استانداران کرمان از سال 1300 تا 1394 شمسی

استانداران کرمان

از سال 1300 تا 1394 شمسی

دکتر معینی (1)

 1341 ـ 1340 شمسی

پی نوشت‌ها:

 (1) ـ متاسفانه از وی زندگی‌نامه‌ای به دست نیامد. وی دارای اعتقادات مذهبی شدیدی بود و در مدت استانداری در کرمان، همواره در مجالس وعظ و روضه‌خوانی شرکت می‌نمود (به نقل از آقای محمد صنعتی).

(2) ـ ملقب به امین‌الاسلام (1262 ـ 1344 ش.) برادر احمد مجدالاسلام کرمانی، نماینده هفت دوره مجلس شورا از کرمان، نویسنده و شاعر. محل دفن وی در تخت درگاه قلی بیگ است.

(3) ـ «در  سال 1284 ش. در تبریز متولد گردید و پس از اتمام تحصیلات در رشته قضایی، در وزارت دادگستری استخدام و مدتی در دادگستری تبریز و قزوین خدمت نمود و سپس به کرمان آمد و تا پایان عمر در این دیار اقامت گزید. وی در دادگستری کرمان عهده‌دار سمت‌های مختلفی گردید که آخرین آن ریاست دادگستری بود. وی با صداقت و بی نظری، رعایت حق و عدالت، بی‌طرفی و انضباط اداری توانست به دور از سیاست و دسته‌بندی‌های جناحی، مسئله استقلال قضایی را به معنی واقعی در مسند قضا پیاده و حاکم بر فضای دادگستری نماید. فروغ از لحاظ رعایت نظم و انضباط اداری، صبح‌ها همیشه قبل از سایر کارمندان به دادگستری می‌آمد و حتی صبحانه را در دادگستری صرف می‌نمود و بعد از پایان وقت اداری هم آخرین نفری بود که از دادگستری خارج می‌‎شد. او در نحوه قضاوت و به هنگام دادرسی، مسلط بر اعصاب خویش بود، به هیچ وجه کنترل اعصاب را از دست نمی‌داد و هیچ گاه سخنی خارج از موضوع و نزاکت با متهم بر زبان جاری نمی‌ساخت. وی علاوه بر دارا بودن اطلاعات و تجربه در امور قضایی، به مطالعه تاریخ نیز علاقه‌مند بود و دارای اطلاعات وسیع تاریخی بود. وی در اسفند 1349 ش. در کرمان فوت و در مشتاقیه دفن گردید». دانشور، محمد: چهره‌های ماندگار کرمان، ص 335 تا 339.  

جواد سعیدی فیروزآبادی (1)

 1340 ـ 1338 شمسی

«وی متولد 1300 ش. اهل یزد و لیسانسیه از دانشكده‏ى ادبیات تهران، در ابتدا به استخدام وزارت دارایى درآمد. چون خط و ربط نسبتا خوبى داشت. با مطبوعات همكارى نمود و با مدیران آن دوستى پیداكرد. خود نیز مدتى به تنهایى روزنامه‏ دادار را انتشار داد. همین امر باعث شد كه شناخته شود و در وزارت دارایى حریم او را حفظ كنند. هم قلم او تند بود، هم سخنش بى‏پروا و بى‏پیرایه و ساده، همه دست به دست هم داد تا او ترقى كند. به ریاست حسابدارى چند سازمان و وزارت‌خانه منصوب شد. مدتى مدیرمالى ژاندارمرى كل كشور بود. در همان سمت جزوه مفصلى علیه غلامحسین فروهر وزیر دارایى وقت تهیه و تنظیم كرد با اسناد و مدارك و با اقلام صحیح سوءاستفاده‏هاى وزارت دارایى را تشریح نمود. انتشار این جزوه جنجالى برپا كرد. او را منعزل نمودند و وادارش كردند مندرجات آن را تكذیب كند. زیر بار نرفت و به مبارزه‏ خود ادامه داد. 

با تغییر فروهر از وزارت دارایى، كارش رونق گرفت و مقام مدیركلى یافت. چند سال رئیس سازمان چاى شد، بعد به ریاست سازمان خانه‏سازى منصوب گردید. در سمت اخیر براى خود دوستان تازه‏اى ذخیره كرد از جمله جمشید آموزگار كه در آن تاریخ مقاطعه‏كار بود، در سازمان خانه‏سازى كارهاى زیادى به او واگذار كردند و مقاطعه‏كار از این رهگذر درآمد زیاد به دست آورد. همین امر موجب شد كه بین آن دو مودت و دوستى محكم شود، چنان كه شد. 

در سال 1343 ش. هنگامى كه منصور نخست‏وزیر بود، دفعتاً استاندار كرمان به جهاتى به تهران احضار شد. همان روز قرار بود جانشین تعیین شود. دنبال بعضى اشخاص بودند. از آموزگار كه وزیر بهدارى و براى پاره‏اى امور در دفتر نخست‏ وزیر حضور داشت نظر مى‏خواهند و او سعیدى فیروزآبادى را معرفى مى‏كند. وزیر دارایى وقت هم او را با پرسش از دیگران تایید مى‏كند. ظرف 24 ساعت سعیدى با سمت استاندار به كرمان حركت كرد. 

مجموعاً قریب سه سال در آن استان بود، خیلى خوب كار كرد. با مردم رفتارى بسیار شایسته و پسندیده پیشه نمود. در اتاقش به روى مردم باز بود. روزها در كرمان و سایر شهرها در كوچه و بازار به حال مردم رسیدگى مى‏كرد، و جلوى اجحاف روساى ادرارت را مى‏گرفت. طورى در آنجا محبوبیت پیدا كرد كه به او عنوان استاندار دردآشنا دادند (2).

در سال 1347 نخست‏وزیر وقت (هویدا) براى بازدید استان به كرمان رفت و روزى با استاندار به بازدید شهر پرداخت. همه‏ مردم از استاندار تعریف نمودند و این حسن انتخاب را تبریك گفتند. نخست‏وزیر در پاسخ سپاس مردم گفته بود ببینید چقدر دولت به فكر شما است كه چنین استاندار خوبى براى مردم كرمان انتخاب كرده است. فیروزآبادى كه فوق‏العاده رك و صریح‏اللهجه است. به جاى تشكر از رئیس دولت، بلافاصله جواب مى‏دهد من استاندار شما نیستم، مرا آموزگار معرفى كرده است. مردم شما بروید از جمشید آموزگار كه امروز وزیر دارایى است، تشكر كنید.

همین صراحت یا اشتباه ظاهرى، كار خود را كرد و نخست‏وزیر بعد از مراجعت به تهران، خیلى سریع او را تغییر داد و خانه‏نشین شد. تلاش آموزگار براى اعاده‏ى او به كارى مفید فایده نشد. براى معاونت كل وزارت دارایى كاندیدا شد، با مخالفت نخست‏وزیر مواجه شد. آموزگار چندى به او ماموریت آمریكا داد. سالى چند بدین منوال گذشت تا عضو هیئت نظار بانك ملى شد. بعد از مرگ صادق وثیقى كه مردى سالخورده و دقیق و موشكاف بود، به ریاست هیئت نظار بانك ملى ایران گمارده شد و تا پایان خدمات ادارى در آن سمت بود» (3).

پی نوشت‌ها:

 (1) ـ لازم به ذکر است قبل از سعیدی فیروزآبادی، از سال 1341 تا 1342 ش. احمدعلی بنی‌آدم (برای مرتبه دوم) به استانداری کرمان انتخاب گردید.

(2) ـ آقای محمد صنعتی در خاطرات خود در خصوص شخصیت سعیدی فیروزآبادی آورده است: «وی از استانداران مردمي و سليم‌النفسي بود كه هميشه ارتباط بسيار خوبي با مردم كرمان برقرار مي‌نمود. از مهم‌ترين خصوصيات اخلاقي او، مي‌توانم به نجابت ذاتي و در عين حال رك‌گويي و صراحت بيان او اشاره كنم. زماني كه كارگاه تانكرسازي در پشت منزل كنوني خود داشتم، يك بار به بازديد از كارگاه آمد. پس از تشويق و تقدير بسيار از اين اقدام، از او خواستم تا بازديدي از منطقه اطراف كارگاه ـ كه در آن زمان بيابان بود ـ داشته باشد. با گشاده‌رويي پذيرفت و تا كنار ديوار جنب يخدان مؤيدي كنوني كه انتهاي خيابان خورشيد (رجايي) رفتيم. در آنجا ضمن بيان مشكلات خيابان ابوحامد، متذكر شدم اگر اين ديوار برداشته شود، خيابان ابوحامد از بن‌بست خارج شده و باعث گسترش شهر خواهد شد. سعيدي فيروزآبادي با دقت موقعيت منطقه را بررسي و قول داد تا اسرع وقت نسبت به حل اين قضيه با شهرداري صحبت نمايد. چندي بعد وي به قول خود وفا نمود و با تخريب قسمتي از ديوار (محل پمپ بنزين خورشيد)، خيابان ابوحامد گسترش يافته و به خيابان خورشيد و مولوي متصل گرديد». برگرفته از: رهگذار عمر، ص 261.

(3) ـ عاقلی، باقر: شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران، ج 2، ص 810 و 811.

هوشنگ عامری

 1347 ـ 1346 شمسی

از وی زندگی ‌نامه‌ جامعی به دست نیامد و تنها در شرح زندگی پدرش «سلطان محمد عامری» (1) آمده: «یکی از فرزندان وی به نام هوشنگ عامری که در آمریکا کشاورزی تحصیل نموده بود، مدتی استانداری کرمان را عهده‌دار بود ولی هوش و درایت پدر را نداشت» (2). 

پی نوشت‌ها:

 (1) ـ «متولد 1270 ش. در نائین، وی عضو هیئت تحریریه روزنامه رعد (سید ضیاءالدین طباطبائی) بود و پس از کودتای طباطبائی و انتخاب وی به ریاست دولت، عامری را به ریاست دفتر خود برگزید. در اواخر حکومت صد روزه سید ضیاء، عامری معاون وزارت دارایی شد. در انتخابات دوره چهارم، عامری از نائین به وکالت مجلس انتخاب گردید اما با مخالفت مدرس و تیمورتاش به علت همکاری وی با سید ضیاءالدین طباطبائی، اعتبارنامه وی رد شد. پس از استخدام دکتر میلیسپو، از همکاران نزدیک وی بود. در انتخابات مجلس مؤسسان برای خلع قاجاریه و تفویض سلطنت به رضاخان، از نائین به وکالت مجلس مؤسسان انتخاب شد و به خلع قاجاریه رأی داد. در انتخابات دوره ششم مجلس شورای ملی از نائین به مجلس رفت. در سال 1305 ش. به معاونت وزارت مالیه و در 1312 معاون کل وزارت راه منصوب شد. بعد معاون راه‌آهن و رئیس حسابداری راه‌آهن در شمال شد. مدت کوتاهی استاندار آذربایجان غربی بود. سایر مشاغل او عبارتند از: وابسته اقتصادی ایران در آمریکا، عضو هیئت مدیره شرکت فرش، عضو هیئت نظارت سازمان برنامه. وفات وی در 1352 اتفاق افتاد.وی مردی باسواد، حراف، منقد و زرنگ بود». عاقلی، باقر: شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران، ج 2، ص 986 و 987.

(2) ـ همان، ص 987. شایان ذکر است هوشنگ عامری چندی مدیرعامل شرکت بیمه ایران نیز بوده است.