پیام ما؛ رسانه توسعه پایدار ایران

اشکان

این چشمه. در مقابل کانی بل حرفی برای گفتن نداره

در: «کوهرنگ» دیگر نمی‌جوشد
لینک به نظر

شبنم مسعودی

وقتی دانشگاه از کسب و کار چوب‌های جنگلی سهم طلب می‌کند!

در: بهره‌کشی پنهان از پیکــــر هیرکانی
لینک به نظر

آسیب به دریا و ساکنان بندرعباس با ورود فاضلاب شهری به خلیج فارس

سارا شبانی مزرایی

واقعا هیچ دلسوزی برای شهر بندر پیدا نمیشه ما بندریها رسم استحمام چهار شنبه ها و از بین بردن پلیدیها با آب پاک دریا داشتیم حالا باید از این ساحل زیبا دوری کنیم ،وچه بچه های بی گناه که تو ساحل لجن زار دارن بازی میکنن و نمی فهمن به چه بیماری‌های مبتلا خواهند شد ۰

در: آسیب به دریا و ساکنان بندرعباس با ورود فاضلاب شهری به خلیج فارس
لینک به نظر

شیرین

ممنونم از مطلب مفیدتون
جا داره بیشتر به این موضوع غیرحضوری شدن آموزش دانش آموزان پرداخته بشه
واقعاً این موضوع معضل شده برای اکثر خانواده ها و همه نگران آینده تحصیلی فرزندانشون هستند

در: درس و ترس
لینک به نظر

مون

داغ ببینن. داغ عزیز
آمین

در: قطع اینترنت با کودکان چه کرد؟
لینک به نظر

Ghasem

در هفته‌های اخیر بحث‌های متعددی درباره ترمیم حقوق اعضای هیأت علمی و کارکنان دانشگاه‌ها مطرح شده است. بخشی از این مباحث متأسفانه از فضای کارشناسی فاصله گرفته و به تقابل صنفی میان ارکان دانشگاه نزدیک شده است؛ در حالی که مسئله اصلی، نحوه تنظیم نظام جبران خدمات در نظام آموزش عالی کشور است.

بر اساس برخی گزارش‌های منتشرشده از دانشگاه‌ها، از جمله گزارش معاونت اداری و مالی دانشگاه اصفهان، درصد افزایش حداقل دریافتی کارکنان و حداقل دریافتی اعضای هیأت علمی در سال جاری فاصله چشمگیری نداشته است. بنابراین تصویرسازی از اینکه تمامی افزایش‌ها صرفاً به نفع هیأت علمی بوده، با داده‌های موجود کاملاً منطبق نیست.

در عین حال باید توجه داشت که مقایسه صرفِ «درصد افزایش» نیز برای تحلیل وضعیت کافی نیست. آنچه اهمیت دارد «سطح واقعی دریافتی» و «مقایسه بین‌بخشی» است. در حال حاضر دریافتی بسیاری از اعضای هیأت علمی تازه‌استخدام، به‌ویژه در مرتبه استادیار پایه‌های اولیه، در مواردی از دریافتی برخی مشاغل در دستگاه‌های اجرایی، شرکت‌های دولتی یا نهادهای اقتصادی پایین‌تر است. این وضعیت در شرایطی رخ می‌دهد که مسیر رسیدن به عضویت هیأت علمی مستلزم سال‌ها تحصیل، پژوهش، رقابت علمی و طی فرآیندهای پیچیده ارزیابی تخصصی است.
و در زمان خدمت هم فعالیت یک عضو هیات علمی تنها به ساعات حضور در کلاس درس و دانشگاه خلاصه نمی‌شود و به تصحیح و رسیدگی پروپوزال و نوشتن مقاله و کتاب و فعالیت های علمی در خارج از فضای دانشگاه و در زمانی که بقیه کارمندان در کنار خانواده خود هستند سپری می‌شود .
از طرف دیگر کلا روند هیات علمی شدن با روند کارمند اجرایی شدن دو مجرای متفاوت و با دو سازو کار متفاوت است و مقایسه این دو خطاست .
عضو هیأت علمی شدن نتیجه یک مسیر عادی اداری نیست؛ حاصل ۱۵ تا ۲۰ سال تحصیل تخصصی، رقابت علمی، پژوهش مستمر، عبور از فیلترهای دشوار جذب، تولید مقاله، تدریس، راهنمایی پایان‌نامه، فعالیت پژوهشی و تحمل فشار دائمی ارزیابی علمی است. مقایسه این مسیر با یک شغل اداری صرفاً به دلیل قرار گرفتن هر دو در محیط دانشگاه، قیاسی غیرعلمی و غیرمنصفانه است.

در تمام دنیا میان «مسیر حرفه‌ای تولید علم» و «مسیر اداری» تفاوت حقوق و مزایا وجود دارد؛ همان‌گونه که میان قاضی و کارمند دادگستری، پزشک متخصص و کارمند بیمارستان، یا مهندس طراح و کارمند اداری تفاوت وجود دارد. این تفاوت نه آپارتاید است و نه تبعیض؛ بلکه نتیجه تفاوت مسئولیت، تخصص، سال‌های آموزش و نقش راهبردی هر حرفه است.

از این رو تحلیل وضعیت معیشتی هیأت علمی تنها با مقایسه درون‌دانشگاهی میان استاد و کارمند قابل فهم نیست؛ بلکه باید در مقیاس کل نظام اداری کشور بررسی شود. اگر نظام پرداخت در آموزش عالی به‌گونه‌ای باشد که یک فارغ‌التحصیل نخبه پس از سال‌ها تحصیل در مقطع دکتری، در نهایت با دریافتی کمتر از بسیاری از مشاغل اداری یا اقتصادی مواجه شود، طبیعی است که انگیزه ورود به مسیر علمی به‌شدت کاهش یابد.

پیامد چنین روندی صرفاً یک مسئله صنفی نیست؛ بلکه یک مسئله راهبردی برای آینده علمی کشور است. کاهش جذابیت حرفه دانشگاهی می‌تواند به کاهش تمایل نخبگان به ادامه تحصیل در مقاطع عالی، گرایش آنان به مشاغل غیرعلمی در دستگاه‌های اجرایی یا بخش خصوصی، و در نهایت تشدید مهاجرت علمی منجر شود.

هیچ فرد منصفی نقش ارزشمند کارکنان دانشگاه را انکار نمی‌کند. اداره دانشگاه بدون حضور کارکنان متخصص و متعهد ممکن نیست؛ همان‌گونه که بدون هیأت علمی نیز دانشگاه معنا ندارد. مسئله واقعی، رقابت میان استاد و کارمند نیست، بلکه ضرورت طراحی نظام پرداختی عادلانه و پایدار برای همه ارکان دانشگاه است.

اگر قرار است عدالت در دانشگاه محقق شود، این عدالت باید با نگاه جامع به کل نظام اداری کشور، حفظ انگیزه نخبگان برای فعالیت علمی، و تقویت جایگاه حرفه دانشگاهی دنبال شود؛ نه با ایجاد شکاف و تقابل میان کسانی که همگی در خدمت آموزش عالی این کشور هستنذ .

در: شکاف دستمزدها در دانشگاه
لینک به نظر

امین

الان تعداد امضا ها رسید به281هزارتا چرا پوشش نمیدی؟

در: محدودیتِ بـــدونِ شفافیـت
لینک به نظر

بهروز آرسته

با درود .
ضمن تایید متن، به نظر من مدیریت اقتصادی مهمترین نقش را در احیاء، حفظ و نگهداری جنگل ایفا میکند،
شخصی که بخاطر سیر کردن شکم خانواده خود، درخت بلوط 200 ساله را قطع و تبدیل به زغال مینماید به راحتی از تکرار چنین عملی منع نمیشود مگر آنکه از حفظ و نگهداری درخت بلوط سود بیشتری نصیبش شود، چگونه؟ از راه فروش میوه بلوط؟ خیر. از راه پرورش نهال بلوط و فروش آن؟ خیر. از طرق جمع آوری برگهای بلوط و تولید کمپوست؟ خیر. بنظر من با توجه به امکان پرورش قارچ ترافل می توان در همین مورد امکان سنجی کرد، بدین معنی که به چنان اشخاصی آموزش تکثیر و پرورش قارچ ترافل از طریق درختان بلوط آموزش داده شود آنگاه شخص تبر را به زمین گذاشته و بیل بدست میگیرد و خود محافظ درختان شده و حتی اقدام به پرورش نهالهایی مینماید که ریشه آنگا حاوی قارچ ترافل باشد..
البته این یک مورد است ..
با سپاس از بابت وقتی که صرف خواندن نمودید.

در: حفاظت از زاگرس بدون مردم ممکن نیست
لینک به نظر

علی

این‌که نظر و خواست گروهی محدود به همه مردم تحمیل شود، برای بسیاری از شهروندان قابل پذیرش نیست. پرسش اینجاست که چرا به‌جای حل ریشه‌ای مسائل، ساده‌ترین راه یعنی قطع اینترنت انتخاب می‌شود. ادامه این وضعیت باعث خستگی، ناامیدی و دلخوری بسیاری از جوانان شده و احساس بی‌اعتمادی نسبت به آینده را افزایش داده است. مردم خواهان زندگی عادی، آرامش، رفاه و امکان بیان دغدغه‌هایشان هستند. ایران با ظرفیت‌های فراوانش می‌توانست شرایط بهتری برای شهروندانش فراهم کند و انتظار می‌رود مسئولان بیش از گذشته به مطالبات و مشکلات جامعه توجه کنند.

در: سوءتفاهم اینترنـــــــت
لینک به نظر

چالش‌های تداوم قطعی اینترنت و روایت محافظان میراث فرهنگی در شماره ۳۴۰۶ «پیام ما»

ناشناس

بجای حماقت و قطع بیفایده اینترنتِ مردم و نابودیِ اقتصاد کشور، بگردید خائن های درون نظام را پیدا کنید

در: چالش‌های تداوم قطعی اینترنت و روایت محافظان میراث فرهنگی در شماره ۳۴۰۶ «پیام ما»
لینک به نظر

محمود

حق مردم داشتن اینترنت ازاده
نمیتونن از مردم بگیرن
تنها دلخوشی در ایرانی به این بزرگی اینترنت مونده.
اونم‌بخوان بگیرن دیگه زنده بودن دراین مملکت ارزش نداره.

در: محیط‌زیست از دسترس خارج شـــــــد
لینک به نظر

Siros Rashnavi

عرض درود و سپاس از گزارش و توضیحات شما نسبت به این موضوع.
متأسفانه همین‌طور که گفتید دعوای دو یا چند اداره دولتی و از طرفی بی مسئولیتی و افسار گسیختگی شرکت های نفتی یا پیمانکارانش چیزی جز بلعیدن و تخریب منطقه و منابع طبیعی نداره و همه چی به همین اتفاقات هم ختم نمیشه ، باید گفت این تازه اول ماجراست و مصیبت از روشن شدن فلر با آلایندگی و خطرات آتش‌سوزی در جنگل بلوط شروع میشه.
ممنون و سپاسگزارم 🙏🏼🌸👏🏼👏🏼

در: زاگرس قربانـــــی بولدوزر‌های نفتی
لینک به نظر

بیانیه جمعی سازمان‌های مردم‌نهاد و فعالان حقوق کودک درباره محدودسازی اینترنت و نابرابری دیجیتال

اسماعیل صادقپور

ترامپ داداش .جون مادرت ایران رو ول کن برو بزار ما یه نفس بکشیم . حداقل اینترنت رو وصل شده ببینیم . قهوه امادست بریزم برات ؟

در: بیانیه جمعی سازمان‌های مردم‌نهاد و فعالان حقوق کودک درباره محدودسازی اینترنت و نابرابری دیجیتال
لینک به نظر

اسماعیل صادقپور

سلام

در: بیانیه جمعی سازمان‌های مردم‌نهاد و فعالان حقوق کودک درباره محدودسازی اینترنت و نابرابری دیجیتال
لینک به نظر

ناشناس

ظالم نابود خواهد شد
نفرین زمین و انتقام طبیعت

در: بیانیه جمعی سازمان‌های مردم‌نهاد و فعالان حقوق کودک درباره محدودسازی اینترنت و نابرابری دیجیتال
لینک به نظر

مدیریت پسماند با تربیت نسل دانش‌آموزان محیط زیستی

زهرا خرمیان

با سلام بسیار مشتاقم در این مورد با شما صحبت و تبادل نظر کنم اگر موافق باشین خوشحال میشم. آدرس ایمیل Zahra.khoramian68@gmail.com

در: مدیریت پسماند با تربیت نسل دانش‌آموزان محیط زیستی
لینک به نظر

درباره دستمزد اعضای هیئت‌علمی اغراق کرده‌اند

ویدا

گفته که وزرات علوم هست اینقدر این کارها دور ازذهن هست که به مخیله شما هم راه نداره که حتی باور کردنش براتون سخته کاملا درست گفتند ایشون در اداره ما هم همینطوره

در: درباره دستمزد اعضای هیئت‌علمی اغراق کرده‌اند
لینک به نظر

عباس تقی زاده

درود و سپاس از توجه شما و پیام ما به زنانی که با کویر زندگی می کنند

در: زنان کویر، طلایه‌داران امید
لینک به نظر

رشید رجائیان

بسیار عالی و با افتخار می گوییم که نرماشیری هستم ، دیار پهلوانان

در: نرماشیر؛ شهر نریمان
لینک به نظر