شهید سید حمید میرافضلی
سید حمید میرافضلی در هفدهم سال ۱۳۳۵ خورشیدی، در محله قطب‌آباد رفسنجان دیده به جهان گشود. پدر و مادر او هر دو از سادات خوش‌نام و آبرومند این شهر بوده و هستند، که اصالتاً از خانواده‌های یزدی بوده و سال‌هاست که ساکن رفسنجان می‌باشند. سید حمید، پنجمین فرزند پسر این خانواده بود. وی درکودکی چنان‌ که مرسوم خانواده‌های مذهبی بود، به مکتب سپرده شده و اصول و فرایض و عبادات دینی را نزد مادر مؤمنه خود فرا گرفت و سپس وارد دبستان حکمت شد. دبستان حکمت، یکی از قدیمی‌ترین مدارس شهر می‌باشد و اکنون به نام شهید «سید محمد رضا میرافضلی»، یکی دیگر از فرزندان این خانواده مزین است.
همزمان با پیروزی انقلاب اسلامی، سید حمید با ذهنی روشن و مستعد برای ادامه تحصیل به کرمان رفت و در دانش‌سرای راهنمایی تحصیلی کرمان به مدت دو سال در رشته علوم انسانی به تحصیل پرداخت و در شهریور ماه ۱۳۵۹، که می‌بایست برای تدریس به یکی از مدارس استان کرمان می‌رفت به صف جهادگران پیوست و راهی جبهه‌ها شد. در ماه‌های اولیه جنگ، که میهن مان بر اثر تحولات ناشی از بروز انقلاب هنوز صاحب ارتش منسجم یکپارچه نبود، دفاع از مرزهای اسلامی و جلوگیری از پیشروی ارتش تا به دندان مسلح بعثی به شکلی خودجوش و توسط جوانان صورت می‌گرفت.
سید حمید از ابتدای جنگ وارد ستاد «ابوعبدالهادی کرمی»، از روحانیون انقلابی آن زمان شد و زیر نظر وی آموزش‌های سخت و فشرده‌ای از سر گذراند و با شرکت در چندین عملیات چریکی آماده و آزموده شد. ستاد شیخ هادی و ستاد «چمران» از جمله ستادهایی بود که با ساماندهی جوانان داوطلب، جنگ‌های نامنظم چریکی را پایه‌گذاری کردند و ضربات مهلکی بر پیکر دشمن وارد آوردند.
در آن ایام به‌طور معمول گروه‌های داوطلب مردمی که از شهرهای مختلف کشور به جبهه‌های نبرد می‌آمدند، پس از آن‌که در یک یا دو عملیات به‌کار گرفته می‌شدند به پشت جبهه مراجعت می‌کردند و جای آن‌ها را نیروهای تازه‌نفس دیگر می‌گرفتند، اما سید حمید که جبهه‌های جنگ برای او به شکل حیاتی تازه و خانه نخست زندگی درآمده بود، ثابت و استوار در آنجا ماند و خیلی زود به صورت یکی از چهره‌های شاخص و مصمم حمیدیه درآمد. با حضور در عملیات‌هایی همچون «بیت‌المقدس»، «ام‌الحسنین» و … شهامت و رشادت خود را علی‌وار و عشق خود را به شهادت حسین‌گونه به اثبات رساند.
سید حمید که از آغاز جنگ با برادران خوزستانی انس و الفتی محکم و پا برجا به هم رسانده بود، بیشتر با نیروهای اطلاعات ‌ـ عملیات سپاه حمیدیه همکاری می‌کرد و در عملیات «بیت‌المقدس» و «ام‌الحسنین» فرماندهی یکی از سه محور عملیاتی را به‌عهده داشت و نیروهای عمل‌کننده را، که حدود دو گردان عملیاتی می‌شدند، در منطقه کرخه نور و فرسیات هدایت می‌کرد.
با شروع عملیات خبیر و در پی حضور لشکر ثارالله در جزایر مجنون، سید حمید همراه رزمندگان در منطقه حضور یافت تا در آخرین نبرد در زندگی خود چهره‌ مردانه‌اش را با خون سرخ پیشانی‌اش رنگین سازد. سرانجام روز ۲۲ اسفند سال ۱۳۶۲ به همراه سردار شهید، «حاج ابراهیم همت»، سوار بر موتور مورد اصابت گلوله مستقیم دشمن قرار گرفت و در جذبه‌ای مستانه و خونین به دیدار محبوبش شتافت. وی هنگام شهادت ۲۷ سال داشت و پیکر او ۱۰ روز بعد از شهادت در میان بهت و بغض یاران و همسنگران و دوستان همرزم و با حضور مردم رفسنجان با شکوه هر چه فراوان تشییع و طبق وصیت او در جوار مزار پاک برادر شهید به خاک سپرده شد.