پس از اعمال محدودیت‌های تازه بر اینترنت کشور در نخستین روز حمله رژیم صهیونیستی و طرح انتقاداتی درباره این اقدام در شرایط فعلی، «فاطمه مهاجرانی»، سخنگوی دولت در گفت‌وگو با صداوسیما توضیح داده که کاهش سرعت اینترنت به‌دلیل حملات سایبری دشمن صورت گرفته است: «بدیهی است که با توجه به حملات سایبری که دشمن به مراکز زیرساختی در حوزه فناوری اطلاعات دارد، برای پایداری شبکه مجبور هستیم سرعت شبکه را پایین بیاوریم. شهروندان بدانند که اقدام به کاهش سرعت اینترنت موقتی و به منظور دفع حملات سایبری است.» او تأکید کرد این اقدام با تصمیم‌های مدیریتی، کنترل‌شده، هدفمند و فنی انجام شده و با هدف حفظ پایداری و امنیت شبکه در حال اجراست.

پیش از این گفته‌ها، صبح دوشنبه (۲۶ خرداد) «احسان چیت‌ساز»، معاون سیاستگذاری و برنامه‌ریزی توسعه فاوا و اقتصاد دیجیتال در پاسخ به کاربری که خواستار رفع محدودیت‌های اینترنت شده بود، در شبکه اجتماعی ایکس، نوشت: «ما هم دلمان می‌خواست باز باشد، تا فیلترشکن‌ها نشوند گذرگاهی برای نفوذ و خیانت به وطن! ولی می‌دانید که این تصمیم در اختیار وزارت ارتباطات نیست!» جمله آخر او اشاره غیرمستقیمی به دست بالاتر نهادهای تصمیم‌گیر بر وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات داشت؛ این بحث پیش از این نیز در طرح مطالبات اینترنت بارها به میان آمده است.

اختلال اینترنت از ظهر جمعه (۲۳ خرداد)، چندین ساعت پس از شنیدن نخستین انفجارها اعمال شد و به‌طور همزمان اپلیکیشن پیام‌رسان واتس‌اپ، در سراسر کشور از دسترس خارج شد. طولی نکشید که وزارت ارتباطات اعلام کرد: «موقتاً محدودیت‌هایی بر اینترنت اعمال شده است.» انتقادات به این تصمیم از روز نخست ادامه دارد. اکنون چهار روز است که کاربران ساکن ایران در شبکه‌های اجتماعی فیلترشده به قطعی‌های گاه‌وبی‌گاه آنتن موبایل و کندی اینترنت که از روز نخست حمله اسرائیل اشاره می‌کنند. بعضی کاربران حتی از قطع کلی اینترنت شبکه خانگی خبر می‌دهند و بسیاری از قطع فیلترشکن‌ها می‌گویند. در همین حال شماری عنوان کرده‌اند که امکان تمدید بسته‌های اینترنت تلفن همراه برای برخی مشترکان خطوط ایرانسل غیرفعال شده و امکان اتصال به اینترنت را ندارند.
طبق تحلیل «نت‌بلاکس»، رصدخانه اختلالات اینترنت و سانسور دیجیتال، اینترنت بین‌المللی ایران در دومین روز درگیری‌ها (یکشنبه) به میزان ۵۰ درصد کاهش یافت که نشان از کندتر شدن دسترسی کاربران به سرویس‌های خارجی پس از حملات اسرائیل بود. این نهاد غیردولتی در صفحه رسمی خود در شبکه ایکس چنین نوشت: «تأیید شد: تحلیل‌ها نشان می‌دهند که ترافیک اینترنت بین‌المللی از ایران کاهش یافته است؛ این موضوع گزارش‌های کاربران درباره کیفیت پایین خدمات را تأیید می‌کند. ارائه‌دهندگان درگاه‌ها و سرورهای مجازی به طور ویژه تحت‌تأثیر قرار گرفته‌اند، درحالی که وزارت ارتباطات از اعمال محدودیت‌های موقتی اینترنت خبر داده است.»

در حالی که سخنگوی کشور در توضیح این تصمیم به مسائل امنیتی اشاره کرده است، آیا اجرای تصمیم دیگری برای دفع حملات سایبری ممکن نبود؟ در این مورد، حمیدرضا احمدی، نایب‌رئیس کمیسیون اینترنت و زیرساخت انجمن تجارت الکترونیک به «پیام ما» توضیح می‌دهد: «در حال حاضر وضعیت بحرانی است و ما کارشناسان حتی برای چنین زمانی آموزش ندیده و آماده نیستیم. ما چنین شرایطی را در جنگ ایران و عراق داشته‌ایم که تجربه دست اولی به حساب نمی‌آید و شرایط مشابهی نداشته است. آنچه به ذهنم می‌رسد این است که هر کشوری در شرایط بحرانی محافظه‌کارتر می‌شود و از خطر کردن بیشتر پرهیز می‌کند. به همین دلیل است که در شرایطی که به کشور حمله‌ای غافلگیرانه انجام شده، ترجیح می‌دهند هزینه انتقاد و نارضایتی کاربران را بپذیرند اما از طرف دیگر، تا حدی خیالشان راحت‌تر باشد که اتفاق بدی از نظر امنیتی نمی‌افتد. با این همه نمی‌دانم این کار درست است و راه جایگزینی وجود دارد یا نه.»

با محدود شدن اینترنت، از روز نخست، صحبت‌هایی درباره اینترنت ماهواره‌ای و ادعای ایلان ماسک درباره فعال‌شدن پوشش اینترنت استارلینک برای ایرانی‌ها مطرح شده است. این موضوع از نگاه احمدی، استفاده تبلیغاتی از شرایط فعلی است: «این حرف‌ها درباره استارلینک مسخره است و فقط مارکتینگ استارلینک است. هر کسی که اینترنت ماهواره‌ای داشته باشد، لابد اینترنتش مثل قبل کار می‌کند اما اینکه بگویند چیز جدیدی برای وصل شدن به استارلینک فعال شده است، قابل درک نیست. توضیح بیشتری هم نداده‌اند که کاربری که نداشته باید چه کند. به نظر من بیشتر تبلیغاتی است تا واقعی.»
کاربران ایکس در انتقادات خود از این گفته‌اند که در شرایط بحرانی که ناچار به دورکاری شده‌اند، در نبود اینترنت باکیفیت، دورکاری هم برای آن‌ها پرچالش و گاه غیرممکن شده است. دغدغه بعضی هم اطلاع‌رسانی درباره جنایتی است که اسرائیل از چهار روز پیش در ایران در پی گرفته است. این میان چالش‌های اطلاع‌رسانی در نبود اینترنت، پررنگ‌ترین گلایه کاربران است؛ آن هم در حالی که در نبود فناوری‌هایی که می‌توانند در شرایط بحران به کمک مردم بیایند، اینترنت تنها داشته حیاتی آن‌ها بوده است. در این شرایط میان آنچه «اقدامی امنیتی» خوانده می‌شود و آنچه «نیاز حیاتی مردم» است، شکافی عمیق شکل گرفته است؛ شکافی که صدای مردم را ضعیف، دستشان را کوتاه و حضورشان را در لحظه‌ای که باید دیده شوند، مبهم و دور می‌کند.