این روزها بحث مدیریت حوضه‌ای و فراخوان‌های وزارت نیرو در انتخاب مدیران حوضه مجدد بهانه‌ای شده است که برخی کارشناسان و گاه دلسوزان استان خوزستان مطالبی را به نقد منتشر کنند؛ سناریوی آشنایی که بارها درباره مسائل مختلف مرتبط با آب تکرار شده و هیچگاه نتیجه‌ای برای خوزستان به همراه نداشته است. این بار هم شک نکنید نتیجه‌ای نخواهد داشت و این طرح حوضه‌ای اگر هزار و یک عیب مسلم هم داشته باشد، اجرا خواهد شد. چرا که نه قرار است طراحانش تغییری ایجاد کنند و پاسخگو به چیزی باشند و نه از این سمت به جز چند دلسوز کسی به شکل واقعی پیگیر و مطالبه‌گر خواهد بود. از سوی دیگر مدیریت حوضه و انتخاب سکان‌دار مناسب این امر موضوعی نیست که بتوان به راحتی از آن گذشت. واقعیت آنکه شنیده‌ها از نوع ملاک و معیارها برای انتخاب افراد دارای صلاحیت چنین پست حساسی، خیلی دلگرم‌کننده نیست. آنچه که مسلم است داشتن سواد آبی مناسب و تجارب حرفه‌ای در عرصه مدیریت آب معیاری خواهد بود که از وزن زیادی برخوردار است اما اتکا به این ویژگی به تنهایی نمی‌تواند بیانگر همه آنچه که هست باشد. درون یک حوضه آبریز بازیگران متعددی حضور دارند و رودخانه و حوضه‌اش تنها یکی از آنها محسوب می‌شود. تعاملات اجتماعی پیچیده، تضاد منافع، قومیت‌ها و فرهنگ‌ها، اقتصاد، امنیت، مرزهای سیاسی و جغرافیایی و طیف گسترده‌ای از ذی‌نفعان و ذی‌ربطان، همگی در یک حوضه که معمولا در چند استان گسترده شده است این نکته را گوشزد می‌کند که انتخاب فرد مناسب باید چندوجهی و با تاکید بر درک و فهم این ویژگی‌ها باشد. بسیار مهم است که فرد منتخب آشنایی کافی با این تعاملات داشته و فرهنگ حوضه و مردمان ساکن در آن محدوده را بشناسد. سیاست‌گذاری واحد و یکپارچه زمانی در اجرا موفق خواهد بود که در آن این ویژگی‌ها توامان مد نظر قرار گرفته و حمایت جامعه محلی را به همراه داشته باشد. انتخاب افراد فقط بر مبنای علم آب یا بر اساس ضوابطی خارج از آن اگر این موضوع را در نظر نگیرد، به خطا رفتن است. شاید از همینجا انتخاب فردی بومی یا غیربومی در یک حوضه پراهمیت شده و سوالی باشد که وزارت نیرو باید برای آن پاسخی داشته و توجه ویژه کند.
شناخت نظام اجتماعی حاکم در حوضه آبریز، ویژگی‌های محلی، متغیرهای مختلف فرهنگی در استان‌ها، تفاوت در سطح آموزش، امکانات و ساختارهای دولتی، بخشی‌نگری سیاسی در کنار انتظارات متنوع ذی‌نفعان، به نظر می‌رسد کفه ترازو به انتخاب فردی آشنا به منطقه را سنگین‌تر می‌کند. مدیریت یک حوضه کاری بسیار سخت بوده از این رو باید فرد منتخب از ویژگی‌های خاصی بهره ببرد. این حداقل انتظاری است که از فراخوان‌های وزارت نیرو در شایسته‌سالاری مدیران منتخبش می‌رود. کلام آخر آنکه واکاوی گذشته نشان می‌دهد تاکنون هم‌افزایی و مطالبه‌گری موثر و واقعی بین نخبگان خوزستانی و سایر کنشگران عرصه‌های سیاسی و اجتماعی شکل نگرفته و دستاوردی درخور نداشته است. لیکن بهتر است دعا کنیم این بار چنین چیزی به وقوع بپیوندد. چرا که بی‌توجهی و کوتاهی امروز عواقبی بس سنگین در آینده خواهد داشت. اگرچه کمی تردید به همراه دارد اما آینده به زودی نشان خواهد داد که ما تکرار گذشته‌ایم یا این بار متفاوت خواهیم بود.