کودکان و جنگ

یادداشت

طاهره پژوهش

مدیرعامل انجمن حمایت از حقوق کودکان

کودکان و جنگ

جنگ‌ها را چه کسانی آغاز می‌کنند و چه کسانی ادامه می‌دهند؟

۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۲۲:۱۹

بزرگسالان هر جامعه که مسئولیت حمایت همه‌جانبه از کودکان در برابر انواع خشونت، از جمله جنگ را بر عهده دارند، خود آغازگر جنگ‌ها هستند و کودکانِ نیازمند به حمایت را در آتش جنگ، فقر، ترس و تنهایی رها می‌کنند. آنان تصویر آینده را به‌جای مهربانی و امید، به‌کلی نابود می‌سازند.

امروز، سالروز تولد دخترخاله‌ام «زهرا عبادی» بود؛ کسی که به همراه کودک پنج‌ساله‌اش در جنگ دوازده‌روزه، هستی و زندگی خود را از دست داد. تصویر «مهراد» بر سنگ قبر، حکایت از دفن آینده در زیر خاک دارد. از مهرادی که می‌خندید، می‌رقصید و خودِ زندگی بود، تنها تصویری بر سنگی سرد باقی مانده است.

پس از آن، صدها کودک دیگر در جنگ چهل‌روزه و اعتراضات دی‌ماه جان‌عزیزشان را ازدست‌داده‌اند و هزاران خانواده عزادار شده‌اند. دانش‌آموزان مینابی که در جست‌وجوی دانش و زیبایی به نیمکت‌های مدرسه پناه برده بودند، در چشم‌برهم‌زدنی حق بقا و زندگی‌شان نابود شد.

ده‌ها کنوانسیون و پروتکل بین‌المللی، از جمله کنوانسیون حقوق کودک، دولت‌ها را متعهد کرده‌اند که کودکان را از مخاصمات مسلحانه دور نگه دارند. بااین‌حال، برخی قدرت‌ها با ادعای حمایت از حقوق بشر، جان و آینده کودکان را قربانی می‌کنند. جنگ‌طلبان منفعت‌جو، به‌جای دورکردن کودکان از فضای مخاصمه و جنگ، به دست آنان سلاح می‌دهند، خواب و سلامتشان را نادیده می‌گیرند و به شکلی ابزاری از آن‌ها سوءاستفاده می‌کنند.

در جنگ چهل‌روزه، صدها کودک شاهد انفجار، ویرانی و اجساد تکه‌تکه‌شده بوده‌اند. جنگ، شر مطلق است و جز مرگ و ویرانی، حاصلی برای هیچ ملتی نداشته است. کودکان سرزمینمان از حق آموزش محروم شده‌اند و در این روزگار سخت معیشتی، بیش از هر چیز به آرامش، مهربانی و صلح نیاز دارند.

بیایید کودکان بی‌دفاع را دریابیم و با آموزه‌های صلح‌آمیز و ایجاد فضاهای گفت‌وگو و مهربان، از آسیب‌های روانی آنان بکاهیم.

به اشتراک بگذارید:

برچسب ها:

پروتکل بین‌المللی، جنگ، کودکان