ابراهیم محمودپور

سپاس و تشکر از دکتر سفیدی ،
البته رشد اقتصادی متوازن و توسعه کشور اثرات متقابلی در تحت فشار قرار گرفتن یا دخالت کمتر در منابع طبیعی دارد.

مرضیه

با تشکر از نگارنده محترم، با نظرات و انتاد به جای ایشان کاملا موافقم.متاسفانه وزارت کشاورزی هیچ اهمیتی به پایداری محیط زیست و حفاظت از منابع طبیعی به اصطلاح تجدید شونده که به دلیل بی توجهی و بی مدیریتی در وزارت کشاورزی نه تنها تجدید پذیر نیست بلکه به سمت تخریب و مرگ این منابع خدادادی پیش میرود،نمیدهد. تا زمانی که حمایت از منابع طبیعی کشور فقط در حد حرف و سخنرانی حضرات مانند دکتر سلاجقه در زمان تصدی سازمان جنگلها و مراتع و بدون پشتوانه باشد همین روال ادامه میابد. اعتبارات کلانی که برای حفظ منابع طبیعی و به وزارت کشاورزی اختصاص می یابد در حد رفع تکلیف توسط این وزارتخانه و ظاهر سازی برای با اهمیت جلوه دادن منابع محیط زیست توسط این وزارت خانه است. وزارت کشاورزی و زیر مجموعه ها یی مانند سازمان تحقیقات کشاورزی فقط به فکر پر کردن جیبها و استخدام هیات علمی دوستان و آشنایان هستند. متاسفانه همین رویه را در دانشگاهها و وزارت علوم مرتبط با کشاورزی و منابع طبیعی کشور میبینیم و چشمان خود را به روی واقعیتها به نغع منافع شخصی و شغلی خود بسته ایم. فقط به دنبال ارتقاء و ترفیع هستیم. وقتی وزیر کشاورزی در این حد درک ندارد که کشاورزی و امنیت غذایی از مزارعی به دست میآیند که بر پهنه منابع طبیعی گسترده شده اند و از بین رفتن محیط زیست نهایتا به از بین رفتن مزارع، محصولات و امنیت غذایی کشور می انجامد نمی توان آینده درخشانی برای امنیت غذایی کشور متصور بود. وزیر کشاورزی در درجه اول باید حامی حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی باشد که به تبع آن بتواند بهره وری از زمینهای کشاورزی و باغی همچنین دامداری و سایر محصولات وابسته را ارتقا دهد. تا این تفکر نهادینه نشود امیدی به آینده کشاورزی کشور نیست. رییس جمهور محترم و وزیر کشاورزی ایشان باید اهمیت منابع طبیعی را به عنوان مادر محصولات کشاورزی در ذهن خود متبادر نمایند در غیر این صورت هیچ بهره وری و پایداری بلند مدتی در سیستم کشاورزی کشور متصور نخواهد بود. نخبگان منابع طبیعی کشور به جای مخالفت با اصلاحات وزارت کشاورزی کمی به خود زحمت دهند و راه توسعه و حفظ منابع طبیعی را به عنوان یک تشکل در برابر رییس جمهور قرار دهند وگرنه مخالفت بی اثر و غیر تخصصی با اصلاحات را مردم کوچه و بازار هم به خوبی انجام می دهند.سکوت نخبگان منابع طبیعی کشور خیانت به محیط زیست و منابع تجدید شونده است و صدای رسایی از متولیان آن و ایجاد بستری برای پشتیبانی اعضای علمی ، تخصصی، اجرایی و دانشجویی وابسته به محیط زیست و منابع طبیعی شنیده نمی شود. فقط در حد مخالفت با اصلاحات و غر زدن هستند. آیا زمان آن نرسیده که یک تشکل واحد برای محیط زیست و منابع طبیعی کشور تشکیل گردد؟ مع الاسف " از ماست که برماست".

مرضیه

با تشکر از نگارنده محترم، با نظرات و انتقادات به جای ایشان کاملا موافقم.متاسفانه وزارت کشاورزی هیچ اهمیتی به پایداری محیط زیست و حفاظت از منابع طبیعی "به اصطلاح تجدید شونده " نمی دهد بلکه به دلیل بی توجهی و بی مدیریتی در وزارت کشاورزی، نه تنها دیگر این منابع به راحتی تجدید پذیر نیست بلکه به سمت تخریب و مرگ پیش میرود. تا زمانی که حمایت از منابع طبیعی کشور فقط در حد حرف و سخنرانی حضرات مانند دکتر سلاجقه در زمان تصدی سازمان جنگلها و مراتع و بدون پشتوانه باشد همین روال ادامه می یابد. اعتبارات کلانی که برای حفظ منابع طبیعی به وزارت کشاورزی اختصاص می یابد، در حد رفع تکلیف توسط این وزارتخانه و ظاهر سازی برای با اهمیت جلوه دادن منابع محیط زیست به فنا می رود. وزارت کشاورزی و زیر مجموعه ها یی مانند سازمان تحقیقات کشاورزی، آموزش و ترویج کشاورزی فقط به فکر پر کردن جیبها و استخدام هیات علمی دوستان و آشنایان هستند. متاسفانه همین رویه را در دانشگاهها و وزارت علوم مرتبط با کشاورزی و منابع طبیعی کشور میبینیم و چشمان خود را به روی واقعیتها به نغع منافع شخصی و شغلی خود بسته ایم. فقط به دنبال ارتقاء و ترفیع هستیم. وقتی وزیر کشاورزی در این حد درک ندارد که کشاورزی و امنیت غذایی از مزارعی به دست می آیند که بر پهنه منابع طبیعی گسترده شده اند و از بین رفتن محیط زیست نهایتا به از بین رفتن مزارع، محصولات و امنیت غذایی کشور می انجامد نمی توان آینده درخشانی برای امنیت غذایی کشور متصور بود. وزیر کشاورزی در درجه اول باید حامی حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی باشد که به تبع آن بتواند بهره وری از زمینهای کشاورزی و باغی همچنین دامداری و سایر محصولات وابسته را ارتقا دهد. تا این تفکر نهادینه نشود امیدی به آینده کشاورزی کشور نیست. رییس جمهور محترم و وزیر کشاورزی ایشان باید اهمیت منابع طبیعی را به عنوان مادر محصولات کشاورزی در ذهن خود متبادر نمایند در غیر این صورت هیچ بهره وری و پایداری بلند مدتی در سیستم کشاورزی کشور متصور نخواهد بود. نخبگان منابع طبیعی کشور به جای مخالفت با اصلاحات وزارت کشاورزی کمی به خود زحمت دهند و راه توسعه و حفظ منابع طبیعی را به عنوان یک تشکل در برابر رییس جمهور قرار دهند وگرنه مخالفت بی اثر و غیر تخصصی با اصلاحات را مردم کوچه و بازار هم به خوبی انجام می دهند.سکوت نخبگان منابع طبیعی کشور خیانت به محیط زیست و منابع تجدید شونده است و صدای رسایی از متولیان آن و ایجاد بستری برای پشتیبانی اعضای علمی ، تخصصی، اجرایی و دانشجویی وابسته به محیط زیست و منابع طبیعی شنیده نمی شود. فقط در حد مخالفت با اصلاحات و غر زدن هستند. آیا زمان آن نرسیده که یک تشکل واحد برای محیط زیست و منابع طبیعی کشور تشکیل گردد؟ مع الاسف " از ماست که برماست".

پاسخ

مرضیه

با عرض سلام و سپاس از شما. لطفا در صورت امکان متن اصلاح شده را جایگزین متن اولیه نمایید. غلط های املایی رفع شده اند. سپاسگزارم. مرضیه تابع