محلات قدیمی؛ گواه قدمت روستای گلزار

قریه العرب از روستاهای پر جمعیت شهرستان بردسیر است. اسم پیشین قریه العرب «ده تا زیان» بوده است. قدمت و بنیه اقتصادی قریه العرب از شکل بناهای موجود آن که برخی بر اثر احداث خیابان به شکل نیمه ویرانه درآمده، به خوبی هویداست. کنار آبادی قلعه های مخروبه ای دیده می شود و محلات قدیمی با بافت معماری ویژه نشان دیگری از قدمت روستا می باشد. این روستا علاوه بر قدمت، دارای هویت خاص فرهنگی است. ساختمان باز سازی شده امامزاده عبدالله در قسمت شمال شرق روستا دار ای ویژگی جالب توجهی است و منظره ای بدیع بدان بخشیده است. در داخل روستا یک برج قدیمی وجود دارد که گفته می شود یادگار دوره سلجوقیان است. روستای قریه العرب از کانون های مهم قالیبافی استان است
در باب نامگذاری این روستا به قریه العرب گفته می شود:«شهر کرمان در نخستین روز تابستان سال 654 میلادی به تصرف اعراب درآمد که «مجاشع بن مسعود سلمی» فرماندهی آنان را بر عهده داشت. مولف تاریخ «منتظم ناصری» وقوع این رویداد را سال 651 میلادی مطابق سال 31 هجری ذکر کرده است.هنگام تصرف کرمان، هنوز یزدگرد سوم ـ شاه ساسانی ـ زنده و در شهر مرو بود که وی نیز در همین سال کشته شد.
«مجاشع» پس از تصرف کرمان و دعوت شهروندان به اسلام، به دلایل امنیتی اجازه نداد که سپاهیانش در شهر مستقر شوند؛ زیرا شنیده بود که کرمانیان به آیین زرتشت تعصب می ورزند. بنابر این، لشکریان او در یک روستای کوچک در چهار فرسنگی جنوب شهر کرمان (که بعدا معروف به قنات غسّان شد) خیمه زدند و مستقر شدند. سپس نواحی دیگر کرمان تا «سند» به تصرف مسلمانان درآمد. ولی همچنان شهر کرمان مرکز حکومت منطقه بود.
با وجود سقوط شهر کرمان؛ تا سالها، بسیاری از مناطق کوهستانی ایالت کرمان تسلیم نشده بودند. از جمله منطقه «راین»که دژی مستحکم داشت، و در دامنه کوه هزار واقع شده است.
در آن زمان فرمانده سپاه فاتح برای سکونت عرب های مهاجر که همیشه در پی لشکر در حرکت بودند «قریه العرب» را در ایالت کرمان ساخت که کرمانیان آن را «ده تازیان» می نامیدند و هنوز هم بعضی از مردم به همین نام می خوانند.
در همین سال (654 میلادی) سرزمین های شرقی دیگر ایران از جمله سیستان، قندهار و کابل به دست اعراب افتاد که شهر زرنگ (زرنج) به عنوان حکومت نشین آن ها تعیین شده بود.»