بحران محیط‌بان در توران

تحریریه پیام ما

بحران نیروی انسانی در توران؛ خالی ماندن ۶۲ درصد پست‌های محیط‌بانی در زیست‌کره شاهرود

۲۱ مرداد ۱۴۰۵، ۱۷:۴۹

در حالی که زیست‌کره توران به عنوان یکی از ارزشمندترین ذخیره‌گاه‌های طبیعی ایران شناخته می‌شود، کمبود شدید نیروی انسانی و خالی ماندن ۶۲ درصد از پست‌های سازمانی، روند حفاظت از این منطقه حساس را با چالشی جدی مواجه کرده است. مدیرکل حفاظت محیط زیست استان سمنان نسبت به ادامه این وضعیت و تأثیرات مخرب آن بر پایداری این زیست‌بوم هشدار داد.

حفاظت از محیط زیست در استان سمنان با سد بزرگ «کمبود نیرو» مواجه است. سعید یوسف‌پور، مدیرکل حفاظت محیط زیست استان سمنان، با تأکید بر اینکه مهم‌ترین چالش فعلی این سازمان، فقدان نیروی انسانی کافی برای پایش مناطق است، اظهار کرد که وضعیت حفاظت از توران به مرحله هشدار رسیده است.

پاسگاه‌های تعطیل و فشار بر نیروهای موجود

بنا بر اظهارات یوسف‌پور، زیست‌کره توران با وسعتی که نیاز به پایش مداوم دارد، تنها با ۱۲ محیط‌بان مدیریت می‌شود. این کمبود نیرو به اندازه‌ای حاد است که برخی پاسگاه‌های محیط‌بانی، از جمله در منطقه خوش‌ییلاق شاهرود، به دلیل نبود نیروی عملیاتی کاملاً تعطیل شده‌اند. این در حالی است که روند بازنشستگی نیروهای قدیمی در سال جاری همچنان ادامه دارد و جایگزینی برای آن‌ها جذب نشده است.

گره کور بوروکراسی در مسیر استخدام

مدیرکل محیط زیست سمنان با اشاره به تلاش‌های انجام‌شده برای اخذ مجوزهای استخدامی گفت: «اگرچه مجوزهای اولیه برای جذب نیرو دریافت شده است، اما فرآیندهای اداری و ضوابط سازمان اداری و استخدامی کشور، مانع از جذب سریع نیروهای عملیاتی شده است.»

وی افزود که معاونت محیط زیست انسانی استان نیز که وظیفه پایش آلاینده‌ها و نظارت بر فعالیت صنایع را بر عهده دارد، تنها با چهار کارشناس اداره می‌شود که این امر نظارت بر توسعه پایدار و رعایت استانداردهای زیست‌محیطی در پروژه‌های صنعتی را با دشواری مواجه می‌کند.

لزوم بازنگری در سیاست‌های حفاظتی

یوسف‌پور با اشاره به اینکه حفاظت از عرصه‌های طبیعی نباید مورد بی‌مهری قرار گیرد، تصریح کرد که نگاه حاکم بر حوزه محیط زیست نیازمند اصلاح است. فقدان نیروی کافی نه تنها حیات‌وحش و تنوع زیستی را تهدید می‌کند، بلکه می‌تواند فرصت‌های گردشگری مسئولانه و پایدار را نیز در مناطق حساس سمنان تحت‌الشعاع قرار دهد. تداوم این وضعیت می‌تواند آسیب‌های جبران‌ناپذیری به میراث طبیعی کشور وارد کند.