نقد رمان افغانی‌کشی در نشست «یک مؤلف، یک کتاب»

بیست و پنجمین نشست «یک مؤلف، یک کتاب»، سه شنبه 28 دی ماه در فرهنگسرای مس سرچشمه با حضور محمدذوالعلی نویسنده کتاب افغانی‌کشی و نرگس باقری وحامد حسینی پناه ، منتقدین این نشست و جمعی از داستان نویسان شهرهای کرمان، رفسنجان، انار ،شهربابک و سیرجان برگزار شد.
در این نشست باقری دکترا ادبیات فارسی و منتقد گفت:‌ نکته اول که در کتاب افغان کشی قابل توجه است نثر خوشخوان، ‌روان،‌ شاعرانه است این کتاب ژرف نگری و عمق خوبی دارد و موضوع اصلی و بن مایه کتاب موضوع مهم در استان کرمان است که خیلی دیر به آن پرداخته شده است.
ایشان به بومی بودن کتاب اشاره کرد و اظهارداشت:‌ساختار اصلی این رمان از زندگی سفر است تبعیت می کند و پرداختن به سفر در ادبیات ما پررنگ است وساختار آثار کلاسیک ما در قالب سفر صورت گرفته است و داستان در آغاز روایت خطی دارد و فرمهای زمانی را در این داستان نمی بینیم.
در ادامه این نشست حامد حسینی پناه روزنامه نگار، نویسنده و منتقد گفت: اگر به لیست ده کتاب برتر پاییز نگاه کنیم رمان ایرانی در آن نمی بینیم .طبق تحقیقات سه ماهه گذشته برعکس اینکه گفته می شود ایرانی‌ها کتاب نمی‌خوانند، کتاب می خرند و می خوانند اما رمان ایرانی نمی خرند زیرا چیزی که نویسنده های ایرانی فراموش کرده اند هدف اصلی داستان نویسی که سرگرمی است در نویسنده ایرانی از بین رفته است و ادبیات و عرفان شرقی و فلسفه غربی و نسبیت اینشتن و … می خواهد شعار بدهد و نصیحت کند. نویسنده خارجی د رابتدا داستان را طراحی می کند و در لایه های بعد نظریات خود و فلسفه دیگران را بیان می کند.
حسینی پناه در مورد رمان افغانی کشی گفت:‌ من بعد از مدتها توانستم کتاب خوبی بخوانم که داستان داشت و از آن به عنوان یک رمان ایرانی خوب یاد کنم. در این نشست محمدعلی دامن دان یکی از نویسندگان مهاجر افغان گفت:‌ از نکات مثبت رمان این است که مرزهای جغرافیایی و قومی را درنوردیده و وارد جغرافیای انسانی شده است . در رمان افغانی‌کشی تلاشی احساس می شود که عواطف انسانی به دو از سیم خاردارهای سیاسی و مرزبندی های منطقه ای را به نویسنده می شناساند. در ادامه دامن دان گفت : در این رمان افغانی کشی، که عملاً حمل جنس قاچاق ازپشت مرزهای ایران بدون ویزا و پاسپورت داخل ایران انجام می شود و اگر داستان بدور از خاطرات عاشقانه و گذشته های شخصیتها گره افکنی و گره گشایی بود در این مسیر افغانی کشی صورت گرفته بود . ایشان در ادامه با اشاره به اینکه در طی داستان وقایعی اتفاق می افتد که به دور از منش یک مادر افغان است اظهار داشت :‌ جای بسی تاسف است که با وجود سی سال زندگی در کنار هم نه ما مهاجرین توانسته ایم خود را به شما بشناسانیم و نه شما خواستید ما را بشناسید هر چند میتوان از این سه دهه زندگی آثارهای جهانی خلق کرد.