بر ساحل زمان





بر ساحل زمان

۶ دی ۱۴۰۴، ۱۷:۱۲

فریم به فریم عکس‌ها را دیدم تا رسیدم به تابلو آخر؛ کشتی به گل نشسته در ساحل. ابتدا و انتهای نمایشگاه کدام بود؛ ترکیبی از آن اجزا که کشتی را شکل داده بود‌، یا کشتی فروریخته به اجزای مختلف؟ نمی‌دانم!

جمعه هفته گذشته سری به نمایشگاه گالری «یافته» زدیم تا عکس‌های «نصرالله کسرائیان» را که در قالب «بر ساحل زمان» به نمایش گذاشته بود، از نزدیک ببینیم. عکس‌ها مربوط به اجزای مختلف یک کشتی می‌‌شدند که درنهایت شکاف برداشته است و حتی شاید غرق شده باشد. بااین‌حال، کسرائیان با مجموعه عکس‌هایش، توانسته آن را برای همیشه ماندگار کند.

ایده کسرائیان برای انتخاب سوژه جالب است. یک کشتی کهنه و فرسوده‌ که هر کدام از این تکه‌ها‌‌ در قاب دوربین عکاس قرار گرفته‌اند، اغلب آنها شبیه نقاشی هستند،‌ با رنگ‌های تند و شاد به‌خلاف وضعیت فرسودگی و از کارافتادگی کشتی!

نمایشگاه را دور می‌زنم کنار دودکش زنگ‌زده می‌ایستم و عکس می‌گیرم. از دور چشمم به بدنه سوراخ‌شده می‌افتد که آب از آن بیرون می‌زند. موبایلم را بالا می‌برم و عکسی از آن می‌گیرم،. فردای آن روز صفحه کامپیوتر روزنامه، آب بیرون می‌ریزد؛ از بس این رنگ‌ها زنده است. 

با عکس‌های نصرالله کسرائیان مشاغل ایران را دیده بودم،‌ عشایر را‌، طبیعت را‌ و این بار یک کشتی شکسته و اجزای آن را!‌ نمایشگاه او به من نشان می‌دهد می‌شود هر چیز را بدل به اثر هنری کرد؛ اگر عکاس باشی،‌ اگر هنرمند باشی و بدانی از چه زاویه‌ای به امور و اشیا بنگری.

به اشتراک بگذارید:





نظر کاربران

نظری برای این پست ثبت نشده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیشترین نظر کاربران

زندگی در تعلیق

زندگی در تعلیق