روزهای کرونایی و توفیق اجباری تفکیک زباله در منزل

این روزها که کرونا همه ما را خانه‌نشین کرده و اعضای خانواده وقت کافی برای مشارکت در فعالیت خانه‌داری یافته‌اند و یا دستکم بهانه‌ای برای فرار از این توفیق « کرونادادی « ندارند ، شاید بهترین فرصت برای جدی گرفتن و فرهنگ‌سازی تفکیک زباله از منزل و در بیرون منزل باشد ، معضلی که تا پیش از این در بسیاری از خانواده‌ها در حد حرف و در سطح کلان‌تر در حد شعار باقی ماند.

ویروس کرونا که برخی با آن را شوم و برخی دیگر درسی برای جامعه بشری می دانند ، تا اینجای کار و در کمتر از ۴۵ روز خیلی از نظم های سابق را چه در رفتار فردی و چه در تعاملات اجتماعی تغییر داد و بخشی از این تغییرات هم آنچنان غیرمنتظره و باورنکردنی بود که تبدیل به لطیفه و جوک شد ، ولی از همین زاویه می توان از فرصتی که این بیماری در اختیار همگان قرار داده برای تغییرات ماندگارتر بهره گرفت.

برای تحمل خانه نشینی ناشی از کرونا نیز تاکنون راهکارهای متعددی از جمله نزدیکی به خانواده تا بازی های سنتی و غذاهای خوشمزه بومی و محلی پیشنهاد شده است تا شاهد گذر زودتر این لحظات باشیم ، اما گذشته از خطرات جانی که نمی توان آن را کوچک و بی اهمیت دانست، بسیاری از کارشناسان معتقد هستند ویروس کرونا درس ها و فرصت های خوبی را نیز در حوزه خودشناسی، شناخت پیرامون و بیش از همه مدیریت زندگی به ما داده است. شاید این دور همنشینی شبانه روزی و اجباری خانواده ها بیش از هر چیزی فرصت خوبی برای کنترل و مدیریت بزرگ ترین بلای بشری یعنی تولید زباله باشد، معضلی که بیش از ویروس گذرای کرونا مردم ایران و جهان را تهدید می کند.  

کرونا بلاخره رفتنی است ، یا دارو و واکنسی برایش یافت می شود و در حد یک بیماری مانند سرماخوردگی یا در نهایت آنفلوانزا نزول جایگاه پیدا می کند و یا این که پیش بینی پیشگوها محقق می شود و این بیماری همان گونه که ناگهان سررسید ، یکباره هم از جهان محو می شود. آنچه می ماند ، درس هایی است که از این وضعیت می گیریم .یکی از آن درس ها می تواند جدی گرفتن تفکیک زباله در منزل ، محله و شهرمان باشد ؛ معضلی که جامعه بشری از جمله ایران و بویژه استان های شمالی را از چندین دهه پیش تاکنون رنج می دهد، در حالی که یک تغییر رفتار کوچک در تک تک شهروندان برای تفکیک زباله می تواند بیش از ۵۰ درصد این مشکل را حل کند.

اگر نگاهی به اطرافمان در همین یک ماهه اخیر انداخته باشیم ، متوجه می شویم که تولید زباله در خانه‌امان چندین برابر قبل شده است. شاید شما هم در این روزها با این صحنه مواجه شده باشید که غروب به غروب در و همسایه شما با کیسه های پر از زباله و ماسک بر چهره از خانه بیرون می آیند و همه زباله ها را روی تنلبار می کنند. این روزها حتی زباله گردها هم کمتر دیده می شوند و در نتیجه همه زباله ها به صورت درهم انباشته شده و منتقل می شود. مدیریت زباله برای استانی مانند مازندران با توجه به موقعیت جغرافیایی یعنی آسیب پذیری بالای محیط زیست یک معضل تمام عیار است. در این استان به طور میانگین روزانه سه هزار تن زباله تولید می شود، زباله هایی که به دلیل عدم تفکیک تمام آن در طبیعت تخلیه می شود. 

البته موضوع مدیریت پسماند و زباله کشور به استان مازندران ختم نمی شود، اما به واسطه طبیعت حساس و گردشگر پذیری این استان ، موضوع زباله از اهمیت فزاینده ای برخوردار است که حتی رفع این موضوع را در سال های اخیر به یکی از دغدغه های مدیریت کلان کشور تبدیل کرده است ، اما با همه مشکلاتی که در حوزه زباله این استان وجود دارد، همواره کارشناسان و مسئولان محیط زیست تفکیک زباله از مبدا را بهترین راهکار برای مدیریت پسماند عنوان کردند که بخش قابل توجهی از آن از مشکلات فرهنگی تفکی زباله رنج می برد. شاید خانه نشینی کرونایی فرصت خوبی برای فرهنگ سازی و یادگیری و تبدیل تفکیک زباله به یک عادت روزمره باشد و اعضای خانواده را در جدی گرفتن مسئله تفکیک ترغیب کند.