دوئل خشم در کرمان

مدتی است که اواخر هرهفته یک صفحه را به فرهنگ شهروندی اختصاص داده‌ایم و تلاش می‌کنیم اطلاعاتی درباره‌ی اصول شهروندی و اخلاق شهرنشینی منتشر ‌کنیم تا همه با هم از یک فرهنگ مشترک برخوردار باشیم و انشالله هیچ وقت شاهد رفتارهای دور از شان کرمان و کرمانی نباشیم اما با هفته‌ای چند صفحه مطلب یک روزنامه و یا فعالیت‌های رسانه‌های مکتوب به تنهایی نمی‌توانیم توقع داشته باشیم که تغییر محسوسی را شاهد باشیم و هرچند مردم کرمان از بافرهنگ‌ترین و مهمان‌نوازترین و مهربان‌ترین مردم کشور هستند اما هنوز هم هر از چندی شاهد چنین صحنه‌هایی هستیم:
چندی پیش نیمه‌های شب یکی از کوچه‌های کرمان تبدیل به محل درگیری خشونت‌باری شد که یکی از اهالی محل در این باره می‌گوید:
تازه داشتم آماده می‌شدم به بستر بروم که ناگهان صدای جیغ و داد زنی راشنیدم و سراسیمه و نگران خودم را به کوچه رساندم و با صحنه‌ی ترسناکی مواجه شدم، مردی که با پارچه صورتش را پوشانده بود یک اسلحه‌ی دولول به یک دست داشت و قمه‌ای به دست دیگرش و یک پژوی پارس هم روبه‌روی آنها پارک شده بود و زن فریاد می‌زد همینه!همین بود، و به سمت راننده و سرنشین کناری پژوی پارس اشاره می‌کرد و مرد هم به شدت عصبانی بود و فریاد می‌زد و فحاشی می‌کرد که صدای مهیبی به هوا خواست و ما هم تلاش کردیم پشت در خانه پناه بگیریم، که صدای گلوله بلند شد و شُک زدگی ما را دوچندان کرد.
گویا یکی از سرنشینان پژو گلوله‌ای از شیشه‌ی عقب عبور می‌کند و پس از گذشتن از صندلی با بدن وی برخورد می‌کند که خوشبختانه زنده می‌ماند اما به سرعت به بیمارستان متقل می‌شود و نیروی انتظامی هم به سرعت به محل رسید که البته ضارب دیگر متواری شده بود اما بعدا دستگیر می‌شود و به هر حال یک شب پر از دلهره و استرس را برای اهل محل فراهم می‌کنند و خاطره‌ای ناشایست تا ابد در ذهن کودکان این محله‌می‌ماند و از همه‌ی این مسائل هم گذشته هرچند عمل وی کاملا اشتباه بود، حتی طرف مقابل را به اشتباه هدف گلوله قرار می‌دهد و کسی که مزاحم نوامیس آن محله می‌شده به هیچ وجه ارتباطی با مضروب نداشته و وی کاملا بی گناه بوده اما دچار این سرنوشت می‌شود.
روایت شاهد عینی ماجرا کاملا گویاست شخصی مزاحمتی برای ساکنین خانه‌ای فراهم می‌کرده و زمانی که پسر جوان خانواده از ماجرا مطلع می‌شود نمی‌تواند خشم خود را کنترل کند و به طور ناگهانی اسلحه‌ی شکاری پدرش را برمی‌دارد و به سمت فردی که فکر می‌کرده مزاحم خانواده‌اش است شلیک می‌کند و شد آنچه شد. خوشبختانه این‌ماجرا تلفات جانی نداشته اما شهری با زمینه‌ی فرهنگی و تاریخی که کرمان دارد واقعا نباید شاهد چنین حوادثی باشد و با وضعیتی که از نظر تحصیلات و سرانه‌ی مطالعه در کشور داریم که با افتخار هم بیان می‌کنیم که بیشترین مطالعه در کشور را استان پهناور ما دارد چنین صحنه‌های را حتی در فیلم‌ها نباید ببینیم و برای پیشگیری همه‌ی ما باید دست به دست هم دهیم و هر کسی وظیفه‌ی شهروندی خودش را نسبت به دیگران بازی کند تا نه مزاحمتی داشته باشیم و نه برخوردی با مزاحم برای شروع چند نمونه از کارهایی که می‌توانیم برای کنترل خشم انجام دهیم را مرور می‌کنیم.
تا هم در رویکرد عمومی زندگی‌مان و بین مردم جامعه و هم در خانواده، شاهد چنین حوادثی، تحت تاثیر عدم توانایی در مدیریت خشم نباشیم.
قبل از هرچیز رفتاری داشته باشیم که شایسته‌ی خود و خانواده‌ی ما باشد و قبل از هرکاری به این فکر کنیم که آیا این همان‌عملی است که ما ترجیح می‌دهیم همه‌ی مردم ما را بعنوان فاعل آن بشناسند و بگویند فلانی همان کسی است که چنین کارهایی انجام می‌داد. و همیشه آگاه باشیم که عالم محضر خداست آیا در حضور پدر و یا معلم‌مان می‌توانیم کنترل خشم‌مان را از دست بدهیم؟و هر آنچه که به ذهنمان می‌رسد را بر زبان‌مان جاری کنیم؟ دیگر چه برسد به محضر خدا و سپس این مسائل را درنظر بگیریم:
آیا واقعا اهمیت دارد
قبل از این که جر و بحثی را باهمسرتان شروع کنید، با خود فکر کنید آیا موضوع واقعا ارزشش را دارد که شما را عصبانی کند؟ یا می توانید به سادگی از آن بگذرید؟ و یا طور دیگری رفتار کنید.
به نشانه های بروز خشم دقت کنید
در هنگام خشم ابتدا نشانه های آغازین و هشدار دهنده خشم بروز می کند. با شناخت این نشانه ها و کنترل آن ها می توان از شدت یافتن خشم جلوگیری کرد. تغییرات بدنی همچون افزایش ضربان قلب، افزایش فشارخون، منقبض شدن عضلات، تغییر تنفس، مشت شدن دست ها و به هم فشردن دندان ها از نشانه های فیزیولو‍ژیک خشم است.
احساس منفی خود را بیان کنید
گاهی اوقات زوجین هنگام اختلاف و بروز مشکل به جای بیان ناراحتی و خشم خود، آن احساس را به نمایش می گذارند مثلا اخم می کنند، حرف نمی زنند، داد و فریاد می کنند و… نکته مهم این است که اگر ناراحتی خود را به زبان نیاورید همسرتان متوجه نمی شود که شما چه احساسی دارید. به جای خشم و پرخاشگری، با استفاده از کلمات مناسب احساس خود را بیان کنید. مثلا بیان کنید «زمانی که به قولت عمل نمی کنی، ناراحت می شوم». با بیان احساسات خود، زمینه مناسبی را برای حل مشکلی که چنین احساساتی را به وجود آورده است، فراهم می کنید.
مراقب کلام خود باشید
تحقیر، توهین، تهدید، سرزنش و پرخاشگری نکنید. دقت کنید اگر صدایتان بلندتر شده، به تندی و یا با پرخاشگری صحبت می کنید کمی مکث کنید تا آرام شوید.
موقعیت را ترک کنید
زمانی که فکر می کنید در صورت ادامه بحث دیگر نمی توانید خشم خود را کنترل کنید ادامه صحبت تان را به زمان دیگری موکول کنید، با این کار به خود و همسرتان فرصت می دهید تا از عصبانیت و خشم فاصله بگیرید و رفتار مناسب تری داشته باشید. برای این منظور می توانید بگویید:» الان شرایط روحی مناسبی نداریم، ممکن است حرف هایی بزنیم که هر دو بعدا پشیمان شویم اجازه بده در شرایط بهتری با یکدیگر صحبت کنیم» و یا این که:»من الان عصبانیم، بعد درباره این موضوع صحبت خواهیم کرد».
و از همه مهم‌تر اینکه گذشت کنید
گذشت به معنای فراموش کردن مسئله نیست، بلکه گذشت به معنای رها کردن خود از خشم است. گذشت نشانه کنترل شما بر احساساتتان است نه نشانه ضعف.
از عذرخواهی نترسید
اگر متوجه شدید رفتار شما باعث ناراحتی و عصبانیت همسرتان شده است عذرخواهی کنید. این امر برای ترمیم رابطه و کاهش آثار زیانبار پرخاشگری ضروری است.