طعمی که از دل مهر، زاده می‌شود





طعمی که از دل مهر، زاده می‌شود

۹ مهر ۱۴۰۴، ۱۸:۱۸

|پیام ما| در آستانه جشن مهرگان، بوی خوش نان سوروک که در میان زرتشتیان یزد به «سوروک»، «سیرُگ» یا «سیرو» شهرت دارد، فضای خانه‌ها را پر می‌کند. این نان روغنی، فقط یک خوراکی ساده نیست و حلقه‌ای از زنجیره آیین‌های کهن است که نسل‌به‌نسل منتقل شده.

سوروک از ریشه «سور» به‌معنای جشن و شادی، در مراسم مختلف زرتشتیان حضوری پررنگ دارد. این نان برشته طلایی‌رنگ در روز مهرگان نمادی از برکت و پیوند با نیاکان است.

پخت سوروک مراسمی است که زنان زرتشتی با ظرافت خاصی انجام می‌دهند. خمیری از آرد نان سنگک، مایه‌خمیر، نمک و گاهی شکر آماده می‌شود و پس از استراحت، نوبت به پخت آن می‌رسد.

پس از آماده شدن خمیر، آن را به چانه‌های کوچک تقسیم می‌کنند. هر چانه به کمک نوک انگشت در تابه داغ پهن می‌شود و روی آن دانه‌هایی مانند تخم گشنیز، سیاه‌دانه، گل‌رنگ و کنجد پاشیده می‌شود. پس از گرفتن شکل اولیه، نان برگردانده می‌شود تا طرف دیگر آن هم پخته شود.

در مراسم‌های شادی، روی سیروگ داغ شکر یا مخلوط پسته و بادام پاشیده می‌شود، اما گفته می‌شود در آیین‌های مربوط به درگذشتگان، این نان بدون افزودنی است.

تخم گشنیز، گل‌رنگ و سیاه‌دانه نه‌تنها برای خوش‌عطر کردن نان، بلکه نمادهایی از برکت و سلامتی هستند.

این نان گرد و پهن، شکلی نمادین دارد و یادآور نان‌های دوره ساسانی است که بر سفره‌های نوروزی جای می‌گرفتند. 

هر لقمه از این نان، گویای تاریخ و فرهنگی غنی است که در دل خود دارد. در روز مهرگان، وقتی زرتشتیان نان سوروک را بر سفره می‌گذارند، درواقع دارایی‌های معنوی خود را جشن می‌گیرند و پیوند خود با گذشته را استوار می‌کنند.

این نان ساده نشان می‌دهد چگونه یک خوراکی می‌تواند حامل فرهنگ، باور و هویت یک قوم باشد و در گذر زمان، همچنان تازه و زنده بماند.

به اشتراک بگذارید:





نظر کاربران

نظری برای این پست ثبت نشده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیشترین نظر کاربران

گنج‌یابی در سایه جنگ

گنج‌یابی در سایه جنگ