سهم سالانه آب آشامیدنی کرمان 201 میلیون مترمکعب است،‌ از این میزان 187 میلیون مترمکعب یعنی 86 درصد آن از منابع آب زیرزمینی تامین می‌شود. در روستاها گاه این عدد به 100 درصد می‌‌رسد. به این حجم از برداشت آب‌های زیرزمینی باید گفته اخیر مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب کرمان را هم اضافه کرد که از حفر هفت حلقه چاه برای افزایش 200 لیتری ظرفیت آبرسانی این شهر خبر داده و گفته: «برنامه‌ریزی شده تا پایان تابستان این عدد به ۳۴۰ لیتر برسد و همچنین در شهرستان زرند نیز برای تامین آب آشامیدنی سه حلقه چاه حفر شد». در چنین شرایطی طبیعی است سفره‌های آب زیرزمینی در استان کرمان افت قابل توجهی پیدا کند و تبعات آن را در کمیت و کیفیت آب این استان شاهد باشیم.

به گزارش ایرنا مدیر دفتر مطالعات پایه منابع آب شرب شرکت آب منطقه‌ای استان کرمان با اشاره به پایش مستمر منابع آب زیرزمینی استان به لحاظ کمی به ایرنا ‌گفت: سفره‌های آب زیرزمینی در این استان سالانه ۶۰ سانتیمتر افت پیدا می‌کند که هم بر کیفیت و هم بر میزان برداشت آب تاثیر بسیار منفی دارد.
محسن اسدی بیان کرد: افت منابع آب زیرزمینی در تمام دشت‌های استان کرمان قابل توجه و بیشترین میزان افت آب‌های زیرزمینی در شهرستان اُرزوئیه اتفاق افتاده است.
به گفته او سالانه حدود ۶ میلیارد مترمکعب برداشت آب از سفره‌های آب زیرزمینی در سطح استان انجام می‌شود و کسری مخزن منابع آب زیرزمینی استان سالانه حدود یک میلیارد مترمکعب است.

هرچه برداشت‌ها از منابع زیرزمینی بیشتر شود آب به سمت شورتر شدن می‌رود که این مساله در شمال استان کمی‌حادتر است اما در جنوب استان نیز شور شدن منابع آبی را شاهد هستیم

اسدی تاکید کرد: ۶۶۰ چاه مشاهده‌ای در سطح استان کرمان داریم که هر ماه با بررسی و رصد، میزان افت آب در دشت‌های استان اندازه‌گیری و پایش می‌شود.
او عنوان کرد: فرونشست زمین و کاهش کیفیت آب از مهمترین تبعات برداشت بی‌رویه آب است و حتما باید برداشت آب به سمت متعادل شدن برود تا ما شاهد افزایش کیفیت آب هم باشیم.
آب در شمال و جنوب استان شور می‌شود
به گفته مدیر دفتر مطالعات پایه منابع آب شرب شرکت آب منطقه‌ای استان کرمان کیفیت منابع آبی استان به لحاظ شوری و املاح نمکی کاهش پیدا کرده است. او با بیان این مطلب، گفت: هرچه برداشت‌ها از منابع زیرزمینی بیشتر شود آب به سمت شورتر شدن می‌رود که این مساله در شمال استان کمی‌حادتر است اما در جنوب استان نیز شور شدن منابع آبی را شاهد هستیم.
اسدی بیان کرد: در بخش‌های آب شرب، کشاورزی و صنعت هرچه میزان برداشت‌ها کمتر شود و تغذیه آبخوان‌ها افزایش یابد، به بالا رفتن کیفیت آب منابع زیرزمینی کمک می‌کند.
580 ایستگاه پایش کیفی آب در کرمان
مدیر دفتر مطالعات پایه منابع آب شرب شرکت آب منطقه‌ای استان کرمان گفت: ۵۸۰ ایستگاه و مرکز پایش در استان کرمان هر شش ماه یک بار آب را نمونه‌برداری می‌کنند و در آزمایشگاه میزان املاح و مواد موجود در آب به لحاظ کیفی و استانداردها بررسی می‌شود.
او اضافه کرد: در بحث آب شرب شهروندان با تصفیه‌ای که انجام می‌گیرد کیفیت آب مصرفی بهبود پیدا می‌کند اما در بخش صنعت و کشاورزی با توجه به حجم مصرفی بالا بردن کیفیت آب مشکل است.
تنش آبی و خشکسالی از جمله اولویت‌دارترین مشکل در پهناورترین استان کشور محسوب می‌شود و خیلی وقت است که همه می‌دانند دشت‌های استان کرمان حالشان خوش نیست.گرچه تلاش‌ها برای انتقال آب خلیج فارس برای تامین آب آشامیدنی برخی شهرهای کرمان جریان دارد اما این وضعیت رو به وخامت در حالی است که روزگاری نه چندان دور در استان کویری و نیمه‌خشک کرمان زلال‌ترین و گواراترین آب‌های زیر زمینی از چشمه‌ها و قنات‌ها بیرون می‌آمد و ضمن آنکه کام خشک مردم این دیار را سیراب می‌کرد، باکیفیت‌ترین محصولات کشاورزی نیز با همین آب روانه بازارهای کشور و دنیا می‌شد. در کنار کاهش نزولات آسمانی، چاه‌های عمیق مجاز و غیرمجاز تا دل ۴۰۰ متری زمین شیره حیات زمین را چنان مکیده‌اند که حاصل آن فرورفتن منابع آبی زیرزمینی، شوری و تلخی آب موجود است که دیگر نه می‌توان آن را نوشید و نه پای گیاهان و درختان ریخت.

سالانه حدود ۶ میلیارد مترمکعب برداشت آب از سفره‌های آب زیرزمینی در سطح استان انجام می‌شود و کسری مخزن منابع آب زیرزمینی استان سالانه حدود یک میلیارد مترمکعب است

برداشت سالانه بیش از ۶ میلیارد مترمکعب آب از سفره‌های زیرزمینی استان کرمان ۶۰ درصد بیش از استانداردهای جهانی اعلام شده و این در حالی است که نزدیک به ۹۰ درصد آب موجود در کرمان صرف کشاورزی، ۲ درصد آن صرف بخش صنعت و مابقی صرف شرب می‌شود. برابر آمارها ۱۹ شهر در کرمان دارای تنش آبی هستند، بحران کم آبی در ۲ شهر کرمان و زرند شدیدتر گزارش شده و این در حالی است که تقریبا ۱۰۰ درصد آبرسانی به روستاهای استان نیز از منابع زیرزمینی تامین می‌شود.
۷۱۷ روستای بالای ۲۰ خانوار استان کرمان نیز هنوز به شبکه آبرسانی دسترسی ندارند و این حال آشفته و نابسامان که آتیه مناسبی را پیش رو ندارد در حالی است که برخی کارشناسان معتقدند طی سال‌های اخیر در خصوص تدوین نظام علمی ‌برای تغذیه منابع زیرزمینی یا حتی تامین آب مورد نیاز راه را در همه جاها درست نرفته‌ایم.
کارشناس رسمی ‌و محقق تامین آب کرمانی معتقد است که در صورت تمرکز علمی‌ بر این موضوع و اجرای صحیح پروژه‌های کنترل آب، ضمن اینکه سفره‌های زیرزمینی ما تغذیه می‌شوند، آب با دبی مناسب نیز برای بهره‌برداران تامین و از خسارت‌های سیل جلوگیری می‌شود.
حسن اشرف‌گنجویی که به شدت منتقد رویکرد حفر چاه برای تامین آب و کنار زدن قنات (ایجاد یا ترمیم و لایروبی) است که طی سال‌های اخیر در دستور کار وزارت نیرو بوده تاکید کرد: نظام علمی‌ و هدفمند تصمیم‌گیری برای جانمایی، مطالعه و احداث کارشناسی طرح‌های آبخیزداری و مدیریت کنترل و پخش سیلاب‌ها – حداقل در استان کرمان مورد مطالعه اینجانب- وجود نداشته و ندارد، تا در جاهایی که نیاز به احداث طرح باشد به شکل اصولی و علمی‌ بهره‌برداری و از احداث طرح در نقاط نامناسب نیز پرهیز شود.
او بیان کرد: براساس سال‌ها تحقیق و مطالعه میدانی می‌گویم که سراسر استان کرمان، در دره به دره و منطقه به منطقه آن، شرایطی داریم که به طور خدادادی و طبیعی می‌توانیم با احداث سدهای خاکی زیر ۳۰ متر برای ذخیره‌سازی سیلاب‌ها و جلوگیری از خسارت آنها و نیز احداث طرح‌های پخش سیلاب ایجاد کنیم.
این کارشناس رسمی‌آب افزود: سیلاب‌ها که نعمت الهی هستند می‌توانند به فرصت برای ایجاد اشتغال، توسعه کشاورزی، افزایش آبدهی قنوات و تغذیه سفره‌های زیرزمینی تامین آب تبدیل شوند.
او معتقد است با همان الگوهایی که نیاکان ما در این سرزمین قنات را احداث می‌کردند، می‌توان قنات جدید ایجاد کرد و در بسیاری از نقاط نیز قنات‌ها قابل احیا هستند که در صورت رفع موانع پیش روی این اقدامات، مشکل تامین آب در بسیاری از نقاط قابل حل شدن است.
این کارشناس با انتقاد از تکیه صرف به رویکرد حفر چاه طی دهه‌های اخیر برای تامین آب که تبعات آن دامنگیر کشور هم شده می‌گوید: متولیان آب استان از استان فاقد شناخت کافی و کامل علمی‌هستند و مشکلات موجود در کشور نیز دلیل و استناد این سخن و وضعیت است. اینکه بیاییم فقط روش چاه‌زنی را وسیله‌ای برای تامین آب به کار گیریم، یعنی بیگانگی و بی‌اطلاعی نسبت به طبیعت، خراب کردن طبیعت، به استقبال فرونشست و فروچاله رفتن که در سطح شهر و استان مظاهر آن را در نقاط مختلف می‌بینیم.