این گزارش روایت آتش‌نشانی است که می‌داند، چگونه ناآگاهی، آینده کودکان این مرزوبوم را به آتش می‌کشد. از همین رو، تمام هم و غمش را پای کار مدرسه‌سازی گذاشته است. اشتباه نکنید او یک آتش‌نشان سرمایه‌دار نیست، او جوان ۳۴ساله‌ای است که با مراوداتش، توانسته حلقه وصلی بین خیران با مرکز نیکوکاری «موج مهربانی» برای مدرسه‌سازی شود؛ مرکزی که تنها سازمان مردم‌نهاد در حوزه جوانان، دارای گرید A+ در کشور است و توانسته به‌عنوان سمن برتر و دارای نشان نیکوکاری در حوزه مدرسه‌سازی، با احداث ۶۷ مدرسه در کمتر از ۱۱ سال جوایز و افتخارات بسیار زیادی در سطح ملی و بین‌المللی به دست آورد. 

مصداق این ادعا، فعالیت‌های شاخص و احداث ۲۴ مدرسه، تنها در سال ۱۴۰۳ توسط مرکز موج مهربانی است که جایزه جهانی مسکو را دریافت کرده و حتی از سوی سازمان همکاری‌های شانگهای چین نیز از این آتش‌نشان تجلیل شده است.

«مهرداد الطافی» در گفت‌و‌گو با « پیام ما» می‌گوید در مدت ۱۱ سال توانسته بیش از ۶۷ مدرسه در ۱۴ استان کشور بسازد. مقصد مدرسه‌سازی او استان‌های سیستان‌وبلوچستان، هرمزگان، کرمان، خوزستان، خراسان‌جنوبی، چهارمحال‌وبختیاری، کهگیلویه‌وبویر‌احمد، لرستان، کردستان، اردبیل، آذربایجان‌غربی، گیلان و گلستان است.

وقتی ساختن آینده معنا می‌گیرد

او مدرسه‌ساز برجسته‌ای است که توانسته گامی اساسی برای تغییر آینده کودکان مناطق محروم بردارد؛ کسی که تلاش می‌کند واژه «ساختن آینده» برای کودکان این سرزمین معنا بگیرد. از نگاه او «فردای روشن کودکان مناطق محروم در چهاردیواری کلاس‌های درسی رقم می‌خورد که آینده را از پشت همین نیمکت‌های ساده تضمین می‌کنند»؛ کلاس‌های درسی که به کودکان، تُرک، کُرد، بلوچ و عرب، الفبای زیستن می‌آموزد تا از پس دیوارهای سنگی، پنجره‌هایی به‌سوی روشنایی باز شود. 

شروع این راه سبز از دل کوچه‌های محله‌ای محروم در شهرک فاطمیه «جهرم» در جنوب استان فارس و در خانواده‌ای فرهنگ‌دوست، رقم می‌خورد که یقین دارند سرنوشت آدم‌ها به واژه‌های کتاب‌ها گره خورده است. شاید همین نوع نگاه باعث شده مدرسه‌سازی، دغدغه اصلی الطافی برای آموزش دانش‌آموزان بازمانده از تحصیل دیروز، مأموریت جدی او برای امروز باشد. 

این آتش‌نشان در سال ۱۳۸۱ به عشق فعالیت‌های عام‌المنفعه از ترم دوم مهندسی پالایش نفت و گاز که بورسیه تحصیلی داشت، انصراف داد و در مقطع کاردانی رشته مدیریت امداد و سوانح تحصیل کرد و پس از خدمت سربازی در رشته کارشناسی مهندسی HSE (بهداشت، ایمنی و محیط‌زیست) دوباره به چرخه تحصیل بازگشت. پس‌ازآن، با شرکت در آزمون استخدامی آتش‌نشانی وارد این شغل پرخطر شد. ارشدش را در رشته مدیریت شهری گذراند و هم‌اکنون ترم سه مقطع دکتری رشته شهرسازی است. او سپس توانست «بنیاد خیریه موج مهربانی» را راه‌اندازی کند و وارد حوزه مدرسه‌سازی و مدرسه‌یاری شود. 

آتش‌نشان مدرسه‌ساز به «پیام ما» می‌گوید: «از همان ابتدا به‌دنبال تجربه تفاوت‌ها بوده‌ام؛ چراکه معتقدم ثروت واقعی تغییر سرنوشت آدم‌ها به‌سوی رستگاری است. شاید نقطه‌‌عطف زندگی‌ام رسیدن به این دیدگاه بود.»

به‌زعم او، بنیاد خیریه موج مهربانی با هدف توسعه فضای علمی و آموزشی در کشور و حمایت از دانش‌آموزان نیازمند پایه‌گذاری شده و رسالت اصلی‌اش عدالت آموزشی است.

ساخت ۶۷ مدرسه در قالب ۲۴۸ کلاس درس از یک‌کلاسه تا دوازده‌کلاسه با ۱۸.۲۴۲ مترمربع زیربنای آموزشی، تنها خلاصه‌ای از فعالیت‌های این جوان جهرمی در حوزه مدرسه‌سازی‌ست که نسبت به مکان و تعداد دانش‌آموز متفاوت است.

هزار و ۲۰۰ نفر پای کار مدرسه‌سازی

الطافی می‌گوید: «مردم به‌صورت مشارکتی در پروژه‌ها کمک می‌کنند، به‌طوری‌که بیش از یک‌هزار و ۲۰۰ نفر خیر در این خانواده بزرگ مشغول به فعالیت‌اند. البته خیرین شاخصی هم هستند که هزینه کامل ساخت مدارس را می‌پردازند.»

مدرسه‌سازی تنها احداث یک ساختمان نیست، بلکه ساختن آینده دانش‌آموزانی است که سرنوشت آنان از همین کلاس‌های درسی رقم می‌خورد و تأثیر مستقیم در فرهنگ و نگرش آنان دارد. دیدن کلاسی که نه سقف دارد و نه نیمکت، برای الطافی رنجی عظیم بود تا او را وادار به مدرسه‌سازی کند. وقتی برای اولین‌بار دانش‌آموزان یکی از مناطق محروم سیستان‌و‌بلوچستان را در سایه دیوار و بدون هیچ  سرپناهی در حال آموزش دید، همان‌جا تصمیم گرفت اولین مدرسه‌ را بسازد؛ مدرسه‌ای که شروع حرکتی مردمی برای رسیدن به امروز بود. 

الطافی، پس از احداث اولین مدرسه، هرگز نتوانست در مقابل نیاز آموزشی مناطق محروم کشور بی‌تفاوت بماند. با ساخت اولین مدرسه، صدای کمبودهای آموزشی در دیگر نقاط کشور بلند شد. همین نیازها باعث شد مدرسه‌سازی را در ساختاری جدید و در قالب بنیاد خیریه گسترش دهد. مرکز موج مهربانی برای تأمین منابع مالی خود تعاملی ارزنده با خیرین دارد و با نظارت بر کیفیت ساخت، به‌دنبال انتخاب مناطق نیازمند در دیگر نقاط کشور است. 

این مرکز توانسته جوایز و افتخاراتی در سطح ملی و بین‌المللی به خود اختصاص دهد، به‌گونه‌ای‌که سازمان همکاری‌های شانگهای چین از این جوان اهل فارس، به‌عنوان «سفیر جوانان ایران» تجلیل کرد و این اتفاق سرآغازی برای فعالیت او در این سازمان شد. در کنار آن، از مرکز «موج مهربانی» به‌عنوان پنج سمن برتر دنیا یاد شد و در سال ۱۴۰۳ جایزه جهانی این بخش را در مسکو به خود اختصاص داد. 

تلخ‌ترین خاطره ۱۱ سال فعالیت مدرسه‌سازی الطافی به دانش‌آموزانی در یکی از روستاهای استان کهگیلویه‌و‌بویراحمد در شهرستان «بهمئی» برمی‌گردد که در اتاقی بدون پنجره مشغول تحصیل بودند و بخاری کلاس، یک قوطی حلبی پر از آتش بود که در وسط کلاس قرار داشت. در کمتر از ۹ ساعت برای این دانش‌آموزان کانکس خریداری و ارسال کردند، اما تصویر کلاسی تاریک که شعله‌های آتش گداخته دانش‌آموزان را گرم می‌کرد تا ابد در ذهنش می‌ماند.

او می‌گوید: «همان روز بیش از یکصد تماس با افراد مختلف و پرنفوذ استان کهکیلویه‌و‌بویراحمد گرفتم. حالا با گذشت بیش از سه سال، هنوز آن کانکس از جایش تکان نخورده و هیچ‌یک از مسئولان شهرستان بهمئی قدمی برای مدرسه‌دار شدن دانش‌آموزان برنداشته‌اند.»

نگاه انسانی و نه صرفاً خیریه‌ای مهرداد الطافی این تفکر را القا می‌کند که مدرسه‌سازی گذاشتن آجر روی آجر نیست، بلکه ساختن فرصت برای آینده‌ای بهتر است. حالا این مدارس به کانون همبستگی و سرمایه ملی تبدیل شده‌اند تا آمار ترک تحصیل در مناطق کمتر توسعه‌یافته کشور کمتر شود. الطافی در دهه چهارم زندگی خود با انرژی کم‌نظیر مشغول مدرسه‌سازی است و با دقتی مثال‌زدنی بر روند ساخت و تجهیز مدارس نظارت دارد. او با وجود همه عناوین و القاب ملی و بین‌المللی همچنان در زادگاه پدری‌اش زندگی می‌کند؛ جایی که اندیشه مدرسه‌سازی و مدرسه‌یاری در ذهن این جوان جهرمی زاده شد.