برای مدیریت اضطراب در شرایط جنگی چه می‌توان کرد؟

حفظ سنگر روان





حفظ سنگر روان

۲۴ خرداد ۱۴۰۴، ۲۱:۲۴

بامداد بیست‌وسوم خرداد که صدای انفجارهای شدیدی در بسیاری از شهرهای ایران شنیده شد، اضطراب و نگرانی را در دل بسیاری از شهروندان زنده کرد. در این شرایط افراد فقط با خطرات بیرونی مواجه نیستند بلکه هم‌زمان درگیر مبارزه‌ای درونی برای حفظ آرامش و تعادل روانی خود هستند. در شرایطی که غیرقابل پیش‌بینی است، بقا تنها به منابع مادی محدود نمی‌شود. بخش مهمی از این بقا، به توانایی مدیریت استرس، اضطراب و تاب‌آوری روانی در مواجهه با بحران‌های پیاپی بستگی دارد. «علی نوروزی»، روانشناس، در گفت‌وگو با «پیام ما» نکاتی را برای مدیریت اضطراب در شرایط جنگ و حفظ سلامت روان فردی و جمعی مطرح می‌کند.

دنبال‌کردن اخبار از منابع رسمی
در وهله اول توصیه می‌شود افرادی که اضطراب بالایی دارند، اخبار را به صورت جدی دنبال نکنند. وقتی که قرار نیست کار خاصی انجام دهید، نگاه‌کردن به اخبار آنقدر مفید نیست. اما درصورتی‌که افراد تمایل به مطالعه اخبار دارند، باید آن را از منابع رسمی دنبال کنند. معمولاً منابع رسمی واقعیت را به هر شکلی که ممکن است ناراحت‌کننده باشد یا روحیه افراد را تضعیف کند، منتشر نمی‌کنند. درواقع، آن بخشی از حقیقت را بازتاب می‌دهند که مردم احساس نکنند همه‌چیز را باخته‌اند و به‌نوعی احساس قدرت هم می‌دهند؛ چراکه بخشی از همه جنگ‌ها، جنگ روانی است.

تنها نمانید
افراد یک خانواده یا همسایه‌های یک ساختمان می‌توانند دور هم جمع شوند و درباره قصه تر‌س‌ و تجربیاتشان با یکدیگر صحبت کنند. همیشه قصه‌گوها (story tellers) می‌توانند از پس روزهای سخت بربیایند. می‌دانیم که ضرر تنها بودن از سیگارکشیدن بیشتر است. اگر هم افراد از خانواده خود دور هستند، می‌توانند با یکدیگر تلفنی صحبت کنند و احساساتشان را باهم به اشتراک بگذارند.

داشتن تغذیه مناسب
در این شرایط، تغذیه عامل بسیار مهمی است که باید به آن توجه کرد. بهـتر اسـت در شـرایط پراستـرس، تغذیه با کالری مناسب و سهل‌الهضم باشد.

باور و ایمان
داشتن ایمان، به افراد کمک می‌کند. افرادی که ایمـان دارند، یـک کـل خوب و مثــبت در جهان وجـود دارد، مـی‌توانند اتـفاقات سخت را دوام بیاورند.

رفتار مناسب با کودکان
در این شرایط رفتار با کودکان، یک شمشیر دولبه است. از یک طرف نباید به او گفت که «چیزی نیست و تمام می‌شود»؛ چون ما نمی‌دانیم چه زمانی قرار است تمام شود و نباید چیزی را بگوییم که بچه‌ها فکر کنند دروغ می‌گوییم. از طرف دیگر نیازی نیست تمام واقعیت را با آنها در میان گذاشت؛ زیرا برای آنها آنقدر جای پرسش وجود ندارد. همچنین، کودکان از ما یاد می‌گیرند که باید از چیزی بترسند یا نه. بنابراین، اگر خودمان هم بتوانیم تا حدی احساساتمان را جلوی بچه‌ها کنترل کنیم، آنها هم یاد می‌گیرند قرار نیست آنقدر بترسند. به‌علاوه، بسته به سن کودکان و اگر زیر شش سال باشند، می‌توان برای آنها تصویرسازی کرد که مثلاً صدای موشک‌ها، رعدوبرق است تا کودک بتواند صدا را هضم کند و بداند این صدا با او کاری ندارد.

مجسم‌کردن آینده برای میانسالان
با افراد میانسال باید وقت بیشتری را گذراند، به‌گونه‌ای‌که مطمئن شوند تنها نیستند و هر اتفاقی که بیفتد، باز هم کنار آنها هستیم. درواقع، باید برای ایـن افـراد آینده‌ای را مجسم کرد که در آن مـا حـالـمـان خـوب خـواهد بـود و سـلامت می‌مانیم.

افراد بستری در بیمارستان را از اخبار دور نگه‌دارید
در اینجا نقش کادر درمان و همراه بیمار مهم است که چطور بیمار را از اخبار دور نگه دارند. درواقع، در بیمارستان‌ها نیازی نیست تلویزیون و رادیو روشن باشد. مراقبان باید حواسشان باشد که حتی اگر بیمار می‌خواهد تلویزیون تماشا کند، فقط موسیقی یا سریال ببیند و از اخبار دور بماند. در این شرایط، فرد در نهایت احساس ضعف و ناتوانی است، به‌خصوص اگر بیمار در شرایطی باشد که توان حرکت نداشته باشد و مدام به این فکر کند که عزیزانش بیرون از بیمارستان در شرایط جنگی هستند، اضطرابش بیشتر می‌شود.

به اشتراک بگذارید:





نظر کاربران

نظری برای این پست ثبت نشده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیشترین نظر کاربران

شکاف دستمزدها در دانشگاه

شکاف دستمزدها در دانشگاه