شهروندی نمونه باشیم

به نقل از پیامبر اکرم ( ص ) ، سودمند ترین مردم کسی دانسته شده است که دیگران از دست و زبان او ایمن باشند.احساس امنیت روانی در تعاملات اجتماعی هدیه ای است که از دیگران دریافت می کنیم و در پرتو این احساس است که بستر مناسبی برای بروز توانمندی ها و ارضای نیاز های اجتماعی فراهم می گردد . نقطه شروع چنین احساسی و نیز شاخص های رفتاری آن متشکل از صدها و بلکه هزاران مهارت و ظرافت است که در بسیاری از موارد به صورت ناخوداگاه نقش خود را ایفا می کنند.
چند مثال برای اعمال نیکویی که می‌توانیم در مقابل همشهریان داشته باشیم ذکر می‌کنیم:
اَهل مطالعه باشیم… دانش و اگاهی های خود را افزایش دهیم و در مکالمات روزمره با دلیل و منطق سخن بگوییم.
نه تنها با فرهنگ باشیم، بلکه فرزندان خود را َنیز با فرهنگ تربیت کنیم! آنگونه که اگر روزی اشخاصی مطرح و تاثیر گذار شدند، به تربیتشان افتخار کنیم…
اگر آدرسی را خوب بلد نیستیم، با دلسوزی بیجا، فرد پرسش کننده را گمراه نکنیم.
وقتی با کسی مشورت می کنیم و یا از شخصی، نظر می گیریم، به نظر او احترام بگذاریم و اگر نظرش را قبول نداریم، حداقل او را به خاطر نظرش، نکوهش و سرزنش نکنیم.
در رفتار و گفتارمان فقط مطابق میل شخصی عمل نکنیم، به اصول و قواعد شناخته شده در جامعه مان و ارزش های انسانی مشخص شده متعهد باشیم.
قبل از سوار شدن به وسایل نقلیه عمومی، فرصت دهیم آنهایی که می خواهند پیاده شوند، اول پیاده شوند، بعد ما سوار شویم.
در تاکسی، صندلی جلو را در اختیار افراد مسن و خانم ها قرار دهیم تا احساس راحت تری داشته باشند.
در هنگام پارک اتوموبیل، به شکلی پارک نکنیم که فضای پارک کردن دیگران را از بین ببریم و یا محدود و سخت کنیم.
در حفظ و نگهداری وسایل نقلیه عمومی شهرمان کوشا باشیم! زیرا که این وسایل متعلق به یک سازمان خاص نیست، بلکه متعلق به تک تک شهروندان است. مطمئناً دیدن صندلی های پاره و یا خواندن دست نوشته های روی صندلی و بدنه ی اتوبوس شهرمان برای هیچ شهروندی دلنشین نخواهد بود !!!
ازتوقف سرپیچ ،پشت چهار راههاوچراغ خطر پرهیز کنیم!!! کاملا واضح است با این کار مسیر خودروهایی که قصد پیچیدن به سمت راست را دارند، مسدود خواهیم کرد. یادمان نرود: رانندگانی که می خواهند، سمت راست بروند، مجبور نیستند مانند خودروهای پشت چراغ قرمز معطل سبز شدن چراغ باشند!!! زیرا که باید مسیرشان باز باشد. لطفاً برای زودتر رسیدن، فقط خودمان را نبینیم !
در هنگام انجام عبادت، چه نماز، چه دعا و چه زیارت خواندن به حقوق دیگران احترام بگذاریم، حقوق دیگران را پایمال نکنیم و مرتکب حق الناس نشویم. این ها همه گناه به حساب می اید ! مثل رعایت این نکته ساده که : با ایجاد سر و صدای بلند و چه با پارک نمودن نامناسب خودرویمان و یا مسالی از این دست مزاحم عبور و مرور و ارامش دیگران نشویم! خدا دعای ما را اگر در دل هم خوانده شود، می شنود!!!