به گزارش ایسنا چندی قبل ورزشکاری، ویدیویی را از نگهداری و بازی با یک توله شیر در منزل شخصی‌اش منتشر کرد؛ تصاویری که واکنش‌های گسترده‌ای را از سوی فعالان محیط زیست در پی داشت و منجر به تشکیل پرونده قضایی علیه او ـ امیر علی‌اکبری، وزرشکار رشته هنرهای رزمی ترکیبی ـ شد.

سرهنگ جمشید محبت خانی فرمانده یگان حفاظت محیط زیست در این زمینه اعلام کرد که «نگهداری از گونه‌های حیات وحش به‌ویژه توله شیر جرم محسوب می‌شود و تبلیغ آن در فضای مجازی یک جرم مضاعف است.»

در پی این واکنش‌ها علی اکبری اظهار کرد که این توله شیر متعلق به یکی از دوستانش بوده و او به‌صورت موقت از حیوان مراقبت کرده است. او همچنین مدعی شده بود که توله شیر را به سازمان محیط زیست تحویل داده است، اما فرمانده یگان حفاظت محیط زیست تاکید کرد که پس از بررسی‌های انجام شده مشخص شد هیچ توله شیری به ادارات محیط زیست سراسر کشور تحویل داده نشده است بنابراین دستور تشکیل پرونده قضایی برای امیر علی اکبری صادر شد.

در حالی که نگهداری از حیوانات وحشی در منازل سلامت جانی انسان را به خطر می اندازد، می‌تواند منجر به ایجاد اختلال در اکوسیستم و در نهایت انقراض گونه‌ها نیز منجر شود. بر همین اساس نیز آگاهی بخشی به عموم مردم به ویژه چهره های شناخته شده درباره قوانین مرتبط با حیات وحش و پیامدهای منفی نگهداری از این گونه‌ها نیز امری ضروری است.

پرویز فلاحی ـ معاون یگان حفاظت محیط زیست ـ در گفت‌وگو با ایسنا درباره آخرین وضعیت پرونده قضایی امیر علی‌اکبری می‌گوید: در این رابطه پرونده‌ای که علیه امیر علی اکبری تشکیل شد و پیگیری‌ صورت گرفت. شعبه دادگاه بر اساس محل سکونت ایشان تعیین شده بود اما با محل نگهداری توله شیر مطابقت نداشت و به قولی محل وقوع جرم در حوزه قضایی تهران بوده است، در نتیجه قرار عدم صلاحیت صادر و پرونده به شعبه تهران ارجاع شد. در حقیقت اعلام شد که این شعبه دادگاه امکان بررسی پرونده را ندارد و پرونده به شعبه تهران ارجاع داده شد.

معاون یگان حفاظت محیط زیست تاکید می‌کند: همکاران پیگیر موضوع هستند.

فلاحی تصریح کرد: علی اکبری مدعیست دوستش که در وهله اول از توله شیر نگهداری می کرده، آن را تحویل داده است اما در خصوص تحویل توله شیر برای یگان حفاظت محیط زیست ابهاماتی مطرح است چراکه توله شیر به حفاظت محیط زیست تحویل نشده است و حالا این مورد باید برای قاضی مسجل شود.

وقتی شهرت حاشیه امن نمی‌شود
نگهداری از حیوانات وحشی، به‌ویژه گونه‌هایی مانند توله شیر، در حقیقت یک زنجیره از پیامدهای قانونی، محیط‌زیستی و اجتماعی را به همراه دارد؛ پرونده امیر علی‌اکبری، ورزشکار رشته هنرهای رزمی ترکیبی نیز دقیقا در نقطه‌ای قرار گرفته که پرسش‌های مهمی درباره مسئولیت اجتماعی چهره‌های شناخته‌شده و تاثیرات مخرب این رفتار بر اکوسیستم‌ها مطرح می‌کند.

یکی از نکات مهم نقش چهره‌های عمومی در الگوسازی اجتماعی است. زمانی که یک شخص معروف تصویری از نگهداری از توله شیر را در فضای مجازی به اشتراک می گذارد، تنها یک «لحظه شخصی» را به اشتراک نگذاشته بلکه پیامی را منتشر کرده که هزاران نفر آن را می‌بینند و ناخودآگاه به نگهداری حیات وحش در خانه فکر می کنند این در حالیست که نگهداری چنین حیواناتی در منازل نه تنها خلاف قانون است بلکه می‌تواند تهدیدی جدی برای امنیت فردی و عمومی باشد و اکوسیستم را نیز تحت تاثیر قرار دهد.

قوانین در این حوزه بر پایه اصول حفاظت از تنوع زیستی، پیشگیری از قاچاق گونه‌های در معرض خطر و کاهش خطرات ناشی از تماس انسان با حیوانات وحشی بنا شده است. خطرات واقعی نگهداری از حیوانات وحشی بی‌شمار است. تهدید سلامت عمومی، آسیب به حیوانات، اختلال در اکوسیستم و رشد بازار غیرقانونی حیات وحش تنها بخشی از این آثار جبران ناپذیر است.

برخلاف ظاهر جذاب این تصاویر، توله شیرها در اسارت از محرومیت‌های شدید جسمی و روانی رنج می‌برند. آن‌ها در فضای محدود رشد می‌کنند، از آموزش‌های طبیعی محروم می‌شوند و در نهایت نمی‌توانند به حیات‌ وحش بازگردند.

این اولین باری نیست که چهره‌ای شناخته شده تصاویری از خود و حیوانی وحشی را در شبکه اجتماعی به اشتراک گذاشته و با واکنش روبرو شده است. «شیر دل قراره بیاد پیش خودم بزرگ بشه و هواشو داشته باشیم» این بخشی از جملاتی است که چند سال قبل علی زندوکیلی رو به دوربین، در حالی که توله شیری را در آغوش گرفته بود، گفت. این ویدئو نیز انتقادات گسترده ای منتشر شد و در ادامه زندوکیلی با انتشار پستی اعلام کرد که قصد نگهداری از این گونه را در منزل ندارد و به‌شدت مخالف انجام این کار است.

عبدالله سالاری – کارشناس حیات وحش – در گفت‌وگو با ایسنا درباره نحوه برخورد انسان با حیات وحش می‌گوید: انسان باید از محدوده تولید مثل حیوان فاصله بگیرد و آن را ترک کند. به هیچ‌وجه نباید به موالید حیوانات نزدیک شد.

او می گوید: انتقال بوی دستِ انسان به این موالید تفاوتی با حذف آن‌ها نخواهد داشت چراکه حیات وحش دیگر پذیرای او نخواهد بود و در صورت انتقال حیوان به اداره حفاظت محیط‌ زیست هم در بهترین حالت باید تا پایان عمر در باغ‌ وحش زندگی کند.