سازمان جهاد کشاورزی گیلان در واکنش به گزارش «برداشت شن و ماسه به جای برنج» روزنامه «پیام ما» منتشر شد، درباره پیگیری این تخلف در آستانه اشرفیه توضیحاتی مطرح کرد.در گزارش «پیام ما» که چهارم اردیبهشت امسال منتشر شد، با توجه به شواهد موجود، به برداشت غیرقانونی شن و ماسه از 42 هکتار از شالیزارهای شهرستان آستانه اشرفیه و نابودی این میزان از شالیزارها اشاره شده بود. همچنین در گفت‌و‌گو با کارشناسان و افراد محلی بر این موضوع تاکید شده بود که چنین برداشت‌هایی برای شالیزارهای استان تا چه میزان خطرآفرین است و ادامه این روند می‌تواند امنیت غذایی کشور را تهدید کند. حالا روابط عمومی سازمان جهادکشاورزی به نقل از مدیر امور اراضی سازمان جهاد کشاورزی استان گیلان، جوابیه‌ای درباره این مطلب ارسال کرده که در ادامه آن را می‌خوانید:

جهاد کشاورزی گیلان: صدور مجوز برداشت شن و ماسه از سوی سازمان صنعت، معدن و تجارت بوده اما نظارتی بر نحوه برداشت نداشته‌اند و این معدن در مجاورت رودخانه سپیدرود بوده که نظارت بر آن با سازمان آب است

«در خصوص مطلب منتشر شده در روزنامه محیط زیستی «پیام ما» با عنوان «برداشت شن و ماسه بجای برنج»، که بیانگر حساسیت نگارنده در خصوص مسائل محیط زیستی است؛ به استحضار می‌رساند که سازمان جهاد کشاورزی پس از شکایات متعدد در سال‌های ماضی و صدور آرای متعدد که محکومیت نامبرده در دادگاه بدوی و متاسفانه استدلال قضات تجدید نظر به نظریه کارشناسان ۵نفره که با تامین خاک زراعی امکان کشت و کار مهیا است، رای بر برائت نامبرده در تیر ماه ۹۸ اصرار گردید. مجددا از مهر ماه سال ۹۸پرونده توسط مدیریت جهادکشاورزی شهرستان آستانه اشرفیه و سازمان مطبوع طرح شکایت گردیده که با پیگیری‌های مستمر جهاد کشاورزی شهرستان و حمایت دادگستری شهرستان با مصوبه شورای حفظ حقوق بیت‌المال حدود یک ماه معدن پلمب بوده که با پیگیری‌های فرماندار وقت بازگشایی شد. همزمان پرونده علیه متخلف بالغ بر ۵۰۰صفحه در دادسرای شهرستان آستانه اشرفیه در مرحله هیات کارشناسی است. در ادامه پیگیری‌های جهاد کشاورزی شهرستان و دادستان محترم شهرستان در اسفند ماه سال ۱۴۰۰با حضور رئیس کل دادگستری استان گیلان و هیات همراه و مدیران کل مرتبط ،دستور به تعطیلی معدن صادر گردید. خاطر نشان می‌گردد که صدور مجوز برداشت از سوی سازمان صنعت، معدن و تجارت برای برداشت صورت گرفته که متاسفانه نظارتی بر نحوه برداشت از سوی سازمان مذکور وجود نداشته و همچنین معدن مذکور در مجاورت رودخانه سپیدرود بوده که نظارت بر آن با سازمان آب است.»