بر اساس گزارش سازمان جهانی هواشناسی ملل متحد، بحران آب و هوایی در سال 2020، «بی‌وقفه» ادامه داشته است و همه‌گیری ویروس کرونا حتی اثرات شتاب‌دهنده گرمایش جهانی را برای میلیون‌ها نفر وخیم‌تر کرده است. گزارش سازمان جهانی بهداشت می‌گوید افت موقت انتشار کربن به خاطر تعطیلی سراسری به واسطه شیوع کرونا، هیچ تاثیر قابل ملاحظه‌ای روی غلظت گازهای گلخانه‌ای در اتمسفر نداشته است.سال گذشته علی‌رغم اثر خنک کننده پدیده آب‌و‌هوایی چرخشی «لانینا»، جزء داغ‌ترین سال‌ها بود و در رده سال‌های 2016 و 2019 قرار گرفت. بدون وقوع پدیده لانینا، 2020 می‌توانست گرم‌ترین سال تاریخ تاکنون باشد. دهه 2011 تا 2020، رکورددار گرم‌ترین دهه تاریخ به شمار می‌آید.
حوادث شدید آب‌و‌هوایی در سراسر جهان اتفاق افتاد؛ از توفان و گردباد در آمریکا و هند گرفته تا امواج گرمایی در استرالیا و شمالگان (قطب شمال) و سیل در بخش‌های وسیعی تز افریقا و آسیا و آتش‌سوزی مراتع و جنگل‌ها در آمریکا.
پِتِری تالاس، دبیر کل سازمان جهانی هواشناسی گفته است: «همه تاثیرات و اطلاعات مهم در مورد آب و هوا در این گزارش، تغییرات آب‌و‌هوایی بی‌وقفه، وقوع فزاینده و تشدید حوادث شدید آب‌و‌هوایی و خسارات شدید، متاثر کردن مردم، جوامع و اقتصادها را به خوبی نشان می‌دهد.
گزارش اخیر آب‌و‌هوایی درست پیش از کنفرانس مجازی سران جهانی با میزبانی جو بایدن، رئیس‌جمهوری ایالات متحده آمریکا منتشر شده است. از سوی دیگر قرار است در ماه نوامبر (آبان) اجلاس مهم آب‌و‌هوایی Cop26 سازمان ملل در به میزبانی انگلیس در گلاسکو برگزار شود؛ اجلاسی که با هدف تامین اهداف توافقنامه اقلیمی پاریس در سال 2015 و تعیین اقدامات فوری برای مقابله با افزایش دمای جهانی به بیش از 2 درجه سانتی‌گراد و در صورت امکان 1.5 درجه سانتی‌گراد، برگزار می‌شود. در سال 2020، دمای جهانی 1.2 درجه بالای سطح پیشاصنعتی بوده است.
آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل گفته است: «امسال، سال عمل است. اقلیم در حال تغییر است و اثرات آن همین حالا هم برای مردم و این سیاره بسیار گران تمام شده است. کشورها باید برنامه‌های بلندپروازانه‌ای را برای کاهش 45 درصدی انتشار گازهای جهانی تا سال 2030 ارائه دهند؛ بسیار زودتر از اجلاس Cop26 در ماه نوامبر. زمانی برای تلف کردن باقی نمانده است.»
گزارش اخیر که توسط سازمان جهانی هواشناسی و شرکای آن تهیه شده، دریافته که کاهش تولید مواد غذایی، حمل‌و‌نقل و فعالیت‌های ناشی از بیماری همه‌گیر کووید-19، اثرات حوادث شدید آب‌وهوایی را بر جوامع تشدید می‌کند. طبق این گزارش، کاهش موقت انتشار کربن «هیچ تاثیر قابل تشخیصی» روی غلظت گازها در اتمسفر نداشته است.
این گزارش همچنین دریافته که در سال 2020: 80 درصد اقیانوس‌ها دست‌کم یک موج گرمای دریایی را تجربه کرده‌اند، در حالی که دریاها، که بیش از 90 درصد گرمای حاصل از فعالیت‌های انسانی را جذب می‌کنند، رکورد افزایش دما را ثبت کرده‌اند.
یخ‌های دریایی در قطب شمال به دومین کاهش ثبت‌شده خود رسیده، در حالی که صدها میلیارد تُن یخ در گرینلند و جنوبگان (قطب جنوب) آب شده و باعث بالا رفتن سطح دریاها شده‌اند.
سیل‌های شدید به بخش‌های زیادی از آسیا و آفریقا آسیب زد و باعث شد که در شاخ آفریقا، آفت ملخ همه‌گیر شود.
·خشکسالی‌های شدید، بسیاری از بخش‌های آمریکای جنوبی را در سال 2020 تحت تاثیر قرار داده که میزان آسیب‌های مالی ناشی از نابودی زمین‌های کشاورزی، فقط در برزیل، حدود 3 میلیارد دلار تخمین زده می‌شود ؛ گرچه آسیب‌های دیگری هم در آرژانتین، اروگوئه و پاراگوئه وارد شده است.
بزرگ‌ترین آتش‌سوزی تاریخ مراتع و جنگل‌ها در آمریکا ثبت شد، در حالی که استرالیا رکورد گرما را می‌زد و دمای 48.9 درجه سانتی‌گراد را در غرب سیدنی ثبت کرد.
· فصل توفان‌های آتلانتیک شمالی، با 30 مورد، بیشترین تعداد توفان‌های نام‌گذاری شده را ثبت کرد و 12 مورد رانش زمین هم در آمریکا ثبت شد.
گردباد «آمفان»، هند و بنگلادش را درهم نوردید و یکی از خسارت بارترین گردبادهای ثبت شده در اقیانوس هند شمالی بود؛ در حالی که توفان «گونی» که از فیلیپین عبور کرد، یکی از شدیدترین توفان‌هایی بود که تابه حال به وقوع پیوسته است.
ریچارد آلن، استاد علوم آب‌وهوایی در دانشگاه ریدینگ در بریتانیا می‌گوید: «آنچه قابل توجه است، تصویر در حال ظهور تغییرات آب‌و‌هوایی است که دائما سرعت می‌گیرند: یخ‌ها با سرعت بیشتری ذوب می‌شوند و گرما با سرعت بیشتری در اقیانوس تجمع می‌یابد، در حالی که دی‌اکسید کربن که خود باعث تشدید همه اینهاست، افزایش می‌یابد، همه چیز با گذر زمان سرعت بیشتری پیدا می‌کند.»
پروفسور کریس ریپلی در دانشگاه کالج لندن در بریتانیا می‌گوید: «خط قرمز افزایش دمای 1.5 درجه‌ای که در توافقنامه پاریس تعیین شد، در حال شکسته شدن است. روشی که ما برای اداره امور بشری در پیش گرفتیم، بی‌ثبات‌سازی سیستم آب‌وهوایی است که عواقب آن قابل پیش‌بینی و وخیم است. زمان آن رسیده که یک قیام هماهنگ برای اصلاح سیاست‌ها – که مدیریت بحران آب‌وهوایی را به دنبال خواهد داشت- صورت بگیرد.
شرایط تغییرات آب‌وهوایی به شدت وخیم است؛ تا جایی که بسیاری از فعالان محیط زیستی از رهبران جهان خواسته‌اند تا اقداماتی فوری و موثر برای مقابله با گرمایش روزافزون هوا انجام دهند. برخی دیگر اما می‌گویند همین حالا هم بسیار دیر شده و شانس مقابله با افزایش خطرناک دما، بسیار پایین است. افزایش دمای زمین باعث آب شدن یخ‌های قطبی می‌شود که خود منجر به افزایش سطح دریاها می‌شود و بسیاری از شهرهای ساحلی را زیر آب فرو خواهد برد.
علاوه بر این، افزایش دما باعث تغییرات شدید در سیستم آب‌وهوایی در جهان می‌شود و باران‌های سیل‌آسا، توفان‌های مهیب و مخرب، خشکسالی، کاهش تولید مواد غذایی، قحطی و گرسنگی، تشدید مشکلات بی‌آبی و گسترش بیماری‌ها را به همراه خواهد داشت. بعضی از دانشمندان نیز هشدار داده‌اند که نسل موجودات کره زمین، از جمله انسان در خطر است و با این روشی که در پیش گرفته‌ایم، انسان‌ها نابود می‌شود.
گرچه هنوز بسیاری از مردم دنیا از جمله سیاستمداران جهان اضطرار آب‌وهوایی را باور نکرده‌اند، جو بایدن، رئیس‌جمهوری آمریکا تلاش دارد این هفته جلسه‌ای مجازی را با حضور 40 تن از رهبران جهان میزبانی کند.
جلسه‌ای که در آن قرار است در مورد اقدامات جسورانه و بزرگ برای مقابله با انتشار گازهای کربنی که منجر به گرم شدن زمین می‌شوند، چاره‌ای اندیشیده شود.
انتظار می‌رود که در همین نشست یا کمی بعد از آن، آمریکا برنامه ملی خود را برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در ده سال آینده آشکار کند.
ارزیابی سازمان ملل نشان می‌دهد که تعهدات ملی تعیین شده فعلی در نهایت باعث کاهش 1 درصدی انتشار گازها تا سال 2030 می‌شود.
در حالی که برای مقابله با گرمایش زمین نیازمند کاهش 45 درصدی انتشار گازهای تا سال 2030 هستیم.