بنای دورهٔ قاجاریه چرا با خاک یکسان شد؟
آوار «رفوگران» زیر پای بیتعهدی مسئولان شهری
۲۷ مرداد ۱۴۰۳، ۱۸:۱۰
|پیام ما| شاید اگر میراث فرهنگی حدود ۳۰ سال قبل به این فکر افتاده بود تا با اسناد و یافتههای تاریخی از تپههای قیطریه گرفته تا چشمهعلی ثابت کند که تهران شهری تاریخی است، حالا نفسهای این شهر فرورفته در دل دره و محصور شده بین کوهها، هر روز بیش از قبل نمیگرفت و ارزشهای تاریخی آن ناپدید نمیشدند. اما به نظر میرسد در این سالها داستان بناهای تاریخی پایتخت، به نوش داروی بعد از مرگ سهراب تبدیل شده که گویا متولیان میراثی را هم سِر کرده از بس ندیدند و شنیدند فلان بنای تاریخی با مجوز مسئولان مدیریت شهری زیر پای لودرها آوار شدهاند. خانه قاجاری «رفوگران» هم از این قاعده مستثنی نبوده، وقتی چند روز قبل بالاخره لودرها جنازهاش را در خیابان ۱۷ شهریور تهران با خاک یکسان کردند؛ خانهای متعلق به اواخر قاجار و اوایل پهلوی که حالا نامش را با نام «علیاکبر رفوگران»، موسس کارخانه خودکار بیک پیوند میزدند و چند روز قبل با مجوز شهرداری و بدون استعلام از میراث فرهنگی به طور کامل تخریب شد.
دبیر کمیته پیگیری خانههای تهران اما درباره وضعیت این خانه به خبرنگار «پیام ما» توضیح میدهد: متاسفانه این خانه هیچگاه از سوی کارشناسان میراث فرهنگی به عنوان یک بنای واجد ارزش شناسایی نشد و فقط کارشناس شهرداری تهران در سال ۱۳۷۲ این بنا را ارزشمند قلمداد کرد.
سجاد عسگری با تاکید بر اینکه میراث فرهنگی باید یکبار برای همیشه تکلیف بناهای ارزشمند پایتخت را مشخص کند، میگوید: متاسفانه میراث فرهنگی در طول سالهای گذشته نام این بنا را در لیست بناهای شناسایی شده و واجد ارزش خود قرار نداده بود به همین دلیل هم با وجود داشتن معیارهای ثبت ملی، این بنا ثبت نشد.
او اما با تاکید بر اینکه بنای «رفوگران» با تایید کارشناس شهرداری مجوز تخریب گرفته، میگوید: نشانههای تاریخی این بنا «اظهر من الشمس» بود و حتی نیازی به بررسی چندانی نداشت، اما اینکه با وجود این وضوح، کارشناس شهرداری استعلامی از میراث فرهنگی نگرفت، جای شگفتی و تعجب دارد.
عمارت و باغ تاریخی منسوب به «رفوگران» اواخر دوره قاجار در زمینهای برادران «حسین و کریم شریفی حقیقی» بنا شد اما بعد از فروش خانه در سال ۱۳۱۰ به شخص دیگری، این عمارت بین چند نفر دیگر دست به دست شد تا سرانجام سال 1321 توسط علی رفوگران خریداری شد، اما او هم چند سال پس از خرید خانه، به دلیل وضعیت بد اقتصادی در زمان جنگ جهانی دوم و شکست مالی تُجار آن را به سیدابوالقاسم موسویان واگذار کرد.
بنایی ارزشمند در دو طبقه که در ضلع جنوبیاش یک باغ با بیش از ۳۰ اصله درخت مثمر و غیرمثمر قرار داشت و جداره جنوبی آن با کاشیهای معرق تزیین شده و سرستونهای عمارت متاثر از دوره هخامنشی، شبیه به ستونهای گاو دوسر کاخ آپادانای شوش گچبری شده بود.
دبیر کمیته پیگیری خانههای تاریخی تهران با تاکید بر اینکه منطقه ۱۴ تهران هرچند در حصار ناصری قرار نگرفته، اما یکی از مناطق تاریخی تهران است، میگوید: میراث فرهنگی و مدیریت شهری تهران موظفند برای حفاظت از بناهای تاریخی شهر، همه مناطق را قبل از صدور مجوز برای تخریب هر بنایی موظف به استعلام از میراث فرهنگی کنند.
او با بیان اینکه طبق درخواست مالک خانه در اوایل دهه ۸۰ محمود احمدینژاد، شهردار وقت تهران دستور مساعد برای تبدیل این خانه به یک بنای اقامتی – فرهنگی را داده بود، ادامه میدهد: این خانه در طرح تفصیلی تهران به عنوان بنای ارزشمندی لکهگذاری نشد و چون میراث فرهنگی هم خانه را به عنوان یک بنای واجد ارزش شناسایی نکرد، شهرداری بدون استعلام رسمی از این وزارتخانه، مجوز تخریب و نوسازی آن را صادر کرد.
به گفته او، حالا قرار است به جای این عمارت ارزشمند یک برج تجاری مسکونی ساخته شود.
برچسب ها:
نظر کاربران
محمدتقی شجاعی
نتیجه نشستن کسانی درجایی که نه سوادعلمی وتخصص دارندونه ازتاریخ وهویت ملی و ارزش آن چیزی میدانندوازهمه مهمتربخاطرروابط به اون جایگاه رسیدن وحالاباتوجه به بحث همیشگی حرص پول بایدبراشون جبران کنندتایک اثرتاریخی ارزشمندنابودویک برج دیگر به برج های تهران اضافه شودوبعضی هاپول روی پول بگذارند!!!ومسولانی که همیشه وقتی کارازکارگذشته میرسند؟مثل حال وروزخراب تمام اثارومحوطه های باستانی که همین الان درحال غارت شدنه بافروش وتبلیغ علنی گنج یابوکارشناسی و...البته کسانی که هواشون بالادست دارند؟!!کی بود کی بود؟؟مانبودیم!!؟؟
دیدگاهتان را بنویسید
مطالب مرتبط
روایتی از احیای میراث صنعتی ایران در قلب پایتخت
ایستگاه راهآهن تهران؛ موزهای زنده بر ریلها
قنات در ایران فراموش شد، آموناس در پرو سیاستگذاری شد
یک دانش، دو سرنوشت
گزارشی از سوزندوزی زنان سیستانوبلوچستان، هنری که هنوز سهم عادلانهاش را از بازار نگرفته
زنی که با سوزن، اقتصاد خانه را میدوزد
میراث فرهنگی و گردشگری
هشدار درباره خطر پیشدستی دیگران در ثبت جهانی آسبادها
پنج موزه و هفت بنای تاریخی فارس در انتظار سرمایهگذاران بخش خصوصی
کشف سازه تاریخی «قیرخ ایاخ» در قنات اهر
گفتوگو با «هادی آفریده» درباره ساخت مستند در موشکباران و مشکلات مستندسازی از جنگ و میراث فرهنگی
جنگ به روایت های مستقل نیاز دارد
کشف تازه باستانشناسی در بریتانیا
نشانههای نجومی پیش از استونهنج آشکار شد
چالشهای حراست از بافت تاریخی کرمان
هشدار درباره ساختوسازهای بلندمرتبه در بافت تاریخی کرمان
گنبد سلطانیه میراث مشترک جهانیان است
وب گردی
- بهترین پنل پیامکی ایران [4 تا از بهترین سامانه پیامکی ایران]
- آشنایی با خدمات متنوع اسنپفود در رشت
- بهترین مدل شومیز برای افراد چاق؛ 10 مدل ترند 1405
- جنس سیم چه تأثیری در کیفیت برق رسانی دارد؟
- مسابقه ملی ایدهپردازی «ایدانو» به آنتن شبکه دو رسید
- «سهم ما از قدردانی»؛ حمایت ویژه هتلهای دُنسه از قهرمانان امداد
- درخواست ایجاد مسیر دوچرخهسواری ۱۰۰ کیلومتری در قم
- چند روز بعد از سمپاشی ساس از بین میرود؟ (راهنمای کامل سمپاشی ساس + قوی ترین سم ساس)
- باغ پرندگان تهران کجاست؟ معرفی، ساعت کاری و آدرس
- مقایسه قیمت ورق شیروانی، سیاه، استیل و گالوانیزه در یک نگاه بیشتر
بیشترین نظر کاربران
پنج موزه و هفت بنای تاریخی فارس در انتظار سرمایهگذاران بخش خصوصی
پربازدیدها
1
رقص سوگوارانه؛ کنشی مقاومتی
2
رقص عزا
3
مبارزه با جستوجوی گنج
4
هوای آلوده با موتورهای منسوخشده و آلاینده خودروهای داخلی
5
گنجِ گمشده زیر چرخ لودرها




سلام
چرا مسؤلین ما در تخریب اینهمه استادن.