«اکبر منتجبی»، رئیس هیئت‌مدیره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران، درباره حواشی افطاری انجمن صنفی و برخورد قضائی با دست‌اندرکاران آن گفت: «پنجشنبه، ۱۶ اسفندماه، طبق روال هرساله مراسم افطاری انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران برگزار شد. این مراسم مذهبی که برخاسته از باور عمومی جامعه است، به یاد دو روزنامه‌نگار تازه‌ درگذشته و آرزوی سلامتی برای همکارانمان که در بستری بیماری هستند، برگزار شد. در انتهای مراسم، جایزه روزنامه‌نگاری انجمن که هرساله برگزار می‌شود، به برگزیدگان اعطا شد.»

تا اینجای کار، هیچ ترک فعل یا اقدام مجرمانه‌ای از سوی هیئت‌مدیره انجمن صنفی و اعضای متعهد روزنامه‌نگاران صورت نگرفته است. بااین‌حال، بازتاب فیلمی از لحظات پایانی مراسم افطاری، بهانه‌ای برای حمله به انجمن صنفی روزنامه‌نگاران، برگزارکنندگان «جشنواره چراغ» و ضیافت ساده افطار روزنامه‌نگاری شده است. درحالی‌که درصورت بروز تخلف دینی، تنها تذکری شفاهی یا قلمی از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی یا ستاد امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر کافی بود، اما ماجرا مسیر دیگری یافت.

با وجود تلاش هیئت‌مدیره و عوامل اجرایی انجمن برای رعایت قوانین کشور، متأسفانه شرایط به‌گونه‌ای پیش رفت که پایان خوشی برای این گردهمایی رقم نخورد. بااین‌حال، هنوز دیر نشده است و وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی می‌تواند با مقامات قضائی به گفت‌وگو بنشیند تا از بروز برخوردهای ناعادلانه جلوگیری شود و شاهد تکرار ضرب‌المثل «در شوشتر، گردن مسگری را نزنند!» نباشیم.

درباره شیوه امربه‌معروف و نهی‌از‌منکر دوست ندارم قلم‌فرسایی کنم، اما امام صادق (ع) که مکتب شیعه جعفری به نام مطهر او مزین است، حدیث قابل‌اعتنایی دارد که بد نیست متولیان امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر آن را نصب‌العین خود قرار دهند: «تنها کسى مى‌‏تواند امر‌به‌معروف کند یا نهى‌از‌منکر نماید که داراى سه صفت باشد: به آنچه امر مى‏‌کند و از آنچه نهى مى‏‌نماید آگاه باشد، عادلانه امر کند و نهى نماید، با مهربانى امر و نهى کند.»

بی‌گمان مدیران ارشد قوه قضا که متصف به نگره مهربانی و عادلانه در برخورد با ترک فعل و ناهنجاری‌های جامعه هستند، در قبال چنین لغزش‌های کرداری یا تصویری نباید برخوردهای تندی را در شرایط سیاسی، اجتماعی و بین‌المللی جامعه با اصحاب رسانه انجام دهند؛ هرچند کسی منکر رفتارهای منصفانه دستگاه قضا و عدالت در طول سال‌های اخیر در برخورد با روزنامه‌نگاران در طول تصدی ریاست فعلی قضا نبوده است.

باوجوداین، انتظار داریم مدیران ارشد قوه قضائیه، به‌خصوص ریاست محترم دستگاه قضا که در شرایط خاص نگاه منصفانه و پیشگیرانه‌ای نسبت به لغزش‌های احتمالی رسانه‌ها داشته است، این‌بار نیز با تذکر زبانی، به موضوع پرونده هیئت‌مدیره خدوم انجمن صنفی روزنامه‌نگاران تهران به‌نحوی خاتمه دهند. 

ناگفته نماند رسانه‌های معاند و بلکه برانداز خارجی، چهارچشمی فضای رسانه‌ای کشور را رصد می‌کنند تا با هر گزکی جامعه را ملتهب نشان دهند. البته در ماجرای قتل ناجوانمردانه دانشجوی دانشگاه تهران و بازخوردهای رسانه‌ای خارج از کشور کاری از پیش نبردند، حالا با برجسته‌سازی شکایت و اخبار طرح دعوا علیه روزنامه‌نگاران شاخص و صاحب‌نام کشور، ناخواسته فضای التهابی و چالشی را در هنگامه کشمکش سیاسی دولتمردان ایرانی با آمریکا دامن می‌زنند تا شاید «از این نمد کلاهی ببافند»، اما زهی خیال باطل! 

خوشبختانه هیئت‌مدیره انجمن صنفی در قبال اتفاق ناخواسته رخ‌داده در فضای عمومی مراسم افطاری نگاه مثبتی دارد و از دردمندان دین‌باور جامعه پوزش طلبیده که مایه قدردانی و سپاس است. 

زنده‌یاد شهید مطهری در باب امربه‌معروف و نهی‌از‌منکر سخن قابل‌اعتنایی دارد که وصف حال شرایط امروزی جامعه است: «چه منکرها که به نام امربه‌معروف و نهی‌از‌منکر به‌وجود نیامد. آگاهی، بصیرت، خبرت و خبرویت می‌خواهد؛ دانایی، روانشناسی و جامعه‌شناسی می‌خواهد تا آدم بفهمد چه چیزی را امر و چه کسی را نهی‌ کند. یعنی تا راه معروف را تشخیص بدهد و ببیند معروف کجاست؟ منکر را تشخیص بدهد و ریشه آن را به‌دست بیاورد، بلکه ببیند از کجا این منکر سرچشمه می گیرد.» 

مخلص کلام، اسلام دین مهربانی و رحمت است و بس. بیراه نیست لسان‌الغیب دراین‌باره می‌گوید: شهرِ یاران بود و خاکِ مهر‌بانان این دیار مهربانی کِی سر آمد؟ شهریار‌ان را چه شد؟