کرمان در گذار تاریخ

سهیلا نعمت-دانش آموخته ی مرمت
قسمت دوم
این ستون، به تجسم رویدادها و حوادث و زخم هایی که بر پیکر این شهر درطول تاریخ نشسته ودر قالب و فرم معماری وساختمان هایی که بنا شده، فرو ریخته ویا باغروربرجای مانده‌اند وبه رخدادهایی که این بناها تماشاگر آن ها بوده اند تعلق دارد. از این شماره تاهرزمان که خداوند یاری کند ودر توان این نویسنده نو پا ودوستدار کرمان وکرمانی باشد در هر نوبت با هم گوشه ای از تاریخ کرمان وبناهای شهرمان را یادی می کنیم تابدانیم چگونه کرمان این شد که کنون هست و بیاندیشیم که چگونه مردمانی بوده ایم،کیستیم و به کدام سرمنزل راهی می‌شویم.
در روز ورود شاه اتفاقا حکمران با گروهی ازمردم به سر آسیاب می رفتند.شاه نیز خود را در میان گروه افکند و به تحقیق احوال حاکم مشغول شد.پس از آن سه شبانه روز نیز در یکی از کاروان سراهای کرمان به سر برد و از هر طبقه درباره رفتار و اطوار گنجعلی خان تحقیقات کافی کرد و بر او ثابت شد که بر خلاف گفته بد خواهان حاکم او مردی بسیار عادل ومهربان ودرستکارست. بعد از آن به عزم بازگشت از کرمان بیرون آمد .ولی ناگاه برف وباران شروع شدوناچار در محل باغین که نخستین منزل در راه کرمان به اصفهان بوده است توقف کرد ودر آن جا از شیخ حسین نامی خواهش کرد که آن شب اورا در خانه خود جای دهد وچون مهمانی بپذیرد.شیخ نیز خواهش شاه را پذیرفت و اورا به خانه خود برد،اسبش را به طویله بردندو وقت شام برایش خروس پلویی آوردند.
بامداد فردا ،شاه هنگام حرکت به شیخ حسین گفت چیزی نوشته زیر فرش نهاده ام آن را به صاحبش برسان. شیخ حسین پس از رفتن اونامه را پیدا کرد و خواند. مضمون نامه چنین بود.
«گنجعلی خان جمعی از حرکات و رفتار تو بد می گفتند. خواستم شخصا تحقیق کنم.به همین جهت به کرمان آمدم وهمان روزی که تو با جمعی به سر آسیا می رفتی به این شهر رسیدم.با جمعیت به سر آسیا آمدم ،سه شب در فلان کاروان سرا ماندم و بر من یقین شد که آن چه درباره توگفتند دروغ و خطا بوده است.اینک به اصفهان بر میگردم که بد خواهان تو و دروغ گویان را مجازات کنم.روز مراجعت هوا بد بود .در باغین خانه شیخ حسین ماندم ،مهمان نوازی کرد و برای من خروس پلو پخت.سه دانگ از قریه باغین را که تمامش خالصه دیوان است به شیخ حسین بخشیدم، به تصرف او بدهید.»
ادامه دارد …