در سال‌های اخیر به بهانه‌های مختلف، حق دسترسی به اینترنت آزاد و ارتباطات جهانی به‌صورت پلکانی سلب شده تا در نهایت، برخورداری از آن نه یک حق عمومی که امتیازی برای عده‌ای خاص بدل شود. در این فرایند، نه‌تنها ارتباطات انسانی بی‌شماری گسسته و معیشت بسیاری نابود شد، بلکه آسیب‌های جبران‌ناپذیری نیز به فعالیت‌های محیط‌زیستی وارد آمد. فعالان محیط‌زیست در گفتگو با «پیام ما» از بن‌بست در پژوهش‌ها، اختلال در ارتباطات اجتماعی و مسکوت ماندن پروژه‌های مخرب محیطزیستی تحت سایه این انزوای اجباری سخن می‌گویند.

اینترنت پای ثابت صحبت‌های ماست. خاموشی دیجیتال حالا به هفته دوازدهم رسیده و نگاه تصمیم‌گیران به اینترنت برای کنشگران و کاربران روشن‌تر شده است؛ برخلاف پژوهش‌های سال‌های اخیر که اثر مستقیم اینترنت را بر وقوع اعتراضات و تحولات رد می‌کند، تصمیم‌گیران در ایران هنوز گمان می‌کنند تمام مشکلات جامعه ناشی از دسترسی به فضای مجازی است. در شرایطی که کاربران ایرانی اتصال به شبکه جهانی را مطالبه می‌کنند، «اینترنت» بهانه نشستی برای گفت‌وگو شد. تعدادی از فعالان و کارشناسان حوزه فناوری اطلاعات در یکی از کتاب‌فروشی‌های تهران گرد هم آمدند و درباره قطعی اینترنت و فیلترینگ گسترده صحبت کردند و به این سؤال پاسخ دادند که با ادامه این روند آیا تن‌دادن به «اینترنت پرو» اخلاقی است؟

| پیام ما | «فاطمه مهاجرانی» در جریان نشست خبری هفتگی در پاسخ به پرسش‌های نمایندگان رسانه‌ها درباره راه‌اندازی اینترنت پرو و مخالفت دولت با آن، گفت: «نگاه دولت بر مخالفت با هرگونه تبعیض است و برخورداری از اینترنت را حق همه مردم می‌داند. رئیس‌جمهوری پیگیر حقوق مردم است. هدف اینترنت پرو این بود که کسب‌وکارها دسترسی به اینترنت داشته باشند و بعد از برگشتن وضعیت به حالت عادی، این موضوع نیز برطرف می‌شود.»

|پیام ما| بیش از هزار و ۶۰۰ ساعت از قطعی اینترنت سراسری می‌گذرد تا در بر همان پاشنه سابق بچرخد. فروش اینترنت طبقاتی‌ای موسوم به «اینترنت پرو» با وجود اعتراضات فراوان همچنان در جریان است، وضعیت کسب‌وکارهای دیجیتال هر روز نابسامان‌تر می‌شود و شهروندان ایرانی هم ناچارند برای ارتباطاتشان از پیام‌رسان‌های بی‌کیفیت داخلی استفاده کنند. اما مهم‌تر از همه اینها این نکته است که هیچ مسئولی پاسخگو نیست و فروش اینترنت پرو هم نشان می‌دهد که امنیت دیگر نمی‌تواند توجیهی برای قطعی اینترنت باشد. در اعتراض به این قطعی و طبقاتی شدن اینترنت، پلتفرم «کارزار» تاکنون بیش از نیم‌میلیون جمع‌آوری کرده است. کارزار از هفته‌های قبل از مسئولان دعوت کرده بود تا در نشستی ویژه اینترنت شرکت کنند. اما در دقیقه نود برگزاری این نشست، حضور خود را کنسل کردند. در نهایت این برنامه روز سه‌شنبه (۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵) در «کافه رویداد» کارزار با حضور فعالان و کنشگران حوزه اینترنت و در غیاب مسئولان مربوط برگزار شد.

انجمن صنفی مهندسان مشاور معمار و شهرساز با انتشار بیانیه‌ای نسبت به رویکرد موسوم به «اینترنت پرو» یا «اینترنت پایدار ویژه کسب‌وکارها» انتقاد کرد و آن را عاملی برای ایجاد نابرابری در دسترسی به اینترنت دانست. این انجمن در بیانیه خود نسبت به پیامدهای اجتماعی و اقتصادی چنین سیاستی هشدار داده و خواستار بازنگری در نحوه اجرای آن شده است.

چند روزی است که وارد سومین ماه قطعی سراسری اینترنت شده‌ایم، به هفته دهم خاموشی دیجیتال رسیده‌ایم و در غروب روز یکشنبه (۱۳ اردیبهشت) با اینکه دسترسی گزینشی و سطح‌بندی‌شده اینترنت برای عده‌ای خاص برقرار شده، ۱۵۴۲ ساعت است که عموم مردم از ارتباط با جهان خارج محروم‌اند. شهروندان در بهاری که به بمباران و آتش‌بسی شکننده گذشته، حتی یک روز به شبکه جهانی متصل نشده‌اند و آنچه از مسئولان و تصمیم‌گیران کشور شنیده‌اند، وعده‌هایی درباره بازگشت به «وضعیت عادی»، طرح‌هایی برای اینترنت طبقاتی و تهدیدهایی درباره ادامه خاموشی تا زمانی نامشخص است. مؤسس وب‌سایت «روایت خاموشی» که تا امروز پنج هزار روایت از رنج مردم در آن منتشر شده، می‌گوید رنج کاربران و حق آنها برای دسترسی نادیده گرفته شده با تناقض‌گویی‌هایی مسئولان بعید نیست که خاموشی دیجیتال دائمی شود.