاه علوم پزشکی ایران
- خطاهای پنهان در ترجمه مدرک تحصیلی که پرونده اپلای را با تاخیر مواجه میکند
- درخواست توقف پروژه باملند برای حفاظت از درختان و طبیعت شهر لاهیجان
- بهترین پنل پیامکی ایران [4 تا از بهترین سامانه پیامکی ایران]
- آشنایی با خدمات متنوع اسنپفود در رشت
- بهترین مدل شومیز برای افراد چاق؛ 10 مدل ترند 1405 بیشتر
بیشترین نظر کاربران
زنان؛ غایبان مدیریت منابع آب
پربازدیدها
1
رقص سوگوارانه؛ کنشی مقاومتی
2
رقص عزا
3
مبارزه با جستوجوی گنج
4
هوای آلوده با موتورهای منسوخشده و آلاینده خودروهای داخلی
5
گنجِ گمشده زیر چرخ لودرها




ابراهیم رستمی
سلام و وقت بخیر. متاسفانه هنوز هم روستای ما درگیر مشکل اب هست و هیچ مسئولی حتی برای رفع تکلیف هم به روستا سرنزده یا مراجعت نداشته است