باوجوداین، پروژه‌های معاصر آگاهی بیشتری نسبت به عدالت فضایی نشان داده‌اند. برخی از رویکردها بر بی‌طرفی کامل از طریق سرویس‌های بهداشتی عمومی با کابین‌های بدون جنسیت تمرکز می‌کنند و تفاوت‌ها را از بین می‌برند. برخی دیگر بر عدالت فضایی یا عدالت تأسیسات (تعداد برابر تأسیسات) تأکید می‌کنند و به‌دنبال دستیابی به عدالت قابل‌مشاهده در زیرساخت‌های شهری هستند. بنابراین، باید در نظر بگیریم که چگونه می‌توان به بهترین وجه به برابری فضایی-جنسیتی معنادار و عملی در امکانات عمومی در محیط‌های شهری طراحان دست یافت.

آیا طرح‌های همگن نیازهای اساسی کاربران را نادیده می‌گیرند؟
یک تغییر طراحی قابل‌توجه در سال‌های اخیر ظهور سرویس‌های بهداشتی عمومی بوده است که با هدف ترویج برابری از طریق استانداردسازی امکانات برای همه جنسیت‌ها است. درحالی‌که این رویکرد در سطح ظاهری برابر به‌نظر می‌رسد، اما اغلب تفاوت‌های زیستی و فرهنگی در نحوه استفاده جنسیت‌های مختلف از سرویس‌های بهداشتی را نادیده می‌گیرد. با همگن‌سازی فضاهای سرویس بهداشتی و تعداد تأسیسات به‌نام برابری، آیا طراحان به‌سادگی در حال کنار گذاشتن چالش‌های ظریف عدالت فضایی هستند؟ دستیابی به برابری واقعی کاربر در جمعیت‌های متنوع نیازمند چیزی بیش از یکسان‌سازی است.
سرویس‌های بهداشتی عمومی ممکن است امکانات ساده‌ای را ارائه دهند، اما این استانداردسازی به‌ندرت نیازهای خاص، به‌ویژه نیازهای زنان، مانند الزامات بهداشتی، فضای تعویض کافی و زمان اضافی مورد نیاز برای استفاده از سرویس بهداشتی را در نظر می‌گیرد. درحالی‌که هدف ایجاد برابری است، تغییر به کابین‌های عمومی می‌تواند نتواند حمایت عملی و متفکرانه‌ای را برای همه کاربران فراهم کند. علاوه‌براین، می‌تواند ناخودآگاه ایجاد شرم کند، به‌ویژه در تعاملات غیرمستقیم بین جنسیت‌ها هنگام خروج از کابین‌ها.

بررسی معیارهای مختلف برای دسترسی زنان به سرویس‌های بهداشتی
مفهوم برابری اغلب بر روی عدالت فضایی یا عدالت تأسیسات -دو معیار قابل اندازه‌گیری برای ارزیابی دسترسی برابر به امکانات عمومی- متمرکز است. عدالت فضایی مساحت کف برابر برای جنسیت‌های مختلف را فراهم می‌کند، درحالی‌که عدالت تأسیسات تعداد مساوی کابین‌ها یا تأسیسات را برای هر جنسیت تضمین می‌کند.
عدالت فضایی اغلب به‌عنوان رویکرد متعادل‌تر از نظر مالی، به‌ویژه در مناطق شهری با هزینه بالا که هر مترمربع دارای ارزش اقتصادی است، در نظر گرفته می‌شود. از دیدگاه مالی، فراهم کردن مساحت برابر برای سرویس‌های بهداشتی مردانه و زنانه می‌تواند به‌عنوان تخصیص عادلانه منابع تلقی شود. بااین‌حال، عدالت فضایی همیشه با سایر معیارهای برابری، مانند عدالت تأسیسات، برابر نیست. به‌عنوان مثال، سرویس‌های بهداشتی مردانه اغلب شامل توالت‌های ادراری هستند که به فضای کف کمتری نسبت به کابین‌های بسته نیاز دارند. درنتیجه، یک سرویس بهداشتی با مساحت کف برابر اما تأسیسات مختلط ممکن است تعداد کل تأسیسات بیشتری در سرویس بهداشتی مردانه داشته باشد که می‌تواند باعث ایجاد عدم تعادل در دسترسی به تأسیسات شود.
پروژه‌های موفق اغلب با رسیدگی به عدالت فضایی و تأسیسات به‌طور هم‌زمان، رویکرد ترکیبی متعادل و متناسب با نیازهای محلی، اقتصاد زمین و جمعیت‌شناسی جنسیتی ایجاد می‌کنند.
نکته دیگر این است که در برخی موارد مالکان یا طراحان ممکن است عمداً نسبت سرویس‌های بهداشتی را برای انعکاس الگوهای کاربران تنظیم کنند؛ به‌عنوان مثال، یک منطقه خرید با اکثریت زنان ممکن است از نسبت بالاتری از امکانات زنانه برای بهتر پاسخگویی به تقاضای واقعی نسبت به پایبندی به توزیع یکنواخت سرویس‌های بهداشتی بهره‌مند شود. به‌طور مشابه، مناطقی با بازدیدکنندگان یا کارمندان عمدتاً مرد ممکن است یک طرح سرویس بهداشتی مردانه‌گرایانه‌تر را اطلاع دهند.

تأثیر پنهان زمان در دستیابی به برابری جنسیتی در سرویس‌های بهداشتی عمومی
در رسیدگی به برابری در زیرساخت‌های شهری، به‌نظر می‌رسد انگیزه اصلی ریشه در دستیابی به برابری به‌راحتی قابل اندازه‌گیری باشد و تصمیمات طراحی را توجیه کند. بااین‌حال، ایجاد برابری جنسیتی واقعی در طراحی سرویس‌های بهداشتی شامل بیش از معیارهای ساده است؛ عوامل دیگر، مانند زمان صرف‌شده در امکانات اغلب نادیده گرفته می‌شوند. مطالعات نشان می‌دهند زنان معمولاً به زمان بیشتری در سرویس‌های بهداشتی نیاز دارند؛ به‌طور متوسط یک دقیقه و ۳۰ ثانیه در مقایسه با یک دقیقه مردان. در یک سرویس بهداشتی پنج کابینه، این تفاوت به این معنی است که در ۱۵ دقیقه، تقریباً ۵۰ زن می‌توانند از سرویس بهداشتی استفاده کنند در مقایسه با ۷۵ مرد، و باعث ایجاد تفاوت قابل‌توجهی می‌شود. برای رسیدگی به زمان‌های انتظار اغلب نامتعادل برای سرویس‌های بهداشتی عمومی که در بیشتر مواقع با صف انتظار طولانی‌تر برای کابین‌های زنانه همراه است، چگونه می‌توانیم طراحی‌های بهتری داشته باشیم؟ درحالی‌که هیچ رویکرد واحدی ممکن است نتواند به‌طور کامل به همه جنبه‌های برابری سرویس‌های بهداشتی رسیدگی کند، ارزیابی منظم تعداد تأسیسات، تخصیص فضایی و راحتی کاربر در تکامل طراحی سرویس‌های بهداشتی برای پاسخگویی فراگیرتر به نیازهای متنوع، بسیار مهم است.

*این گزارش خلاصه و ترجمه‌ای است از مطلبی با عنوان «Spatial Equity in Urban Infrastructures» که در وب‌سایت مجله «Archdaily» به چاپ رسیده است.