افشای اسرار تاریک صنعت ماهیگیری جهان





افشای اسرار تاریک صنعت ماهیگیری جهان

۶ آبان ۱۴۰۳، ۱۱:۰۲

|پیام ما| در سال‌های اخیر، مستندهای محیط‌زیستی توجه زیادی را به خود جلب کرده‌اند و به مردم دید عمیق‌تری نسبت به بحران‌های محیط‌زیستی جهان داده‌اند. یکی از فیلم‌هایی که واقعاً تاثیرگذار بوده، مستندی به‌نام «دریادزدی» (با نام اصلی Seaspiracy) است؛ فیلمی که پرده از خطرات جدی صنعت ماهیگیری جهانی برای اقیانوس‌ها برمی‌دارد.

این مستند که «علی تبریزی» آن را کارگردانی کرده و در نتفلیکس منتشر شده است، حقایق شوک‌آوری درباره روش‌های مخرب ماهیگیری صنعتی و تأثیر ویرانگر آن بر زندگی دریایی را فاش می‌کند.

 

سفری به قلب بحران اقیانوس‌ها
«دریادزدی» از همان ابتدا توجه را از مشکلات محیط‌زیستی معمول، مانند پلاستیک‌های یکبارمصرف، دور کرده و به مشکل بسیار بزرگتری یعنی ماهیگیری صنعتی می‌پردازد. تبریزی، کارگردان فیلم، بینندگان را به سفری در سراسر جهان می‌برد و تحقیقاتی را در مورد چگونگی نابودی اقیانوس‌ها توسط صید بی‌رویه و روش‌های مخرب ماهیگیری مانند تورکشی و صید غیرقانونی نشان می‌دهد.
این مستند با افشاگری‌های خود، نگاه انتقادی تندی به صنعت ماهیگیری دارد و نشان می‌دهد که این صنعت چگونه باعث تخریب محیط‌زیست به‌طور گسترده می‌شود. افشاگری‌های «دریادزدی» باعث می‌شود بینندگان هرآنچه را که درباره غذاهای دریایی پایدار و حفاظت از اقیانوس‌ها می‌دانستند، دوباره زیر سؤال ببرند.

 

حقایقی که دریادزدی افشا می‌کند
بحران صید بی‌رویه: این مستند آماری ترسناک را فاش می‌کند که اگر روش‌های فعلی ماهیگیری ادامه پیدا کند، تا سال ۲۰۴۸ اقیانوس‌ها می‌توانند خالی از ماهی شوند. این فقط درباره جمعیت ماهی‌ها نیست؛ بلکه فروپاشی کامل اکوسیستم‌های دریایی در میان است.
صید ناخواسته، قربانیان پنهان: یکی از بخش‌های ناراحت‌کننده «دریادزدی» تمرکز بر صید ناخواسته است؛ یعنی حیوانات دریایی که به‌طور تصادفی در تورهای ماهیگیری به دام ‌می‌افتند و کشته می‌شوند. دلفین‌ها، لاک‌پشت‌ها و کوسه‌ها تنها بخشی از گونه‌هایی هستند که به‌طور ناخواسته قربانی این تورها می‌شوند.
مشکل پلاستیک‌های دریایی و صنعت ماهیگیری: این مستند باورهای معمول درباره آلودگی پلاستیکی در اقیانوس‌ها را به چالش می‌کشد. درحالی‌که بسیاری از ما درباره بطری‌ها و نی‌های پلاستیکی نگران هستیم، «دریادزدی» نشان می‌دهد تقریباً نیمی از پلاستیک‌های موجود در اقیانوس از تجهیزات ماهیگیری دورریخته‌شده می‌آیند. این تورهای رهاشده حتی پس از دور انداخته شدن، همچنان به دام انداختن و کشتن حیوانات دریایی ادامه می‌دهند.
سؤال درباره پایداری: شاید جنجالی‌ترین بخش «دریادزدی» این است که ادعای پایداری در غذاهای دریایی را زیر سؤال می‌برد. تبریزی نشان می‌دهد گواهی‌های «ایمن برای دلفین» یا «تأییدشده توسط MSC» اغلب گمراه‌کننده هستند و مصرف‌کنندگان را با احساس کاذب از امنیت روبه‌رو می‌کنند، درحالی‌که روش‌های مخرب ماهیگیری همچنان ادامه دارند.
«دریادزدی» قطعاً ارزش تماشا دارد. این مستند نه‌ فقط آگاهی‌بخش است، بلکه شما را به فکر فرومی‌برد تا در مورد نحوه ارتباطمان با اقیانوس‌ها و مصرف منابع دریایی تجدیدنظر کنیم. این فیلم یک یادآوری جدی است که سلامت اقیانوس‌ها به آینده زندگی بر روی زمین پیوند خورده است، و حفاظت از آنها وظیفه همه ماست.

به اشتراک بگذارید:





نظر کاربران

نظری برای این پست ثبت نشده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *