راین شهری در دامنه کوه

منتشر شده در صفحه کرمون | شماره 752

راین شهری در دامنه کوه

راین شهری تاریخی و توریستی در دامنه کوه هزار است و در جنوب شرقی کرمان قرار گرفته‌است.
نام این شهر در گذشته رائین بوده است. رائین نام یکی از سرداران بزرگ و شجاع اردشیر دوم، پادشاه ساسانی است. این شهر در مسیر بزرگراه شرق به غرب قرار داشته و به عنوان یک منزلگاه مهم مورد توجه بوده‌است. راین با قدمت و تمدن کهن در زمان ساسانیان به واسطه قرار گرفتن در مسیر بزرگراه غرب به شرق موقعیتی مناسب داشته و یکی از مراکز داد و ستد کالا و همچنین بافت پارچه‌های ارزشمندی بوده ‌است که حتی به مناطق دور مانند مصر نیز صادر می شد. این منطقه در گذشته یکی از مراکز ساخت صنایع دفاعی مانند شمشیر و تفنگ نیز بوده‌است. وزیری مولف کتاب جغرافیای کرمان، راین را چنین توصیف کرده ‌است: باغستانی فسیح، مرغزاری بدیع آبش با سلسبیل برادر و هوایش با فردوس برابر. در خوبی آب و هوا همچون جنت المأوا، در صفا و فضا بی مثل و همتا.
آب و هوای راین معتدل کوهستانی است و زمستان های سرد و تابستان های گرم و مرطوبی دارد. این شهر در دامنه کوه بلند هزار، چهارمین کوه بلند ایران قرار دارد.
قلعه راین: دومین بنای خشتی بزرگ جهان پس از ارگ بم با مساحت تقریبی 20 هزار متر مربع در این شهر قرار دارد.
کوه هزار: کوه هزار مرتفع‌ترین قله جنوب ایران است. روستاهای دامنه کوه هزار، با آب و هوایی دلپذیر در فصل بهار و تابستان پذیرای میهمانان زیادی می‌باشند. مرتفع‌ترین روستای مسکونی ایران، روستای [اردیگان] با ارتفاع بیش از ۳۳۰۰ متر در کوه هزار قرار دارد.
درختان کهنسال: در کنار مسجد جامع راین، چنارهای بسیار بزرگی با قدمت بیش از هزار سال وجود دارند. همچنین سرو چهارصد ساله راین در خیابان طالقانی این شهر در مقابل حرم امامزاده زید قرار دارد.
از دیگر جاذبه‌های این شهر است که نظر هر مسافری را جلب می‌کند. وجود درختان بسیار در این بلوار زیبایی خاصی به آن بخشیده‌است.
تخت سلیمان: صخره ای صاف در رشته کوهی به همین نام در نزدیکی روستای گزک واقع شده است.این رشته کوه جهت ورزش صخره نوردی مناسب می باشد.
آبادی اورسال: در دامنه رشته کوه کم ارتفاعی به نام بند اورسال واقع شده است .آب آن توسط چشمه تامین می شود، دارای زیارتگاه و یک سرو کهنسال می باشد. در پنج کیلومتری روستای گزک قرار دارد.
فرهیختگان و مشاهیر راین
علی اکبر شریف راینی کرمانی: کتابی خطی به نام مجمع البحرین با موضوع معارف اسلامی به جا دارد که وی کار تالیف کتاب را در سال ۱۲۳۳ ه.ق آغاز و در سال ۱۲۳۷ ه.ق به پایان برد. همچنین پدر وی نیز فردی دانشمند بوده که صاحب کتابی به نام مطلع الانوار می‌باشد.
شیخ عبدالله بن محمدعلی بن عبدالغفار راینی: وی در سال ۱۲۵۴ هجری قمری متولد شد. وی از شاگردان شیخ انصاری و میرزای شیرازی و مؤلف چند کتاب بوده‌است. وی در شانزدهم رمضان سال ۱۳۲۷ قمری درگذشت و در نجف و در صحن حرم علی مقابل قبر شیخ نراقی به خاک سپرده شد.

35

نوشته های مرتبط


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

از «پیام ما» بیشتر بدانید :

آمار سایت

  • کاربران آنلاین : 0
  • امروز: 103
  • دیروز: 288
  • هفته: 1,514
  • ماه: 5,435
  • سال: 132,260